جولیان بورگر، دبیر روابط بین الملل روزنامه گاردین در مقاله ای نوشت: کودتا و در پی آن تعطیلی پایگاه هوایی اینجرلیک در جنوب این کشور، سؤالات جدیدی را درباره عاقلانه بودن اقدام آمریکا برای استقرار بزرگ‌ترین زرادخانه سلاح های هسته‌ای‌اش در اروپا در چنین مکان آسیب‌پذیری، مطرح می کند.

حتی پیش از این کودتای نافرجام، احتمال حمله تروریستی به این پایگاه – که در شصت و هشت مایلی مرزهای سوریه واقع شده است- به تشدید تدابیر امنیتی قابل توجهی در اطراف مناطق تعیین شده ناتو منجر شده بود.

در این پایگاه حدود 50 بمب هسته ای بی-61 در 21 انبار ذخیره شده اند. حوادث روز جمعه، نگرانی ها را درباره اینکه آیا افزایش تدابیر امنیتی می تواند خطرهای نگهداری چنین مهمات خطرناکی را در چنین مکان آسیب‌پذیری کاهش دهد، افزایش داد.

دولت ترکیه ادعا کرد برخی از خلبانان کودتا در پایگاه اینجرلیک مستقر بودند و از این پایگاه پرواز کردند. در نتیجه ترکیه این پایگاه هوایی را تعطیل، برق آن را قطع و نیز به طور موقت عملیات‌های آمریکا علیه داعش در سوریه را متوقف کرد.

در مجموع 180  بمب هسته ای بی-61 در اروپا – آلمان، ایتالیا، بلژیک، هلند و نیز ترکیه- نگهداری می‌شود. سلاح های تاکتیکی، میراث جنگ سرد هستند و اکنون به عنوان مهمات نظامی منسوخ قلمداد می شوند. با این وجود، به علت نرسیدن ناتو به اجماع درباره از بین بردن آنها، این سلاح ها همچنان جزء تعهدات آمریکا برای دفاع از اروپا قلمداد می شوند.

ایان کرنز، مدیر اندیشکده شبکه رهبری اروپا گفت «اگر سلاح های ناتو در مکانی نگهداری می شوند که سازمان های اطلاعاتی معتقدند امکان دارد هدف حملات تروریستی قرار بگیرد و تقریبا بی ثبات است، ادامه نگهداری آنها در چنین مکانی، به هیچ عنوان منطقی نیست».

کودتا و نقش پایگاه اینجرلیک در آن، همچنین سؤالات گسترده تری را درباره نقش ترکیه در ناتو مطرح کرده است.

آرون اشتاین، یکی از اعضای ارشد اندیشکده شورای آتلانتیک در این رابطه گفت «اگر نشود به ارتش ترکیه اعتماد کرد، باید درباره قابلیت این کشور برای شرکت در عملیات های ائتلاف شک کرد».