به گزارش پایگاه اینترنتی مرکز مطالعاتی الثبات، بعد از اشغالگری آمریکا در عراق در سال 2003 این سوال مطرح شد که نقش رژیم صهیونیستی در این اشغالگری چه بود. در آن زمان عملیاتی در سواحل رود فرات انجام شد که نام آن عملیات “وحشی دریاچه” نام‌گذاری شد. بر اساس این عملیات تاجران یهود  زمین های بین دو منطقه تلعفر و موصل را خریداری کردند. به این ترتیب رژیم صهیونیستی خود را در گذرگاه مهمی واقع در شمال عراق به دیگران تحمیل کرد. گذرگاهی که از طریق یک مسیر تاریخی از موصل به سمت مرزهای سوریه امتداد پیدا می‌کرد. این گذرگاه در 80 کیلومتری مرزهای ترکیه و 100 کیلومتری مرزهای سوریه واقع شده بود.

همزمان با اشغالگری آمریکا در عراق، ارتش آمریکا فشارهای زیادی به خانواده های فقیر عراقی وارد کرد تا اراضی خود را به بهانه احداث کارخانه های بزرگ و ایجاد پروژه های کشاورزی به فروش برسانتد، اما در نهایت مشخص شد که مالکیت این اراضی به یهودیانی داده می‌شود که ساکن سرزمین‌های اشغالی هستند. عراقی ها خیلی زود متوجه شدند که خانواده های یهودی اسرائیلی وارد این منطقه شده اند. تعداد آنها در ابتدا 150 خانواده بود که برخی از آنها یهودیان دارای اصالت عراقی بود. آنها در ادامه متوجه شدند که برنامه ای برای افزایش تعداد یهودیان شهرک نشین در این مناطق گسترده وجود دارد که تا رقم 150 هزار یهودی برآورد شده است.

همچنین یکی از عناصر اطلاعاتی سرویس‌های جاسوسی مرکزی آمریکا (سی آی ای) که بعد از پایان خدمت اطلاعاتی و جاسوسی خود در این مرکز به شغل روزنامه نگاری روی آورده بود، اطلاعات محرمانه‌ای از یک طرح سری را فاش کرد که نشان می‌داد رژیم‌صهیونیستی به دنبال انتقال یهودیان کرد از فلسطین اشغالی به موصل و استان نینوا واقع در شمال عراق به بهانه زیارت های دینی در مراکز مذهبی یهودیان است. این سفرها به بهانه زیارت ضریح ناحوم، یونس، دانیال ، حزقیال وعذرا و دیگر مناطق مقدس یهودیان صورت می گرفت.

ده سال پس از این وقایع رسماً افتتاح گذرگاه “اوفاکوی” بین عراق و ترکیه اعلام شد. این گذرگاه، کوتاه ترین مسیر تجاری بین عراق و ترکیه بود که 50 کیلومتر از آن از اراضی تحت سلطه یهودیان عبور می کرد. به این ترتیب یکی از مهمترین شریان های تجاری عراق زیر نظر دشمن صهیونیستی قرار گرفته بود. بعدها مشخص شد که اراضی که یهودیان خریداری کرده بودند، مرزهای نقشه ای را تشکیل می دهد که کردها برای ایجاد دولت کردستان عراق خواستار آن بودند.

رهبران کرد همزمان با اشغالگری آمریکا در عراق مرزهای دولت خود را تا جنوب دهوک و به مسافت 10 کیلومتر ترسیم کرده بودند.. این در حالی بود که خرید این اراضی از سوی یهودیان ، آرزوهای کردها برای رسیدن به جنوب دهوک به مساحت بیش از 50 کیلومتر را نادیده گرفته است تا شامل منطقه تلعفر شود. این بدان معناست که این منطقه به منطقه ای برای ایجاد درگیری های مسلحانه تبدیل می‌شود و همین موضوع کشورهای منطقه ای را وادار می‌کنند وارد این درگیری ها شوند و به این ترتیب تمام منطقه مشغول این درگیری‌ها می‌شود. پس از آن هرج و مرج و درگیری بین کردهای شمال عراق از یک طرف و سوریه و ایران از طرف دیگر ایجاد می شود و همین موضوع بهانه ای را برای آمریکا و غرب ایجاد می‌کند تا بتوانند در آینده به این کشورها حمله کنند.

بر اساس شعار صهیونیستی معروف از نیل تا فرات، مسیر تجاری مذکور تاثیری بر مرزهای کردستان عراق نخواهد داشت و هدف از خرید این اراضی تنها با این مرزها به پایان نمی‌رسد و طرح‌ و برنامه بزرگتری در جریان است. از چندین دهه پیش تاکنون مشخص شده که مقادیر زیادی نفت در منطقه کرکوک وجود دارد. از آغاز نیمه دوم قرن گذشته میلادی خط انتقال نفت از کرکوک به سمت بانیاس احداث شد تا بتواند نفت این منطقه را از طریق بندر بانیاس به کشور حاشیه دریای مدیترانه منتقل کنند. از سال 1982 و همزمان با جنگ تحمیلی عراق علیه ایران فعالیت در بندر بانیاس متوقف شد. در آن زمان اسحاق شامیر به صدام حسین رئیس جمهور عراق پیشنهاد کرد که خط لوله نفتی بین کرکوک وحیفا را راه اندازی کند، اما صدام حسین این موضوع را نپذیرفت.

پروژه رژیم صهیونیستی در این اندازه متوقف نشد، بلکه همچنان ادامه پیدا کرد. آغاز مرحله جدید این پروژه حدود 9 سال قبل کلید خورد. یعنی هنگامی که سودان به دو کشور تجزیه شد. به این ترتیب عملیات وحشی دریاچه در کرانه رود نیل و از طریق سد النهضة اتیوپی دنبال شد.

اصرار مسعود بارزانی مرد صهیونیست کردستان عراق مبنی بر انجام همه پرسی برای جداسازی این منطقه نشان می داد که این پروژه صهیونیستی با فوریت بالا دنبال می شود، چرا که نیروهای الحشد الشعبی در عراق بعد از تسلط داعش در بخش های گسترده ای از عراق و سوریه آغاز به کار کردند و موفق شدند ضربات سرنوشت‌سازی به تروریسم تکفیری وارد کنند. به این ترتیب پروژه مذکور در برابر مشکلات قابل توجهی قرار گرفت. به همین علت بود که بارزانی با حمایت رژیم صهیونیستی به دنبال اجرای این طرح جهنمی بر آمد. اما عراق بار دیگر ضربه ای محکم به این پروژه وارد کرد تا روند پاکسازی عناصر داعش از عراق را دنبال کند. همزمان ارتش عربی سوریه و متحدانش در محور مقاومت نیز ضربات شدید و سرنوشت‌ساز به تروریسم تکفیری در مناطق مختلف سوریه از جمله در دیرالزور وارد کردند.

با این وجود به نظر می‌رسد که ائتلاف دشمنان فلسطین متوقف نشده و آنها تلاش دارند از تمامی برگه های خود یا تمامی آنچه که در دست دارند به صورت یکجا استفاده کنند. مهمترین این برگه ها را می توان در موارد زیر برشمرد:

•  افزایش تنش آفرینی عربستان ضد لبنان و سوریه و تلاش برای فتنه انگیزی در لبنان.
• افزایش تنش در یمن و کشتار کودکان این کشور.
• عملیات تروریستی در صحرای سینا و کشتار نمازگزاران در اقدامی تکفیری.
• اعلام رژیم صهیونیستی مبنی بر اسکان دادن فلسطینیان در صحرای سینا.

بر اساس تمام مراحل این طرح، عربستان سعودی در تقابل با مصر وارد شده تا بتواند پروژه سد النهضة را در اتیوپی تحت پوشش قرار دهد. به این ترتیب باید در ادامه شاهد جسارت بیشتر سعودی ها و سیاست باز این رژیم نسبت به دشمن صهیونیستی باشیم.

منبع: تسنیم