نشریه گلف نیوز در گزارشی نوشت: به نظر می رسد خالد الفالح وزیر نفت عربستان سعودی خود را آماده “بدترین نشست اوپک” کرده است. الفالح در ماه آوریل اعلام کرد کاهش تولید نفت اوپک باید تمدید شود. اما در پاسخ به توئیت دونالد ترامپ علیه گروه اوپک در روز 20 آوریل، عربستان سعودی تصمیم گرفته است از خیر قیمت های بالاتر بگذرد و در عوض تلاش کند بهای هر بشکه نفت را در سطح 80 دلار برای هر بشکه نگه دارد.
الفالح اکنون باید وزرای نفت کشورهای عضو اوپک را در جلسه روز 22 ژوئن متقاعد کند تولید خود را افزایش دهند. این داستان، مشابه هفت سال پیش است. در آن زمان، اوپک دارای سقف تولیدی بود که مدت دو و نیم سال ثابت مانده بود و عربستان سعودی نشانه های آشکاری در بازار دید که براساس آن، نفت بیشتری از این گروه تولید کننده تقاضا داشت. کشورهایی مانند ایران و ونزوئلا که یا به دلیل محدودیت ظرفیت یا به علت تحریم ها نمی توانستند تولید نفت خود را افزایش دهند، پیشنهاد عربستان سعودی را برای افزایش تولید نفت نپذیرفتند.
از آنجا که اوپک با اجماع اعضا کار خود را به پیش می برد، همین مسئله باعث شد نشست آن سال با شکست روبرو شود. اوپک حتی نتوانست در مورد متن بیانیه پایانی خود به توافق برسد و وزیر نفت عربستان سعودی آن نشست را یکی از بدترین نشست هایی توصیف کرد که وی ظرف تقریباً 16 سال وزارت خود در آن شرکت کرده است.
امروز نیز با شرایط مشابه ای روبرو هستیم. عربستان سعودی خواستار افزایش تولید است. ایران که با تحریم های جدید در صادرات نفت خود روبرو شده است به دنبال کاهش تولید به میزان یک تا یک میلیون و دویست بشکه در روز است.
ونزوئلا نیز از توافق برای افزایش تولید چیزی عایدش نمی شود. صنعت نفت این کشور تحت فشارهای اقتصادی و سیاسی در حال سقوط است. تولید نفت این کشور همین حالا هم 520 هزار بشکه در روز کاهش یافته است.
بنابراین، نه تنها عربستان سعودی از ایران و ونزوئلا می خواهد که برخلاف منافع اقتصادی کوتاه مدت خود عمل کنند و از این تغییر سیاست که باعث کاهش بهای نفت می شود حمایت کنند، بلکه از این دو کشور می خواهد که به دستور رئیس جمهور آمریکا این کار را انجام دهند، همان رئیس جمهوری که به دنبال سرنگونی سران این دو کشور است.
الفالح با همتایان خود از سایر کشورهای حوزه خلیج (فارس) در کویت دیدار و تلاش کرد آن ها را با این طرح جدید همراه کند. از آنجا که این کشورها در میان معدود کشورهای عضو اوپک هستند که ظرفیت افزایش تولید را دارند، همراه کردن آن ها برای عربستان سعودی کاری آسان است. اما تحمیل این طرح بر سایر کشورها بسیار دشوار خواهد بود.
کاهش عرضه نفت در ونزوئلا میزان نفت تولیدی اوپک را در سطح توافق شده حفظ کرد و بدون تردید باعث تسریع فرایند کاهش میزان مازاد نفت در بازار گشت.
عقب نشینی چیزی است که روسیه را وادار می کند با اوپک کار کند؛ کاهش تولید نفت اوپک به نفع بخش نفتی روسیه است که قصد دارد تولید خود را افزایش دهد. اما این کار خطر تضعیف قوانین اوپک را به همراه دارد. قوانین اوپک تصریح می کند: “هدف اصلی این سازمان همکاری و یکپارچه سازی سیاست های نفتی کشورهای عضو و همچنین تعیین بهترین ابزارها برای حفظ منافع این کشورها به صورت فردی و جمعی است.”
علاوه بر ونزوئلا و ایران کشورهای متعدد دیگری وجود دارند که قادر نیستند تولید خود را افزایش دهند؛ آن ها استدلال می کنند که کاهش محدودیت های تولید باعث تأمین منافع آن ها نمی شود.
در سال 2011، گروهی از کشورها مانع تلاش سعودی ها برای افزایش سقف تولید اوپک شدند. عربستان سعودی همچنان به افزایش تولید خود ادامه داد و در هشت ماهه نخست سال 2011 یک میلیون و ششصد هزار بشکه در روز تولیدش را بالا برد.
در صورتی که عربستان سعودی و روسیه نتوانند بقیه کشورهای عضو را با خود همراه کنند، مسیر خود را خواهند رفت.