دنیس راس، از همکاران موسسه سیاست خاور نزدیک واشنگتن و مدیر برنامه ریزی سیاست در وزارت امور خارجه آمریکا در زمان جورج بوش و هماهنگ کننده ویژه خاورمیانه در دوره بیل کلینتون در یادداشتی که در وب سایت موسسه سلطنتی مطالعات دفاعی و امنیتی (RUSI) و همزمان در چند رسانه دیگر منتشر شد، با بیان اینکه جنگ ایران و رژیم صهیونیستی اکنون با رگبار بیش از 300 پهپاد، راکت و موشک کروز ایران به سوی این رژیم، از سایه بیرون آمده است، نوشت: علیرغم ادعای ارتش اسرائیل مبنی بر توانایی دفاع از خود، شرایط تغییر کرده. همانطور که ارتش اسرائیل اذعان می‌کند، در مواجهه با تهدیدات در هفت جبهه، مهم است که از کمک دیگران برخوردار باشد.

وی با بیان اینکه «حمله ایران باید به اسرائیلی‌ها یادآوری کند که جنگ آنها با حماس در خلاء بین‌المللی و بدون حمایت از خارج انجام نمی‌شود»، افزود: «موفقیت تاکتیکی اسرائیل به بهای سنگین جان غیرنظامیان فلسطینی و وجهه بین‌المللی اسرائیل حاصل شده است و بنابراین، اگرچه ممکن است اسرائیل از نظر نظامی موفق شود، اما از نظر سیاسی در حال شکست است.»

راس با اذعان غیرمستقیم به فقدان راهبرد سیاسی رژیم صهیونیستی و بی‌توجهی به جان فلسطینی‌ها نوشت: «اسرائیل نیاز به یک راهبرد داشت تا بتواند بدون از دست دادن همدلی جهانی در این روند، حماس را از نظر نظامی شکست دهد. اسرائیل برای این‌که زمان و فضای سیاسی مورد نیاز برای شکست حماس را داشته باشد، باید نیازهای بشردوستانه ساکنین غزه را برآورده کند و رنج آنها را به حداقل برساند.»

این مقام سابق آمریکایی در همین حال، توصیه‌هایی به رژیم صهیونیستی در جهت اصلاح وجهه خود ارائه داد و نوشت: «گزینه‌های مناسبی برای ایجاد کریدورهای بشردوستانه به منظور تخلیه از شمال به جنوب غزه در دو هفته اول پس از هفتم اکتبر، که اسرائیل بمبارانی شدید را آغاز کرد، وجود داشت. ضرورت داشت که اسرائیل از ارسال کمک‌های بشردوستانه مورد نیاز برای رفع نیازهای مسکن، غذا، آب و پزشکی فلسطینیان اطمینان حاصل کند. و اگر حماس برای منحرف کردن این کمک‌ها اقدامی می‌کرد، اسرائیل موظف بود آن را متوقف و امنیت توزیع کمک‌ها را تامین کند.»

راس به صورت نانوشته از این راه‌حل‌ها به عنوان شیوه‌ای در جهت فریب افکار عمومی جهانی یاد کرد و افزود: «این یک ضرورت راهبردی بود تا جامعه بین‌الملل به این باور نرسد که اسرائیل نسبت به رنج فلسطین بی‌تفاوت است. با این حال، این تصور شکل گرفت و نتیجه این است که اسرائیل تنها مسئول توقف این جنگ است. از نظر بسیاری، حمله هوایی اسرائیل که به کشته شدن گروهی از امدادگران آشپزخانه مرکزی جهان منجر شد، نتیجه کارزاری است که اغلب حمله به اهداف نظامی را بدون توجه به بهای جان فلسطینی‌ها انجام می‌دهد.»

این مقام سابق آمریکایی ادامه داد: «اسرائیل به راهبردی نیاز داشت که نه تنها رنج بشردوستانه را به حداقل برساند، بلکه یک هدف روشن و دست یافتنی داشته باشد. سیاستمداری بد همیشه مبتنی بر اهدافی است که نه دست‌یافتنی است و نه می‌توان آن‌ها را طوری تنظیم کرد که حمایت از آنها ممکن شود. نابودی حماس هرگز امکان پذیر نبود. نجات اکثریت گروگان‌های اسرائیلی هم هرگز با ابزارهای نظامی ممکن نبود. اما غیرنظامی کردن دائمی غزه به طوری که دیگر هرگز نتواند سکویی برای حملات علیه اسرائیل باشد، ممکن بود. هنوز هم هست و باید هدف راهبردی اسرائیل باشد. دولت جو بایدن باید در گفتگو با بنیامین نتانیاهو بر نحوه برخورد با چهار گردان باقی مانده حماس در رفح و توافق درباره سطح مورد نیاز غیرنظامی‌سازی برای رسیدن به نتیجه مطلوب تمرکز کند.»

راس در همین حال به رژیم صهیونیستی توصیه کرد تله‌های سیاسی را در روند پیش رو مد نظر قرار دهد و افزود: «اسرائیل باید تعریف خود از غیرنظامی‌سازی کافی را به ایجاد مکانیسم‌هایی مشروط کند که آمریکا، کمک‌کنندگان اروپایی و کشورهای عربی به وسیله آن اطمینان حاصل کنند که تمام کمک‌های وارد شده به غزه از زمان ورود تا انبار و استفاده نهایی تحت نظارت قرار دارد. اسرائیل می‌تواند کمک‌های بازسازی را (برخلاف کمک‌های بشردوستانه) به در قدرت نبودن حماس و عملکرد معتبر مکانیسم‌های نظارتی مشروط کند.»

وی با اعتراف ضمنی به شکست رژیم صهیونیستی در تحقق اهداف اعلامی خود افزود: «برای اطمینان از بازنگشتن حماس به قدرت، به یک جایگزینی فلسطینی برای آن در غزه نیاز است. تشکیلات خودگردان بسیار ضعیف‌تر از آن است که بتواند به زودی چنین نقشی را ایفا کند. با این حال، پس از اصلاحات معتبر به طوری که ظرفیت حکومتداری شایسته را داشته باشد، می‌تواند و باید این خلاء را پر کند.»

این مقام سابق آمریکایی در همین حال، مدعی ارتباط با تعدادی از رهبران عربی که نامی از آن‌ها نبرد، شد و نوشت: «کشورهای عربی می توانند نقش انتقالی را در اداره و تامین امنیت ایفا کنند. من براساس گفتگوهایم با تعدادی از رهبران عرب، آگاهم که آنها آماده ایفای نقشی بی سابقه در غزه از طریق استقرار نیرو هستند، مشروط بر اینکه مشارکتشان پلی باشد از پایان جنگ به سوی یک جایگزین مناسب فلسطینی. آنها نمی‌خواهند حماس برگردد، اما در عین حال نمی‌خواهند برای همیشه در غزه باشند.»

راس تصریح کرد: «هیچ کس در اسرائیل، به استثنای راست افراطی، نمی‌خواهد در غزه گرفتار و مسئول 2.4 میلیون فلسطینی باشد و با یک شورش احتمالی روبرو شود. اسرائیل می‌تواند به زودی به این جنگ پایان دهد، گروگان‌هایی را که هنوز زنده هستند، نجات دهد و غزه را غیرنظامی و زمینه را برای جایگزین حماس فراهم کند. و باید این کار را انجام دهد. این خیلی بد است که 55 درصد از آمریکایی‌ها اقدام اسرائیل در غزه را تایید نمی‌کنند. بدتر این است که این جنگ در حال تبدیل شدن به آزمونی  تعیین کننده برای چگونگی تفکر نسل بعدی درباره اسرائیل است. اسرائیل باید به جنگ غزه پایان دهد.»