استوارت ام. پاتریک در مطلبی که ورلد پالتیکس ریویو آن را منتشر ساخت، نوشت: در 30 دسامبر 2019، جهان برای اولین بار پی برد که ویروسی خطرناک هفته‌ها قبل از تاریخ یادشده در استان ووهان چین شیوع پیدا کرده بود. زمان آن گذشته است که شورای امنیت سازمان ملل متحد اعلام کند که ویروس کرونا تهدیدی برای امنیت بین‌الملل است.

اما اعلام همه‌گیری ویروس کرونا به‌عنوان تهدیدی برای امنیت بین‌الملل از سوی شورای امنیت سازمان ملل متحد اهمیت نمادین و عملی خواهد داشت و پیامی برای همه مردم جهان ارسال خواهد کرد مبنی بر اینکه اعضای سازمان ملل متحد برای مقابله با بحران بهداشت جهانی متحد بوده و برای به‌کارگیری تمامی تلاش‌های چندجانبه مصمم هستند. لازم به ذکر است چنین تصمیمی از سوی شورای امنیت لازم‌الاجرا است، چراکه بر اساس منشور سازمان ملل متحد، همه اعضا موظف به اجرای تصمیمات شورای امنیت می‌باشند.

با توجه به چنین مزایای بالقوه، بسیار آزاردهنده است که اختلاف بین اعضای شورای امنیت سازمان ملل متحد مانع از اقدام جدی و همکاری بین‌المللی برای مقابله با همه‌گیری ویروس کرونا شده است.

نماینده چین در سازمان ملل متحد پیش‌تر در خصوص همکاری بین‌المللی برای مقابله با همه‌گیری ویروس کرونا گفت: موضوع بهداشت عمومی در محور ژئوپلیتیکی شورای امنیت سازمان ملل متحد قرار نمی‌گیرد؛ اما دولت ترامپ مسئله همه‌گیری ویروس کرونا را سیاسی کرده و با اتهامات بی‌اساس و اخبار کذب قصد دارد از مسئولیتش در این زمینه شانه خالی کند. این قبیل اقدامات فضای همکاری بین‌المللی برای مقابله با ویروس کرونا را مسموم ساخته است.

دولت ترامپ از اینکه چین به‌عنوان رهبر و قهرمان مبارزه جهانی با همه‌گیری ویروس کرونا به تصویر کشیده شود ناراحت است.

تلاش‌های اغراق‌آمیز آمریکا برای مقابله با روایت دولت چین درزمینه مقابله با ویروس کرونا اتلاف وقت است و جهان را از وظیفه خطیر و مهم برای متوقف ساختن روند شیوع ویروس کرونا و مقابله با پیامدهای اقتصادی و سیاسی آن منحرف می‌سازد.

دو دهه پیش شورای امنیت سازمان ملل متحد به موضوع اچ.آی. وی در آفریقا ورود کرد و به تغییر دغدغه بهداشت عمومی به موضوع امنیت بین‌الملل کمک کرد. در همین ارتباط قطعنامه 1308 را در جولای 2000، تصویب کرد و با توجه به تأثیر بالقوه بیماری یادشده بر بی‌ثباتی اجتماعی و وضعیت اضطراری، بر اهمیت واکنش بین‌المللی منسجم به پاندمی بیماری مذکور تأکید نمود. اقدامات شورای امنیت به تقویت واکنش چندجانبه، ازجمله تأسیس صندوق جهانی مبارزه با ایدز، سل و مالاریا در سال 2002، کمک کرد.

تصویب قطعنامه شماره 2177 توسط شورای امنیت سازمان ملل متحد برای مقابله با شیوع ابولا در غرب آفریقا در سال 2014، اقدام مؤثر دیگری برای مقابله با پاندمی بیماری‌ها به‌عنوان تهدیدی برای صلح و امنیت بین‌الملل به شمار می‌رود.