سام دوپونت در مطلبی که مرکز مطالعات راهبردی و بین‌المللی آمریکا آن را منتشر ساخت، نوشت: همان‌طوری که متحدین در سال 1944 در برتون‌وودز دورهم جمع شدند تا مسیر اقتصاد در دوره پساجنگ جهانی دوم را تعیین کنند، اینک دولت‌ها در سازمان تجارت جهانی، در سازمان همکاری اقتصادی و توسعه و در دیگر مجامع درباره سیاست‌ها، استانداردها و دستورالعمل‌ها برای اقتصاد و تجارت دیجیتالی در حال مذاکره هستند.

کسانی که مقررات را وضع می‌کنند (اینکه موافق اقتصاد باز، لیبرال، دیجیتالی باشند یا کسانی که نگاه از بالا به پایین، بسته و تحت کنترل دولت دارند)، تأثیر بسیار زیادی بر قدرت و حکمرانی در قرن 21 خواهد داشت.

اقتصاد دیجیتالی درباره جابجایی اطلاعات در ورای مرزها است. اقتصاد دیجیتالی رایانش ابری است که اطلاعات را برای مشتری خارجی ذخیره و پردازش می‌کند. این کشاورز است که در خصوص وضعیت جوی و بازارهای کشاورزی از طریق خدمات تحلیلی اطلاعات هوش مصنوعی آگاهی کسب می‌کند؛ این موتور هواپیما است که با عکس‌برداری از اطراف‌واکناف جهان برمی‌گردد تا هرگونه تأسیسات و امکانات را شناسایی کند و جریان‌های اطلاعات ایجاد می‌کند.

ارزش اقتصادی این جریان‌های اطلاعات بسیار زیاد است. در سال 2016، شرکت مکینزی به‌عنوان موسسه مشاور مدیریت پی برد که جریان اطلاعات ورای مرزها ارزش بیشتری از تجارت کالا برای اقتصاد جهانی ایجاد کرد. این ارزش همچنان روبه افزایش است و اهمیت مقررات بین‌المللی ناظر بر تجارت با جریان اطلاعات به‌طور متناسب گسترش یافته است.

آمریکا از مذاکرات اخیرش برای گسترش اقتصاد دیجیتال جهانی باز استفاده کرده است که در آن داده‌ها می‌توانند آزادانه جریان پیدا کنند. آمریکا در مذاکرات مشارکت ترانس‌پاسیفیک شرکت کرد که زمینه‌ای جدید در بخش تجارت دیجیتال ایجاد نمود و موافقت‌نامه آمریکا – مکزیک – کانادا و موافقت‌نامه تجارت دیجیتالی بین آمریکا – ژاپن شامل مقرراتی است که تضمین می‌کند مؤسسات می‌توانند داده‌ها را آزادانه ورای مرزها جابجا کنند و ذخیره‌سازی یا پردازش داده‌ها در سرورهای محلی ممنوع است.

با سیاست تجاری دولت ترامپ، آمریکا دست رد به سینه چندجانبه‌گرایی زد و ترمز چند دهه آزادسازی اقتصادی را کشید. البته واشنگتن همچنان مقرراتی را که موجب گسترش جریان آزاد داده‌ها در مذاکرات تجارت دیجیتالی در سازمان تجارت جهانی و مجامع دیگر می‎‌شود، در اولویت قرار می‌دهد.

رویکرد چین به تجارت دیجیتالی بیانگر دیدگاه خاص این کشور در ارتباط با اقتصاد دیجیتال جهانی است که بر استقلال سایبری‌اش تأکید دارد. چین در مذاکرات تجارت دیجیتالی سازمان تجارت جهانی از مقررات و رژیمی حمایت می‌کند که دولت‌ها را برای ایجاد محدودیت در جریان داده‌ها، فیلتر کردن اینترنت و مسدود ساختن خدمات دیجیتال خارجی قدرتمند می‌سازد. این رویکرد از سیستم داخلی‌اش حفاظت می‌کند. فایروال بزرگ چین مانع از دسترسی بسیاری از مؤسسات خارجی به کاربران چینی می‌شود و قانون امنیت سایبری این کشور انتقال مجموعه وسیعی از اطلاعات به خارج را محدود می‌نماید و ذخیره‌سازی محلی تمامی اطلاعات مهم را اجباری می‌سازد. این قبیل اقدامات عکس الگوی مقررات آمریکا در زمینه تجارت دیجیتالی است.

حمایت چین از رویکرد بسته در ارتباط با تجارت دیجیتالی همچنین بخشی از تلاش راهبردی برای ایجاد ائتلافی از کشورها با اینترنت مستقل و جدا، با ویژگی کنترل بیشتر دولت بر اطلاعات و داده‌ها است.

گسترش این بلوک رویکرد داخلی را تائید کرده و نفوذ جهانی چین را تقویت می‌کند. در هرجایی که این راهبرد موفق می‌شود، مؤسسات و شرکت‌های چینی موقعیت خوبی برای رقابت خواهند داشت. یکی از مزیت‌های رقابتی شرکت‌های اینترنت چین این است که آن‌ها در اقتصاد محدودیتی و دولت‌محور رشد کرده‌اند. درجایی که مؤسسات چینی رونق پیدا می‌کنند، دولت چین می‌تواند بر شرکت‌های داخلی تسلط پیدا کند.

گزینه بدیل، فضای دیجیتال است که حامی تجارت آزاد، مبادله آزاد ایده‌ها و جریان آزاد داده‌ها و اطلاعات است. باز بودن اقتصاد با خود چالش‌هایی به همراه دارد. فضای اطلاعات نامحدود می‌تواند زمینه مناسبی برای انتشار اطلاعات نادرست باشد و جریان بی‌قیدوبند اطلاعات می‌تواند حریم شخصی کاربران و مشتریان را به خطر اندازد.

آمریکا برای رفع این قبیل چالش‌ها باید اقتصاد دیجیتال داخلی خود را در سال‌های پیش‌رو به شکل تهاجمی‌تر تنظیم کند.

کنگره آمریکا تصویب قانون حریم خصوصی ملی را در دست بررسی دارد. این قانون جدید باید انتقال اطلاعات شخصی حساس را محدود سازد. به همین شکل، آمریکا جریان اطلاعات را به دلایل امنیت ملی محدود کرده است. البته چنین محدودیتی باید در موارد استثنایی و اندک باشد.

آمریکا باید مقررات تجارت دیجیتالی را وضع کند که مانع از دیدگاه بالا به پایین چین برای اینترنت شود. البته این‌گونه نیست که فقط صادرکنندگان و مصرف‌کنندگان آمریکایی از اکوسیستم اطلاعات آزاد نفع ببرند.

تجارت فقط یک عرصه‌ای است که رقابت بین قدرت‌های بزرگ، خاصه بین چین و آمریکا در آن انجام می‌گیرد، اما درعین‌حال عرصه مهمی به شمار می‌رود. آمریکا پس از نهایی ساختن مقررات تجارت دیجیتالی با کانادا، مکزیک و ژاپن، باید بر همکاری با بزرگ‌ترین شریک تجاری یعنی اتحادیه اروپا متمرکز شود. تجارت دیجیتالی مانعی بر سر مذاکرات دو سوی آتلانتیک بوده است. تأکید اخیر اتحادیه اروپا بر استقلال فناوری‌اش به الگوی حکمرانیِ داده‌ی چین کمک کرده است. به‌علاوه، ناکامی مستمر آمریکا در وضع قانون فدرال در زمینه حریم خصوصی مانعی بر سر از بین بردن شکاف بین دو سوی آتلانتیک بوده است.