وب‌سایت شورای آتلانتیک آمریکا در یادداشتی نوشت: برای دولت موقت نخست‌وزیر عبدالله حمدوک که به‌طور فزاینده‌ای تحت محاصره قرار گرفته و برای سایر سودانی‌ها این خبر به‌موقع است. با توجه به تورم بیش از 200 درصد و سقوط نرخ پوند سودان به 262 در برابر دلار (تنها در سیزده ماه گذشته هنگامی‌که دولت غیرنظامی در سودان روی کار آمد، هر دلار برابر با 82 پوند بود)، اقتصاد سودان در حال فروپاشی است. صف نان و سوخت در سراسر خارطوم، پایتخت این کشور، امروز طولانی‌تر از زمان عمرالبشیر بوده و مردم در این صف‌ها از مدیریت بحران توسط دولت اظهار نارضایتی می‌کنند.

اگرچه حذف سودان از لیست تروریسم برای تسکین دردهای اقتصادی در کوتاه‌مدت تأثیر چندانی نخواهد داشت اما برای دولت موقت یک پیروزی تاریخی محسوب می‌شود که در آغاز کار وعده داده بود سودان را از این لیست خارج خواهد کرد و روابط این کشور با دنیا را بازسازی خواهد نمود.

برای واشنگتن، تصمیم حذف سودان از این لیست به چند دلیل حائز اهمیت است. بسیاری این اقدام را در راستای شعار «اول آمریکا» ی ترامپ در سیاست خارجی قلمداد می‌کنند چراکه بر اساس توضیحات رئیس‌جمهور آمریکا، این توافق موجب ورود میلیون‌ها دلار برای جبران خسارت قربانیان آمریکایی به خاطر فعالیت‌های تروریستی سودان در گذشته خواهد شد و عادی‌سازی روابط بین سودان-اسرائیل را نیز تسریع کرده است.

در نهایت، امتیازات اخذشده از سودان هزینه‌هایی برای آمریکا در بر دارد. مسلماً، رویکرد لجوجانه واشنگتن در مذاکره با سودان طی چند ماه اخیر باعث جدایی دوستان و متحدان آمریکا در اروپا و آفریقا شده و به موج فزاینده آمریکاستیزی در داخل سودان دامن زده است (درحالی‌که آمریکا به شراکت با سودان در بسیاری از حوزه‌ها، از مبارزه با تروریسم گرفته تا تجارت، امید بسته است). اکنون واشنگتن باید با تلاش خود تضمین کند که قیمت این دستاورد گزاف نخواهد بود.

در روزهای باقی‌مانده تا انتخابات، دولت آمریکا باید نهایت تلاش خود را انجام دهد تا حذف سودان از لیست ترور را صرفاً پیروزی دیپلماتیک یا توجیهی مضاعف برای طرح صلح خاورمیانه قلمداد نکرده بلکه گامی به سمت آرمان بزرگ دست‌یابی به گذار دموکراتیک در شاخ آفریقا و فراتر از آن ترسیم کند. چنین پتانسیلی در سودان وجود دارد که دستاوردهای مربوط به آن به روابط متقابل منحصر و محدود نباشد بلکه الگویی برای کل منطقه محسوب شود.

علاوه بر این، واشنگتن باید بلافاصله به وعده‌های خود در قبال سودان در ازای عادی‌سازی روابط با اسرائیل جامه عمل بپوشاند. اگرچه سند کاخ سفید در این رابطه منتشر نشده است اما لیست تعهدات آمریکا ظاهراً عبارت‌اند از:

• کمک‌های مضاعف بشردوستانه و توسعه به ارزش صدها میلیون دلار بیشتر از سطح کمک‌های فعلی و ازجمله تأمین گندم و دارو که مردم سودان شدیداً بدان نیازمند هستند.
• کنفرانس تجارت و سرمایه‌گذاری آمریکا در سودان به همراه اعزام نمایندگان ارشد تجاری به سودان
• وعده تعامل با بانک جهانی و صندوق بین‌المللی پول در حمایت از بازتنظیم بدهی خارجی 65 میلیارد دلاری سودان و تسویه اقساط معوقه آن به مبلغ بیش از 3 میلیارد دلار و ایجاد راهی برای بخشودگی بدهی بر اساس طرح کشورهای فقیر بسیار مقروض
• تخصیص سهم بخشودگی بدهی بودجه 2021 آمریکا به سودان
• حذف سودان از لیست دولت آمریکا در مورد ممنوعیت سفر
• تعامل دولت آمریکا با کنگره برای حل‌وفصل ادعاهای حقوقی تروریستی علیه سودان

واقعیت این است که اگر دولت آمریکا به تعهدات خود در کمک به گذار دموکراتیک سودان، جلوگیری از فروپاشی مالی و جلوگیری از بازگشت حکومت‌نظامیان در این کشور عمل می‌کرد، بیشتر موارد فوق هم‌اکنون اجرایی شده بود؛ اما ترامپ دولت موقت سودان را معلق نگه‌داشته، باعث افزایش ناامیدی مردم سودان از دولت موقت شد و ارتش سودان را نیز آماده نگه داشت تا در صورت عدم توافق با مقامات غیرنظامی، وارد میدان شود؛ اما با اجرای سریع و شفاف این توافق توسط دولت آمریکا، چشم‌پوشی از کوتاهی واشنگتن در این مذاکرات احتمالاً امکان‌پذیر خواهد بود.

کمپین انتخاباتی بایدن نیز می‌تواند در پیشبرد این توافق تاریخی نقش ایفا کند. خارطوم به‌درستی نگران است که توافق به‌دست‌آمده در آستانه انتخابات آمریکا و احتمال تغییر دولت این کشور، ممکن است به سرنوشت توافق هسته‌ای ایران دچار شود. برای اطمینان خاطر سودان و برای اینکه متحدان آمریکا این توافق را خواسته هر دو حزب آمریکا بدانند، بایدن باید تضمین کند که در صورت پیروزی در انتخابات، دولت وی به مفاد این توافق پایبند خواهد بود.

و درنهایت، اگرچه تحولات در سودان و در روابط سودان-آمریکا طی هیجده ماه پس از سرنگونی عمرالبشیر جای خوش‌بینی و تحسین دارد، اما اکنون زمان آینده‌نگری نیز هست. با توجه به حذف سودان از لیست کشورهای حامی تروریسم، انتظارات در این کشور بالا رفته و فشار بر دولت جوان برای اصلاح و نوسازی حیات سیاسی و اقتصادی این کشور نیز زیاد است. کمک به این فعالیت‌های دولت موقت در راستای منافع بلندمدت آمریکاست.