جدیدترین مطالب
تأثیرات جنگ علیه ایران بر تعهدات سرمایهگذاری کشورهای خلیج فارس در آمریکا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: در چارچوب برنامه سرمایهگذاری «اول آمریکا» که دونالد ترامپ بر آن تاکید داشته است، دولتهای خارجی به حدود ۶ تریلیون دلار برای سرمایهگذاری در آمریکا و گسترش مبادلات اقتصادی با هدف حمایت از اشتغال و تولید در آمریکا متعهد شدهاند. نزدیک به ۴ تریلیون دلار از این مبلغ در سال ۲۰۲۵ از جانب عربستان، قطر و امارات، سه عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، وعده داده شد.
تلاش چین برای رهبری حکمرانی جهانی در حوزه هوش مصنوعی
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «پکن عزمی راسخ برای رسیدن به برتری در حوزه هوش مصنوعی دارد. مقامات چین اغلب این فناوری را به «قدرت ملی جامع» (CNP) پیوند میزنند؛ مفهومی که به گفته شی جینپینگ، باید از قدرت آمریکا فراتر رود تا هدف اصلی حزب، یعنی «احیای ملی» محقق شود. با این حال، در مقالات اخیر مقامات و پژوهشگران برجسته، بر خطرات متعدد مرتبط با هوش مصنوعی نیز به همان اندازه تمرکز شدهاست.»
راهبرد آمریکا در قبال چین: جلوگیری از وابستگی، قبل از شکل گرفتن آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رقابت روزافزون آمریکا و چین در عرصه فناوری و مسابقه دو کشور برای سلطه بر حوزههای هوش مصنوعی، رباتیک و فناوریهای حیاتی، چشمانداز جهانی موازنه قدرت و جایگاه کشورها را بازتعریف کرده است. این رقابت دیگر صرفا در مراکز داده باقی نخواهد ماند بلکه به کارخانهها، انبارها، بنادر و زیرساختهای فیزیکی گستردهتر نیز سرایت کرده است. مرحله بعدی رقابت هوش مصنوعی، به سرعت تولید، ظرفیت و قابلیت اطمینان رباتهایی بستگی دارد که از انجام کارهای روزمره گرفته تا ایفای نقشی تعیینکننده در برتری نظامی، به کار گرفته خواهند شد.»
أحدث المقالات
تأثیرات جنگ علیه ایران بر تعهدات سرمایهگذاری کشورهای خلیج فارس در آمریکا
شورای راهبردی آنلاین-رصد: در چارچوب برنامه سرمایهگذاری «اول آمریکا» که دونالد ترامپ بر آن تاکید داشته است، دولتهای خارجی به حدود ۶ تریلیون دلار برای سرمایهگذاری در آمریکا و گسترش مبادلات اقتصادی با هدف حمایت از اشتغال و تولید در آمریکا متعهد شدهاند. نزدیک به ۴ تریلیون دلار از این مبلغ در سال ۲۰۲۵ از جانب عربستان، قطر و امارات، سه عضو شورای همکاری خلیج فارس (GCC)، وعده داده شد.
تلاش چین برای رهبری حکمرانی جهانی در حوزه هوش مصنوعی
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «پکن عزمی راسخ برای رسیدن به برتری در حوزه هوش مصنوعی دارد. مقامات چین اغلب این فناوری را به «قدرت ملی جامع» (CNP) پیوند میزنند؛ مفهومی که به گفته شی جینپینگ، باید از قدرت آمریکا فراتر رود تا هدف اصلی حزب، یعنی «احیای ملی» محقق شود. با این حال، در مقالات اخیر مقامات و پژوهشگران برجسته، بر خطرات متعدد مرتبط با هوش مصنوعی نیز به همان اندازه تمرکز شدهاست.»
راهبرد آمریکا در قبال چین: جلوگیری از وابستگی، قبل از شکل گرفتن آن
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «رقابت روزافزون آمریکا و چین در عرصه فناوری و مسابقه دو کشور برای سلطه بر حوزههای هوش مصنوعی، رباتیک و فناوریهای حیاتی، چشمانداز جهانی موازنه قدرت و جایگاه کشورها را بازتعریف کرده است. این رقابت دیگر صرفا در مراکز داده باقی نخواهد ماند بلکه به کارخانهها، انبارها، بنادر و زیرساختهای فیزیکی گستردهتر نیز سرایت کرده است. مرحله بعدی رقابت هوش مصنوعی، به سرعت تولید، ظرفیت و قابلیت اطمینان رباتهایی بستگی دارد که از انجام کارهای روزمره گرفته تا ایفای نقشی تعیینکننده در برتری نظامی، به کار گرفته خواهند شد.»
نقش آمریکا و متحدانش در تحولات کنونی افغانستان

سر سیمون فریزر، دیپلمات سابق بریتانیایی در یادداشتی که در وبسایت اندیشکده چتم هاوس منتشر شد، نوشت: این برای آمریکا و نزدیکترین متحدانش یک بداقبالی جدی است، اما یک فاجعه راهبردی محسوب نمیشود. تهدید تروریسم افزایش مییابد اما درباره اهمیتش اغراق شده است و میتوان تا حدودی از راههای دیگر آن را برطرف کرد.
افغانستان منبع خطر است اما مشکل راهبردی درجه اول نیست. شایستگی و اعتبار جو بایدن به عنوان یک انترناسیونالیست لیبرال آسیبی جدی دیده است، اما از نظر بیشتر آمریکاییها او در مورد مسئله بزرگ- خروج- حق دارد. مداخله افغانستان-برخلاف مداخله بعدی در عراق- به عنوان اقدامی برای دفاع از خود در پی یک تروریسم بینالمللی، مشروع و موجه بود؛ اما احتمال تغییر قواعد و الزامات همیشه وجود دارد.
درسی که در اینجا وجود دارد، درسی آشنا است. باید درباره این که یک مداخله به کجا میانجامد، واقع بین بود. این مأموریت در مقیاسی بود که متحدان آمریکا و ناتو نمیتوانستند امیدوار باشند برای انجام آن در کشوری فراخ و ناهموار، مملو از فساد و جناحهای مسلح و واقع شده در بخشی حساس از جهان و برخوردار از منابع مالی کافی، سپس مداخله عراق در سال 2003 باعث پراکندگی بیش از حد نیروها و تضعیف مشروعیت و اعتماد شد.
سیاست در دهه گذشته تحت تأثیر رهبران نظامی قرار گرفت که در خصوص دستاوردهایی که ممکن بود با صرف منابع بیشتر رسیدن به آنها ممکن شود، مبالغه میکردند. سیاستمداران آمریکا و انگلیس در حالی که تعهد خود را در بوق و کرنا کرده بودند، بی سر و صدا به دنبال راهی برای خروج در شرایطی بودند که حمایت عمومی از صرف هزینه جانی و مالی در افغانستان رو به کاهش گذاشت.
خروج از افغانستان که در مقطعی اجتناب ناپذیر بود، میتوانست با مهارت بیشتری انجام شود.
0 Comments