دکتر کریستین مولینگ و دکتر کلودیا میجر در تحلیلی که اندیشکده شورای روابط خارجی آلمان منتشر کرد، نوشتند: آلمان باید به‌جای تمرکز بر امنیت، بر راهبردی برای اقدام در صورت درگیری تمرکز کند. این امر مستلزم گسترش مفهوم امنیت و دربرگیرنده حوزه‌های سیاست‌گذاری، به‌ویژه فناوری، نوآوری و امنیت داخلی است.

پس‌ازاین شروع نسبتاً بلندپروازانه دولت جدید آلمان در حوزه سیاست خارجی، تردیدها، اقدامات ناهماهنگ و پیام‌رسانی به متحدان، این نگرانی را پدید آورده است که افکار عمومی آلمان تصمیمات دولت را درک نخواهد کرد. همچنین حرکت‌های بیش‌ازحد محتاطانه برلین در قبال روسیه، تحرکات اولیه دولت جدید در حوزه سیاست خارجی را تحت‌الشعاع قرار داده است.

چهار موضوع تزلزل سیاست خارجی دولت جدید آلمان را آشکار کرده است:

1. دولت در حالی به قدرت رسید که آمادگی کافی در زمینه سیاست امنیتی نداشت. تمرکز دولت برلین در موضوعاتی از سیاست مقابله با کرونا گرفته تا تغییرات آب و هوایی، به‌جای نگاه به بیرون، بر مسائل داخلی بود. در پاییز 2021، اکثر ناظران هشدار داده بودند که به قدرت رسیدن دولت جدید آلمان با تشدید تنش روسیه و اوکراین هم‌زمان خواهد بود. ازاین‌رو، قابل پیش‌بینی بود که اولین بحران مدیریتی دولت آلمان، امنیت بین‌المللی باشد. بااین‌حال، در مرحله انتقال قدرت چندان آمادگی نظام‌مندی در این خصوص ایجاد نشد. حزب صدراعظم آلمان به‌شدت در حوزه سو‌گیری سیاست خارجی دچار اختلاف‌نظر است و این یعنی اولاف شولتز، صدراعظم آلمان گزینه‌های محدودی برای ارائه به دولت ائتلافی سه‌حزبی، عموم مردم آلمان و شرکای بین‌المللی دارد. تمایل به حفظ انسجام حزبی و در همین حال حفظ ثبات ائتلاف دولتی، توان شولتز برای موضع‌گیری آشکار را محدود کرده است. به همین خاطر انبوهی از موضع‌گیری‌های وی، مبهم یا دیرهنگام بوده است.
2. اهداف محرک سیاست آلمان در قبال بحران کنونی همچنان همان اهدافی است که آلمان به آن معروف است: اجتناب از جنگ به هر قیمتی، حفظ وحدت اروپا، متحد خوب بودن، محدود کردن استفاده از نیروی نظامی و صادرات دفاعی، گفتگو با روسیه و دفاع از آلمان. به‌این‌ترتیب همچنان منطق آلمان در مواجهه با روسیه این است که باید با در نظر داشتن تاریخ آلمان و محدودیت‌های قانونی تصمیم‌گیری کند و در همین حال، باید با روسیه به‌عنوان بخشی از ساختار امنیتی اروپا مواجه شد.
3. آلمان هنوز نتوانسته تشخیص دهد که اهدافش به هم مرتبط و تا حدی متضاد هستند. آلمان به‌طور کامل بر سرنوشت خود حاکم نیست و نمی‌تواند به‌تنهایی به اهداف خود دست یابد. این کشور برای اجتناب از جنگ به روسیه، برای نمایش اتحاد و اجتناب از جنگ به متحدان ناتو یا حتی برای گفتگوی امنیتی به هر دو نیاز دارد. خودداری قاطعانه آلمان از صادرات تسلیحات به اوکراین، باکلیت تحقق هدف توانمندسازی اوکراین برای دفاع از حاکمیت خود و همین‌طور (ماده 51) منشور سازمان ملل در تضاد است.
4. ایده‌ها و راهبردهای آلمان برای دستیابی به اهداف امنیتی خود محدود و فاقد هماهنگی هستند. درحالی‌که بسیاری از متحدان و رقبای این کشور، دیگر درگیری را در امتداد دوگانگی جنگ و صلح تعریف نمی‌کنند، آلمان هنوز هم بر این باور است. این طرز فکر در تضاد با انگاره‌های متحدان و مخالفانش است که درگیری را تعامل و رقابت دائمی می‌دانند که برای مواجهه با آن باید از همه ابزارهای موجود به‌صورت هماهنگ استفاده کرد.

در کوتاه‌مدت، برلین به‌جای صحبت با متحدان درباره آنچه نمی‌تواند انجام دهد، باید آنچه را که می‌خواهد انجام دهد و برنامه‌هایش برای رسیدن به اهداف خود، تعریف کند. این‌ها مواردی است که آلمان می‌تواند با آن‌ها شروع کند:

1. آلمان باید تحقق وعده‌های خود به ناتو و امنیت اروپا را در اولویت قرار دهد: توافق‌نامه دولت ائتلافی در سال 2021 راه را برای در اختیار گرفتن هواپیماهای با قابلیت هسته‌ای، پهپادهای مسلح و نسل بعدی هواپیماهای اروپایی هموار می‌کند. دولت برلین می‌تواند این سرمایه‌گذاری‌ها را در اولویت قرار دهد و سرعت بخشد.
2. بر این اساس، آلمان همچنین باید متعهد شود که بودجه دفاعی عمومی خود را افزایش دهد. این بودجه قرار است در بهار 2022 منتشر شود تا به بحث پرحاشیه تخصیص دو درصد تولید ناخالص داخلی به بودجه دفاعی پایان دهد. آلمان قول داده است که به ستون فقرات یگان‌های چندملیتی ناتو تبدیل شود. بااین‌حال، هنوز شیوه اجرایی شدن این تعهد مشخص نیست.
3. آلمان همچنین با اقداماتی ازجمله استقرار نیروهای بیشتر به‌عنوان بخشی از اقدامات اطمینان‌بخش، باید میزان تعهدات خود را در قبال متحدان ناتو افزایش دهد.
4. دولت آلمان باید یک صندوق اضطراری برای تعطیلی پروژه خط لوله نورد استریم 2 ایجاد کند. این صندوق می‌تواند برای پرداخت جریمه، غرامت و هزینه‌های تلافی‌جویانه به کار گرفته شود. این اقدام به متحدان و روسیه نشان می‌دهد که آلمان مایل و قادر به افزایش استقلال انرژی خود است. توقف فوری نورد استریم 2 تا زمان خروج قابل‌توجهی از قوای نظامی روسیه از نزدیکی مرز با اوکراین، پیامی قوی به روسیه و متحدانش ارسال می‌کند.