جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
بازسازی سوریه عامل نزدیکی بیشتر ترکیه و عربستان

پینار دوست، از اعضای اندیشکده «شورای آتلانتیک» در ترکیه در تحلیلی که در وبسایت این اندیشکده منتشر شد، نوشت: بازسازی سوریه پس از اسد، فرصتی را برای ترکیه و عربستان فراهم میکند تا به روابطشان عمق بیشتری ببخشند. احمد الشرع پس از تبدیل شدن به رهبر جدید سوریه در دو سفر اول خود به خارج از کشور از عربستان و ترکیه بازدید کرد. این امر گواهی است بر نقش مهمی که انتظار میرود هر دو کشور در سوریه جدید ایفا کنند.
ترکیه پس از سرنگونی اسد در سوریه دست بالا را داشت و از نگاه بسیاری از تحلیلگران کشوری است که احتمالاً تاثیرگذارترین کشور در آینده سوریه خواهد بود. ترکیه دیپلماسی قوی را با کشورهای حوزه خلیج (فارس)، اتحادیه اروپا و آمریکا به منظور به اصطلاح مشارکت آنها در آینده سوریه برای تضمین امنیت و ثبات در منطقه پیگیری کرده است.
افزایش تعامل با کشورهای حاشیه خلیج (فارس)، به مشروعیتبخشی به ترکیه در رابطه با مشارکت این کشور در آینده سوریه و در عین حال به تضمین تامین بودجه لازم برای بازسازی سوریه کمک میکند. ترکیه و عربستان در جریان بهار عربی رویکردهای متفاوتی داشتند. عربستان قیام اعراب را تهدیدی برای ثبات منطقه میدانست اما ترکیه از اکثر آنها حمایت کرد. با این وجود عربستان به دلیل مخالفت با بشار اسد از قیامهای سوریه حمایت و از گروههایی در ارتش آزاد سوریه و از شخصیتهای سیاسی سکولار و ملیگرا حمایت کرد. در همین حال باید به یاد داشت که رهبران کشورهای حاشیه خلیج (فارس) نگرانی خود را در مورد پیشینه رهبر جدید سوریه پنهان نکردهاند.
ترکیه با آگاهی از این نگرانیها از کشورهای حوزه خلیج (فارس) بهویژه عربستان و امارات دعوت کرده است تا در آینده سوریه سرمایهگذاری مشترکی داشته باشند. عربستان از اولین کشورهای حوزه خلیج (فارس) بود که با سوریه پس از اسد روابط رسمی برقرار کرد و مانند ترکیه از جامعه بینالمللی خواست تا تحریمهای سوریه را لغو کند.
ترکیه و عربستان، منافع مشترکی در سوریه باثبات و مرفه دارند و به دنبال ایفای نقشی حیاتی در بازسازی آن هستند.
هر دو کشور منافعی در تضمین صلح و آرامش و بهبود اقتصادی سوریه دارند و این امر به پناهندگان سوری مقیم ترکیه و عربستان اجازه میدهد تا با خیال راحت به کشورشان بازگردند.
بازسازی سوریه به ترکیه و عربستان نشان داده است که در واقع منافع مشترکی دارند. این امر فرصتی را برای آنکارا و ریاض ایجاد کرده است تا روابطشان را تعمیق کنند.
ریاض قصد دارد به عنوان بخشی از چشم انداز 2030، تامینکنندگان دفاعی خارجی خود را متنوع و صنعت دفاعی خود را تقویت کند. روابط دفاعی ترکیه و عربستان از زمان عادی سازی روابط در سال 2021 به طور قابل توجهی بهبود یافته است. عربستان پیشنهادات ترکیه برای به اشتراک گذاشتن فناوری را پذیرفت و فرصتهایی را برای شرکتهای سعودی برای مشارکت در تولیدات داخلی فراهم کرد.
ترکیه به دلیل تحریمهای رسمی و غیررسمی، دهها سال است که برای دریافت تجهیزات دفاعی مورد نظر خود از آمریکا و کشورهای اروپایی تلاش میکند. وجود این موانع انگیزهای برای رشد صنعت دفاعی داخلی ترکیه شد و به عنوان یازدهمین صادرکننده بزرگ تسلیحات در سطح جهان ظاهر شده است. در سالهای اخیر سهم ترکیه از صادرات تسلیحات جهانی 106 درصد رشد داشته است. در این میان ترکیه صادرات تسلیحات خود را به بسیاری از کشورهای شورای همکاری خلیج (فارس) از جمله عربستان افزایش داده است که اکثریت قریب به اتفاق آن از هواپیماهای جنگی بدون سرنشین (UCAV) تشکیل شده است. عربستان نیز در صدد کاهش وابستگی به غرب برای نیازهای دفاعی است زیرا در گذشته در تهیه تجهیزات مورد نظرش از شرکای غربی با مشکل روبرو بوده است. عربستان و ترکیه قراردادهایی برای تولید و تدارکات دفاعی منعقد کردهاند.
فرصتهای بیشتری برای همکاری دو طرف در حال ظهور است. ترکیه انتظار دارد قرارداد تسلیحاتی به ارزش شش میلیارد دلار شامل فروش کشتیهای جنگی، تانک و موشک را با عربستان منعقد کند. همچنین میتواند در مورد فروش جنگندههای TF KAAN خود با عربستان معامله کند.
افزایش همکاری دفاعی از طریق فروش تسلیحات بین ترکیه و کشورهای حوزه خلیج (فارس) مانند عربستان میتواند پویایی تامین تسلیحات در منطقه را تغییر دهد.
0 Comments