اسماعیل بشری – کارشناس مسائل شبه جزیره کره

از یک طرف آمریکا از این مسئله گله‌مند است که کره شمالی اقدامات مهمی در زمینه خلع سلاح هسته‌ای انجام نداده و گام‌های سطحی و کوچکی در این رابطه برداشته است. در طرف مقابل نیز پیونگ‌یانگ معتقد است که هرچند آنها (کره‌ای‌ها) اقدامات اندکی انجام داده باشند، اما آمریکا هیچ اقدامی در زمینه برداشتن برخی تحریم‌ها انجام نداده و از این گلایه دارند که واشنگتن برداشتن تحریم‌ها را به خلع سلاح کامل هسته‌ای شبه جزیره کره شمالی منوط کرده است.
دررابطه با اقدامات کره شمالی شاهد بودیم که این کشور جنازه‌هایی که از زمان جنگ دو کره، در کره شمالی بوده را پس داده، یک سکوی پرتاب موشک را منهدم و یک مرکز آزمایش هسته‌ای‌اش را از بین برده است. با وجودیکه شک‌وشبهه‌هایی در خصوص اقدامات کره شمالی وجود دارد اما این کشور هنگام انجام این اقدامات از خبرنگاران دعوت کرد تا با فیلمبرداری و تصویربرداری اقدامات پیونگ یانگ را رسانه‌ای کنند. این در حالی است که آمریکا اقدام چشمگیری در راستای تعهداتش در قبال کره شمالی انجام نداده است. آنها صرفا عنوان کردند که منطقه شبه‌جزیره کره در حال حرکت به سمت صلح است و ترامپ نیز وعده‌هایی به رهبر کره شمالی داده مبنی بر اینکه کمک‌هایی ارائه خواهند کرد تا وضعیت کره شمالی نسبت به گذشته بهبود یابد، اما ظاهرا هیچ اقدامی از سوی واشنگتن صورت نگرفته است.
به طور کلی دلایلی از این دست باعث توقف مذاکرات و همچنین لغو سفر مایک پمپئو، وزیر خارجه آمریکا به کره شمالی شده است.
این در حالی است که گفتگوها و مذاکرات در سطح دو کره هرچند به شکل اندک، اما در جریان است. حتی بین کره شمالی و ژاپن نیز تحولاتی در حال شکل گرفتن است و طرفین بر سر برخی توافقات رایزنی‌هایی انجام داده‌اند. لذا فقط کاخ سفید مذاکرات با پیونگ‌یانگ را متوقف کرده و منتظر عکس‌العمل کره شمالی هستند.
البته باوجود این اختلافات، شرایط به نحوی نیست که آمریکا و کره شمالی به نقطه اول بازگردند و دست از مذاکرات بکشند. فقط در حال حاضر در حال سبک سنگین کردن همدیگر و ارزیابی این مسئله هستند که چه امتیازاتی می‌توانند از هم بگیرند. امتیازاتی که کره شمالی می‌خواهد به آمریکا بدهد نسبت به امتیازات طرف مقابل خیلی متفاوت است و به همین دلیل هم فعالیت قابل توجهی از سوی پیونگ‌یانگ مشاهده نمی‌شود.
در رابطه با چشم انداز این مذاکرات از سمت کره شمالی این برداشت دریافت می‌شود که آنها می‌خواهند این بن‌بست را از میان بردارند و مذاکرات ادامه داشته باشد؛ چرا که ادامه مسیر به شکلی که سابق انجام می‌دادند برایشان دشوار است. یعنی تحمل تحریم‌های همه جانبه و انزوا از سوی اغلب کشورهای جهان، شرایط را برای آنها بسیار طاقت‌فرسا کرده بود. این در حالی است که تخطی از این تحریم‌ها نیز به گونه‌ای بود که بسیاری از کشورها را دچار مشکل می‌کرد. یعنی حتی چین که متحد نزدیک کره شمالی است سعی کرده بود که بخش قابل توجهی از این تحریم‌ها را رعایت کند. لذا ادامه این مسیر برای کره شمالی بسیار سنگین است و به همین دلیل خواهان تداوم مذاکرات با آمریکا است. اما در عین حال پیونگ‌یانگ نمی‌خواهد تمام ابزارها و کارت‌هایی که دارد را بدون گرفتن امتیاز از دست بدهد. بنابراین در آینده مجددا دو کشور یا به صورت مستقیم یا از طریق واسطه‌هایی مذاکرات را از سر خواهند گرفت. مسئله دیگری که می‌تواند در این جریان تاثیرگذار باشد تنش اقتصادی بین چین و آمریکا است؛ در نتیجه آمریکا از چین گله دارد که چرا فشارهایش را بر کره شمالی کاهش داده و تلاشی برای متقاعد کردن پیونگ‌یانگ جهت ادامه مذاکرات به نحوی که آمریکا مایل است، صورت نمی‌دهد. البته باید توجه داشت که چین مایل به خلع سلاح هسته‌ای شبه جزیره کره است زیرا پکن مایل نیست کشوری در همسایگی‌اش سلاح هسته‌ای داشته باشد. البته چین اصلا مایل نیست که کره شمالی تضعیف و یا رژیم آن ساقط شود و حکومتی متحد آمریکا در آنجا شکل بگیرد. این یک واقعیت است که کره شمالی برای چین اهمیت راهبردی دارد و پکن مایل نیست طوری عمل کند که کره شمالی را کاملا از دست بدهد.