بوریس جانسون، نخست‌وزیر بریتانیا که این روزها تمام تلاشش را برای به سرانجام رساندن برگزیت به‌کار بسته، توانست پس از چند شکست به خواسته اصلی خود یعنی برگزاری انتخابات پارلمانی زودهنگام دست یابد. این انتخابات از آن جهت حائز اهمیت است که نتایج آن می تواند تا حدی سرنوشت برگزیت را مشخص کند.

در واقع، پس از آنکه، جرمی کوربین، رهبر حزب کارگر به‌رغم مخالفت‌های اولیه، چراغ سبز به بوریس جانسون نشان داد، وی توانست به هدف خود یعنی برگزاری انتخابات زودهنگام در ۱۲ دسامبر برسد. اکنون با تصویب مجلس عوام، لایحه انتخابات باید ۱۲ دسامبر به مجلس اعیان بریتانیا برود و در صورت تایید نهایی، این کشور باید تا حدود ۶ هفته آینده خود را برای برگزاری انتخابات آماده کند و به همین ترتیب، نامزدهای انتخاباتی کمتر از یک و ماه نیم فرصت تبلیغ دارند. این نخستین بار است که از سال ۱۹۲۳ به بعد، انتخابات در بریتانیا در ماه دسامبر برگزار خواهد شد.

درواقع بوریس جانسون، پس از شکست در رسیدن به وعده خود مبنی بر خروج با توافق یا بدون توافق بریتانیا از اتحادیه اروپا و اجرایی کردن برگزیت، در چهارمین تلاش خود در درخواست از پارلمان برای برگزاری انتخابات زودهنگام موفق شد و نمایندگان پارلمان انگلیس با 438 رای موافق، در مقابل 20 رای مخالف با برگزاری انتخابات زودهنگام در ۱۲ دسامبر (۲۱ آذر) موافقت کردند.

در حالیکه برخی بر این باور هستند که اکنون فضا برای شکست حزب محافظه‌کار و پیروزی حزب کارگر و متعاقب آن نخست‌وزیری جرمی کوربین مهیا شده، برخی دیگر از جمله شخص جانسون انتخابات پیش از موعد را ابزاری برای تحکیم قدرت نخست‌وزیر ارزیابی می‌کنند. همچنانکه بوریس جانسون گفته بود که با برگزاری انتخابات زودهنگام مردم بریتانیا فرصت خواهند داشت که با انتخاب دولت جدید درباره سرنوشت یا چگونگی اجرای برگزیت اظهارنظر کنند.

این در حالی است که در صورت پیروزی حزب کارگر در انتخابات و کسب اکثریت توسط این جریان در پارلمان، به احتمال زیاد شاهد برگزاری همه‌پرسی مجدد خواهیم بود، چرا که این حزب متصور است که موج غالب ضدیت با خروج انگلستان از اتحادیه اروپا در میان جامعه شکل گرفته و در این صورت احتمال پیروزی حزب کارگر بیشتر خواهد شد، لذا اگر این حزب به رهبری جرمی کوربین پیروز انتخابات زودهنگام شود به احتمال زیاد یک بار دیگر همه‌پرسی برای ماندن یا نماندن در اتحادیه اروپا برگزار خواهد کرد، زیرا این جریان نیز خواستار باقی‌ماندن بریتانیا در این اتحادیه است.

در این بین بوریس جانسون با این تصور که بریتانیا با بحران روبرو است چنین درخواستی را مطرح کرد؛ چرا که اگر جانسون قصد داشت بدون توافق با اروپا، طرح برگزیت را اجرایی کند، با بحرانی بزرگ مواجه می‌شد و موارد زیادی بلاتکلیف باقی می‌ماند. درواقع اکنون نیز موانع زیادی بر سر راه برگزیت قرار دارد که از جمله می‌توان به عدم تمایل اسکاتلند و ایرلند به جدایی از اتحادیه اروپا اشاره کرد.

لذا حتی اگر جانسون مجددا پیروز شود تنها می‌تواند با اطمینان بیشتری امور را دنبال کند و این بدین معنی نیست که موانع پیش‌روی اجرای برگزیت به طور کامل حل خواهد شد.

همچنین احتمالا شرایط به نفع بوریس جانسون به پیش نمی‌رود؛ زیرا در صورت پیروزی حزب محافظه‌کار که به طور طبیعی، جانسون نخست وزیری را به‌عهده خواهد گرفت، چاره‌ای جزء عمل به گفته‌هایش مبنی بر خروج از اتحادیه اروپایی نخواهد داشت. خروج از اتحادیه نیز تعارضات با اسکاتلند و ایرلند به‌علاوه دیگر مسائل با اتحادیه اروپا نظیر تعرفه‌ها، تردد نیروهای کار، سرمایه‌گذاری‌های مشترک و مسائلی از این قبیل را که طی مذاکرات چند سال گذشته تاکنون نتوانستند حل کنند، پیش روی وی قرار می‌دهد.

اگر حزب کارگر به رهبری جرمی کوربین رای بیاورد، شرایطی به مراتب راحت‌تر در مقابلش خواهد داشت؛ چون با همه‌پرسی مجدد، هم تعارضات داخلی‌اش حل می‌شود و هم مشکلاتش را با اتحادیه اروپا حل می‌کند.

بنابراین به‌نظر می‌رسد روند حوادث نشانگر آن است که جانسون، خود و حزبش را دچار شکستی جدی خواهد کرد.

همچنین با توجه به شرایط به وجود آمده بریتانیا دو راه بیشتر پیش روی خود نداشت یا باید مجددا همه‌پرسي برگزار می‌شد و یا اینکه توافقی در پارلمان صورت می‌گرفت تا از این وضعیت خارج شوند؛ لذا توافق فعلی در رابطه با برگزاری انتخابات زودرس نتیجه همین رویکرد است.