شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافقنامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافقنامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
شورای امنیت سازمان ملل پیش نویس قطعنامه 2513 را در تایید توافق صلح آمریکا و گروه طالبان تصویب کرد و آن را به طور علنی به رسمیت شناخت.
تصویب پیش نویس قطعنامه 2513 توسط تمامی اعضای شورای امنیت و با اکثریت 15 رای مثبت و بدون رأی منفی از سوی کشورهای عضو یک پیروزی بزرگ برای طالبان محسوب می شود. گروه طالبان نزدیک به دو دهه تحت شدیدترین اقدامات بین المللی قرار داشت و بسیاری از رهبران آن از سوی جامعه بین المللی تحریم و تحت تعقیب قرار داشتند ولی با تصویب این قطعنامه تمام محدودیت هایی که در گذشته علیه این گروه وضع و اعمال شده بود لغو می شود و از این به بعد طالبان می تواند به عنوان یک گروه (غیرتروریستی) که از سوی نظام بین الملل به رسمیت شناخته می شود در عرصه های سیاسی، بین المللی و حتی اقتصادی نقش ایفا کند.
فارغ از موضوع آثار و پیامدهای تصویب قطعنامه بر جایگاه و وزن طالبان در معادلات منطقه ای، در این یادداشت به دنبال پاسخ به این پرسش هستیم که آیا مکانیزم های حقوقی دیگری برای رسمیت شناختن توافقنامه صلح وجود داشته است؟ و چرا ایالات متحده تصویب قطعنامه در شورای امنیت سازمان ملل را در متن موافقتنامه صلح با طالبان گنجاند و مذاکره کنندگان آمریکایی از پیشنهاد این مکانیزم چه هدفی را دنبال می کردند؟
اهمیت موافقتنامه صلح با طالبان زمانی اهمیت پیدا می کند که بپذیریم ترامپ طی چهار سال گذشته به جزء صلح با طالبان، دستاورد ملموس دیگری در عرصه سیاست خارجی نداشته است. از اینرو حفظ این دستاورد برای ترامپ آنهم در آستانه برگزاری انتخابات 2020 بسیار اهمیت داشته و دور از انتظار نبود که ترامپ برای حفظ این دستاورد از هیچ اقدامی فروگذاری نکند.
ترامپ برای قانونی کردن توافقنامه صلح با طالبان، چندین راه داشت.این قابلیت برای وی وجود داشت که به جای فعال نمودن مکانیزم شورای امنیت، مکانیزم های حقوقی داخلی امریکا را فعال کند و با ارجاع متن توافقنامه به مراجع قانونی داخل آمریکا و طرح آن در کنگره و تصویب در مجالس نمایندگان و سنا در نهایت به عنوان رییس جمهور آن را به عنوان قانون رسمی امضا کند. روش دیگر برای رسمیت بخشیدن موافقتنامه، استفاده از اختیارات رییس جمهور بود و از این طریق میتوانست ضمن مشروعیت بخشیدن به موافقتنامه، آن را به قانون داخلی ایالات متحده تبدیل کند. اما نگرانی ترامپ از افشای جزئیات مذاکرات و احتمال مخالفت نمایندگان آمریکا با توافقات پشت پرده سبب شد ترامپ تصویب قطعنامه در شورای امنیت را در داخل متن موافقتنامه بگنجاند.
باید اذعان داشت که طرح قطعنامه در شورای امنیت سبب شد تا کشورهای عضو شورا در مقابل عمل انجام شده قرار بگیرند و مجبور شوند برای جلوگیری از پیامدهای منفی، به تصویب این قطعنامه رای مثبت دهند. آمریکا با ارجاع متن توافقنامه به شورای امنیت از ظرفیت سایر کشورها برای رسیمت بخشیدن به توافقنامه ای استفاده کرد که به تنهایی و بدون نقش فعال سایر کشورها با طالبان امضا کرده بود. اکنون با تصویب قطعنامه در شورای امنیت، کشورهای همسایه افغانستان که از حق وتو در شورای امنیت برخوردار هستند مجبورند هزینه توافق آمریکا و طالبان را پرداخت کنند بدون آنکه نقشی در توافقات دوجانبه آمریکا و طالبان داشته باشند.
ترامپ با ارجاع پرونده صلح طالبان به شورای امنیت، اجازه نداد تا مجلس نمایندگان، مخالفان داخلی در سیستم حاکمیتی آمریکا و حتی همحزبیهای مخالف خود (نظیر جان بولتون که در دفعه گذشته مانع از برگزاری مراسم امضای موافقتنامه صلح در کمپ دیوید شده بود) از جزئیات روند مذاکره و توافقات پشت پرده اگاهی پیدا کنند.
نکته حائز اهمیت اینکه تصویب قطعنامه شورای امنیت در تأیید موافقتنامه صلح آمریکا با طالبان، به معنی رسمیت بخشیدن به این موافقتنامه در عرصه بین الملل می باشد ولی هنوز این قطعنامه به قانون داخلی آمریکا تبدیل نشده و ضمانت اجرایی ندارد. این موضوع دست روسای جمهور بعدی آمریکا را باز می گذارد تا با خرید زمان به بررسی رفتار طالبان بپردازند و با در نظر گرفتن صحنه افغانستان بتوانند در صورت لزوم و با حداقل هزینه در تصمیمات خود تجدیدنظر کنند.
0 Comments