جدیدترین مطالب
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
خاورمیانه در آستانه صلح فراگیر

کشورهای منطقه از جمله ترکیه و اعضای شورای همکاری خلیجفارس از توافقنامه تهران – ریاض در پکن استقبال کردند و آن را ضامن حفظ ثبات و امنیت منطقه تلقی کردند.
نخستین تاثیرات جانبی این توافقنامه رویگردانی کشورهای عرب خلیجفارس از رژیم صهیونیستی است؛ بگونهای که عربستان از دادن ویزا به یک هیات بلند پایه اسرائیلی خودداری کرد. همچنین امارات متحده که اخیرا شاهد سفر دبیر شورای عالی امنیت ملی جمهوری اسلامی ایران به ابوظبی بود، قرارداد خرید سامانه دفاعی از رژیم صهیونیستی را لغو کرد.
سفر بشار اسد، رئیس جمهوری سوریه به مسکو و دیدار با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه نیز نشان میدهد که سوریه در حال خروج از یک بحران نفسگیر 12 ساله است . رجب طیب اردوغان، رئیس جمهوری ترکیه نیز در آستانه انتخابات سراسری این کشور، تمایل خود را برای برقراری رابطه با سوریه و حل مشکلات خود با دمشق اعلام کرد. ترکیه در بحران داخلی سوریه نقشی کاملا تخریبی ایفا می کرد و با تقویت گروهکهای تروریستی در این کشور، بخشی از استان ادلب در شمالغرب سوریه را اشغال کرد. حضور 15 هزار نظامی ترک در یک صد پایگاه در مناطق شمالغرب سوریه نشان داد که دولت ترکیه قصد دارد بخش مهمی از خاک سوریه را تجزیه کند. اما توافقنامه اخیر ایران و عربستان در پکن مسیر صلح پایدار در منطقه را هموار خواهد ساخت؛ زیرا ایران و عربستان دو کشور تاثیرگذار در غرب آسیا هستند و هرگونه تنش میان دو کشور بازخورد منفی بر سایر کشورها خواهد داشت.
جنگ ظالمانه عربستان علیه مردم یمن که هفتمین سال خود را پشت سر گذاشت برای عربستان بیش از 350 میلیارد دلار هزینه داشته است؛ بگونهای که بخشی از پروژههای عمرانی عربستان در طول 7 سال گذشته تقریبا متوقف شده است. از آنجایی که محمد بن سلمان، ولیعهد عربستان برای پیشبرد طرح 2030 خود و رسیدن به قدرت، نیازمند یک حاشیه امن سیاسی است لذا از سال گذشته علائم مثبتی برای توافق با ایران ارسال کرد. از فروردین ماه سال گذشته مذاکرات هیاتهای ایرانی و سعودی در بغداد با تلاش دولت عراق آغاز شد و پنج دور مذاکره چالشی و نفسگیر در حوزه مسائل امنیتی بین هیاتهای دو کشور انجام شد. خروجی اولیه این مذاکرات، برقراری آتشبس بین ریاض و صنعا بود. زیرا یکی از شرایط ایران برای دستیابی به صلح پایدار منطقهای پایان جنگ یمن بود. قرار بود که مذاکرات از فاز امنیتی وارد فاز سیاسی شود اما رخدادهای داخلی پائیز گذشته در ایران و نقش تخریبی رسانههای سعودی در حوادث اخیر ایران به توقف روند مذاکرات بغداد منجر شد. اما سفر اخیر شی جین پینگ، رئیس جمهوری چین به ریاض، بنبست مذاکرات ایران و عربستان را شکست؛ زیرا رئیس جمهوری چین در این سفر به طرف سعودی پیشنهاد کرد که بین این کشور و ایران میانجیگری کند که سعودیها از این پیشنهاد استقبال کردند. همچنین در سفر بهمن ماه گذشته رئیس جمهوری اسلامی ایران به پکن، رئیس جمهوری چین همین پیشنهاد را به همتای ایرانی خود ارائه داد که مورد پذیرش قرار گرفت.
مذاکرات بین علی شمخانی دبیر شورای عالی امنیت ملی و مساعد بن محمد العیبان مشاور امنیت ملی عربستان در فضائی بسته و به دور از نگاه رسانهها انجام شد که خروجی آن توافقنامه اخیر بود. اکنون فصل برداشت سیاسی از این توافقنامه فرا رسیده زیرا بسیاری از کشورهای عرب منطقه از جمله امارات، بحرین، اردن و مصر قطعا به تاسی از ریاض در آینده به حلقه توافق ایران وعربستان خواهند پیوست. در چنین فرایندی و با توجه به اینکه رجب طیب اردوغان در آستانه انتخابات سراسری ترکیه برای پیروزی حزب عدالت و توسعه نیازمند یک دستاورد سیاسی بین المللی است، لذا گمانهزنیها این است که رئیسجمهوری ترکیه در آینده نزدیک به سمت صلح با همسایه خود سوریه حرکت خواهد کرد. این صلح پایدار هم برای چین که نیازمند انرژی فسیلی ایران و عربستان است و قصد دارد که شبح آمریکا را از منطقه دور کند، آوردههای اقتصادی و امنیتی بالایی دارد و هم کشورهای منطقه به جای ادامه تنش و تقابل، مسیر همگرایی و تفاهم را در پیش خواهند گرفت.
درمجموع، به نظر میرسد سال 1402 را باید سال صلح، همگرایی، توسعه منطقهای، انزوای رژیم صهیونیستی و آغاز یک تعامل سازنده برای تامین منافع مشترک کشورهای مسلمان منطقه نام نهاد.
0 Comments