برسام محمدی – کارشناس مسائل منطقه

در هفته‌های اخیر در مناطق مختلف کشورهای غربی شاهد آغاز موج جدیدی از اعتراضات ضد صهیونیستی هستیم که در برخی موارد، ابعاد «عملیاتی» به خود گرفته و یهودیان افراطی و جمعیت‌های صهیون حامی رژیم اسرائیل را هدف قرار داده است. این مسأله نتیجه و «هزینه» مستقیم کشتار مردم فلسطین و لبنان توسط رژیم صهیونیستی است.

روند صعودی «ستیز» علیه صهیونیست‌ها و تخریب نمادهای صهیونیستی که به طور «بی‌سابقه‌ای» راه افتاده و حتی امنیت و آسایش یهودیان را در معرض تهدید قرار داده است، به یکی از نگرانی‌های اصلی دولت‌های غربی تبدیل شده که به طور «مطلق» متأثر از جنگ غزه و قتل عام مسلمانان در قلب جهان اسلام است.

به عنوان مثال، در هفته‌های اخیر شاهد سلسله «حملات خشونت‌بار» به شکل‌های دسته‌جمعی و انفرادی علیه گروه‌های مختلف یهودیان افراطی و صهیونیست‌ها در نقاط مختلفی از جهان از جمله آمستردام، نیویورک، شیکاکو، لندن و ده‌ها شهر دیگر بودیم که نشان می‌دهد موج اقدامات و احساسات ضدصهیونیستی نه تنها خاموش نشده، بلکه در «ابعاد جدیدی» در حال بروز و ظهور است.

یکی از «خطرناک‌ترین» رخدادها در این زمینه، اخیراً در آمستردام، پایتخت هلند رخ داد که در نتیجه آن صدها شهرک‌نشین صهیونیست که اقدام به اهانت به پرچم فلسطین و سر دادن شعارهای نژادپرستانه و ضدفلسطینی کرده بودند، در میدان اصلی شهر و ورزشگاه خانگی آژاکس آمستردام و همچنین در مناطق دیگر، زخمی و کشته شدند.

وقایع آمستردام به قدری برای مقامات رژیم صهیونیستی وحشتناک بود که اسحاق هرتزوگ، رئیس رژیم صهیونیستی در گفت‌وگو با  پادشاه هلند از این حادثه به عنوان، موضوعی «هراس‌آور و شوکه‌کننده» یاد نمود. گیدون سعار، وزیر خارجه رژیم صهیونیستی هم در سفری اضطراری به هلند رفت و این حمله را هشداری برای اروپا و جهان توصیف کرد!

در فرانسه نیز سازمان‌های مخالف «اسرائیل» با همراهی نمایندگانی از پارلمان فرانسه و حامیان فلسطین، راهپیمایی گسترده‌ای را در خیابان‌های پاریس، در جهت محکوم کردن برگزاری جشن و مسابقه فوتبال بین تیم‌های فرانسه و رژیم صهیونیستی برگزار کردند.

در نیویورک نیز دو حادثه مشابه رخ داد و حامیان فلسطین در این شهر اقدام به حملاتی علیه طرفداران رژیم اسرائیل کردند. در دانشگاه «دی پاول» شیکاگو نیز افرادی ناشناس و دارای نقاب به دو دانشجوی یهودی حامی رژیم صهیونیستی حمله کرده و آن‌ها را زخمی نمودند. در ایرلند هم یک دانشجوی طرفدار رژیم جنایتکار پس از مشخص شدن هویت صهیونیستی‌اش توسط سه تن در معرض حمله قرار گرفت.

در همین حال به طور شگفت انگیزی بسیاری از هتل‌های اروپایی از خدمات رسانی و اسکان صهیونیست‌ها خودداری می‌کنند. این اقدام به قدری در رسانه‌های داخلی رژیم اسرائیل بازتاب داشته است که آن را به معنای «بازگشت یهودستیزی دهه 1940 به اروپا» دانسته‌اند!

افزون بر این‌ها در داخل اسرائیل نیز بعد از یک وقفه کوتاه، بخش مهمی از افکار عمومی که همه چیز خود را در جنگ غزه در حال از دست دادن می‌بینند، دوباره به خیابان‌ها آمده و با جدیت بیشتر و شعارهای اعتراضی جنگ رژیم صهیونیستی در غزه را یک نسل‌کشی تمام عیار دانسته و درخواست خاتمه دادن به آن را دارند.

مجموعه اتفاقات فوق «زنگ خطر» جدی برای رژیم صهیونیستی است مبنی بر اینکه نمی‌توان جنگ در غزه و علیه مسلمانان را ادامه داد و شاهد اقدامات خشونت‌بار توسط شهروندان غربی و مهم‌تر از آن غیرمسلمان علیه اتباع خود و یهودیان در نقاط دیگر جهان نبود.

این مسأله به خوبی نشان می‌دهد که اصرار رژیم صهیونیستی و آمریکا بر ادامه جنگ در غزه و لبنان و بمباران بی‌وقفه شهروندان فلسطینی و لبنانی نه تنها رژیم صهیونیستی را در درون و از ناحیه افکار عمومی در تنگنا قرار داده است، بلکه یهودیان ساکن کشورهای غربی را هم با تهدیدهای جانی مواجه کرده است.

یهودیان ساکن اروپا، در هفته‌های گذشته با این پرسش جدی مواجه شده‌اند که چقدر در اروپا «ایمن» هستند! همان‌گونه که اشاره شد این هزینه‌ای است که کابینه جنگ رژیم اسرائیل برای یهودیان و شهروندان عادی حامی خود در غرب به وجود آورده است.

گسترش یهودستیزی و حملات شهروندان غربی علیه یهودیان و مراکز و تجمعات وابسته به رژیم صهیونیستی درحالی به یک «نگرانی جدی» در محافل سیاسی، امنیتی و رسانه‌ای کشورهای غربی تبدیل شده است که منشأ آن را اساساً باید در کشتار رژیم صهیونیستی در غزه و لبنان جستجو کرد.

آمریکا، رژیم صهیونیستی و دولت‌های غربی تا همیشه نمی‌توانند حساسیت‌های افکار عمومی در قبال جنگ غزه و جنایات رژیم علیه مردم فلسطین را نادیده بگیرند. ادامه همراهی یا سکوت دولت‌های غربی در قبال جنایات رژیم اسرائیل در غزه و لبنان و در کنار آن «بی‌توجهی» به مطالبات افکار عمومی خود در این خصوص، به تدریج «چالش‌های» مهمی به وجود خواهد آورد و «امنیت و حاکمیت ملی» آن‌ها را تحت‌الشعاع قرار خواهد داد که هیچ راه گریزی از آن نیست.

دولت‌های غربی و یهودیان ساکن این کشورها برای پیشگیری از وضعیتی که در نهایت به قیمت امنیت آنان تمام خواهد شد، چاره‌ای جز اعمال فشار علیه رژیم صهیونیستی برای پایان دادن به جنگ و نسل‌کشی و عدم همراهی با این رژیم ندارند، در غیر این صورت به طور طبیعی مجبور به تحمل تبعات جنگ علیه غزه و لبنان در پایتخت‌های خود هستند که در آینده می‌تواند به طور فزاینده‌ای خطرناک‌تر شود.