شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافق‌نامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافق‌نامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
جعفر حق‌پناه – کارشناس مسائل افغانستان
در مقطع اخیر شاهد بودیم که پاکستان از ظرفیت نظامی بالایی برای عملیات علیه گروه‌هایی که اصطلاحاً بقایای تحریک طالبان پاکستان مستقر در افغانستان و تحت حمایت طالبان معرفی می‌شوند، استفاده کرد.این شکل از عملیات در مقطع کنونی که نماینده ویژه دولت پاکستان تغییر کرده و برخی اینگونه تلقی می‌کردند که شاید او مسیر دیپلماسی را هموارتر کند، کم سابقه تلقی می‌شود. از سوی دیگر، واکنش نظامی طالبان هم در نوع خود بی‌نظیر بود و یک رخداد بسیار مهم تلقی می‌شود. طالبان پیش‌تراعلام کرد که حتماً نسبت به این عملیات واکنش تلافی‌جویانه خواهد داشت و بلافاصله این عملیات را تلافی کرد. برای نخستین بار نیروهای ویژه طالبان به داخل خاک پاکستان در مناطق مرزی نفوذی عمیق کردند و با پشتیبانی هوایی هم مواجه شدند. درواقع طالبان برای اولین بار از بقایای نیروی هوایی که از زمان جمهوریت افغانستان و تحت حمایت آمریکا به وجود آمده بود، بهره‌برداری قابل توجهی به عمل آورد.
صرف نظر از اینکه این شکل عملیات طالبان چه دستاورد نظامی‌ای داشته، نفس پرداختن به این مهم در نوع خودش حائز اهمیت است. نکته مهمتر توجه به ادبیات طالبان است. آنها در بیانیه رسمی‌شان به یک خط فرضی اشاره می‌کنند و اساساً نامی از مرز مشترک و یا خط دیورند نمی‌آورند. این چنین رویکردی در ادبیات سیاسی طالبان بسیار قابل تامل و نشان‌دهنده آن است که چالش بین دو کشور بسیار فراتر ازمسائلی مانند حمایت از جریان طالبان پاکستان، اختلافات در مورد مسائل اقتصادی و یا مداخله پاکستان در امور داخلی افغانستان است و یک امر ژئوپلیتیک بزرگتری را در بر‌می‌گیرد. همزمانی این رویدادها و تنش‌ها با تقویت جنبش پشتون‌گرا در ایالت خیبرپختونخوا که جمعیت بیشتری از پشتون‌ها را در مقایسه با افغانستان در خود جای داده، نیز حائز اهمیت است.
رویکرد طالبان در این تنش‌ها نشان داد که این کشور به ابزارهای نامتقارن در تنظیم مناسباتش با کشورهای دیگر روی می‌آورد و ظرفیت خود را در این مسیر بالا می‌بیند. شاید طالبان بخواهند و انگیزه داشته باشند که در روابط با کشورهای دیگر هم از چنین ابزارهایی استفاده کنند. این امر می‌تواند پیامدهای منفی زیادی برای امنیت منطقه به همراه داشته باشد. لذا این کشورها باید ضمن رایزنی با یکدیگر تلاش کنند که طالبان را در مسیر مسئولیت‌پذیری هرچه بیشتر قرار دهند و مانعی بر سر راه تهدیدافکنی آنها علیه دیگران ایجاد کنند.
سخت‌گیری‌های رو به افزایش پاکستان نسبت به حضور پناه‌جویان افغان و قصد جدی مبنی بر اخراج آنها و نیز تداوم جنگ رسانه‌ای میان طرفین حکایت از آن دارد که با وجود تمایل به حفظ روابط راهبردی میان رهبری طالبان در قندهار و هسته اصلی قدرت در اسلام آباد و مشخصا ارتش و آی اس آی، در لایه‌های دیگر و سطوح پایین‌تر زمینه بروز تنش‌ها جدی بوده و استمرار آن هم قابل پیش‌بینی است.
در یک جمع‌بندی کلی می‌توان گفت که تنش میان پاکستان و افغانستان تحت حکمرانی هر رژیمی قابل پیش‌بینی بود. یعنی از یک سو تا زمانی‌که پاکستان این رویه را در قبال افغانستان به مثابه عمق استراتژیک خود در پیش بگیرد و از سوی دیگر افغانستان هم دارای خلاء قدرت و ضعف حاکمیتی باشد که این کشور را به منطقه‌ای برای بازی‌های نیابتی تبدیل کند، احتمالاً این وضعیت ادامه خواهد داشت و بعید است که این شکل از تنش و برخوردهای اخیر، آخرین دور از منازعه بین این دو کشورهمسایه باشد.
0 Comments