داود احمدزاده در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به اینکه این نشست واکنش‌های جدی داخلی و خارجی به همراه داشت و به شدت افکار عمومی مردم اقلیم کردستان و مقام‌های رسمی عراق را درگیر کرده است، اظهار داشت: «نشست عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی که در اربیل کردستان برگزار شد با محکومیت مسئولان بغداد و استان‌های کردنشین روبرو شد. از سوی دیگر شورای عالی دستگاه قضایی عراق حکم جلب برخی از شخصیت‌هایی را که در نشست عادی‌سازی روابط با رژیم صهیونیستی شرکت کرده بودند، صادر کرده که این نشان می‌دهد بغداد همچنان مخالف چنین مسائلی است و خطر تجزیه را به خوبی درک کرده است.»

احمدزاده تأکید کرد: «در گذشته یعنی در ماجرای سودان نیز ما شاهد طرح تجزیه و اجرایی کردن چنین پرونده‌ای توسط رژیم صهیونیستی بودیم.»

وی در خصوص واکنش جمهوری اسلامی ایران نسبت به برگزاری این نشست نیز گفت: «ایران نیز نشست اخیر را در راستای مشروعیت‌بخشی به رژیم صهیونیستی تلقی کرده و این موضوع را برهم زننده امنیت منطقه دانسته است.»

وی درباره هدف تل‌آویو از برگزاری این نشست و نفوذ در کردستان عراق نیز توضیح داد: «رژیم صهیونیستی طی سالیان گذشته سعی کرده تا نفوذ خود در کردستان عراق را افزایش دهد و این روند تا جایی ادامه پیدا کرد که رفراندوم قبلی عراق، تحت عنوان فدرالیسم برگزار شد و پرچم رژیم صهیونیستی در کردستان عراق به اهتزاز درآمد.»

احمدزاده ادامه داد: «این اقدام نشان می‌داد اسرائیلی‌ها از تجزیه‌طلبی و ایجاد اختلاف میان اقوام مختلف استفاده می‌کنند و در کنار این موضوع وجود نفت و منابع بکر منطقه کردستان باعث شده که مقامات رژیم صهیونیستی تلاش خود را برای دسترسی به این منابع عظیم و ارزان دوچندان سازند.»

این کارشناس مسائل غرب آسیا با اشاره به اینکه رژیم صهیونیستی از حامیان قدیمی احزاب کرد غرب‌گراست، ادامه داد: «اکنون این قابلیت وجود دارد که رژیم صهیونیستی از طریق لابی‌های یهودی توجه بیشتر آمریکا را به موضوع کردستان جلب کند؛ چرا که درصدی از نفت اسرائیل از کردستان عراق تامین می‌شود و این واردات به ویژه به دلیل عدم دسترسی رژیم صهیونیستی به منابع نفتی در کشورهای حاشیه خلیج فارس برای تل‌آویو حیاتی است.»

وی در رابطه با اهداف نشست اخیر گفت: «عادی‌سازی و علنی کردن حضور رژیم صهیونیستی در کردستان عراق و همچنین تجزیه این منطقه، دو هدف اصلی این نشست در بخش کردنشین عراق بود. »

احمدزاده با اشاره به اینکه این موضوع تنش‌زا دارای سابقه تاریخی است، گفت: «رژیم صهیونیستی برای اجرای این دکترین بارها با مصطفی بارزانی، پدر مسعود بارزانی، رئیس کنونی اقلیم کردستان عراق، تماس برقرار کرد. نتیجه این تلاش‌ها دو دیدار مصطفی بارزانی از اسرائیل بود: نخستین بار در سال ۱۹۶۸ و دفعه دوم نیز در سال ۱۹۷۳. با این وجود این تلاش‌ها نتیجه چندانی در پی نداشت و کردها نه حمایتی از رژیم صهیونیستی کردند و نه عداوتی با فلسطینی‌ها دارند. »

این کارشناس درباره پیشینه تلاش‌های رژیم صهیونیستی در عراق و منطقه کردستان تصریح کرد: «رژیم صهیونیستی در فردای سقوط صدام و لشکرکشی آمریکا به عراق در سال 2001 تلاش نمود که تحت عناوین مشاورین نظامی و نیز همکاری‌های امنیتی، روابط پنهان و آشکاری را با برخی از سران کردستان عراق برقرار سازد.»

وی تأکید کرد: «برای رژیم صهیونیستی «اقلیم کردستان»، یک متحد غیرعرب است، متحدی که مستقیما درگیر مسئله فلسطین نیست.»

به گفته این کارشناس، از زمان تشکیل رژیم صهیونیستی، این رژیم در پی برقراری یک «اتحاد پیرامونی» است، استراتژی‌ای که توسط دیوید بن گورین، اولین نخست‌وزیر رژیم صهیونیستی طراحی شد و هدف از آن، گسترش روابط این رژیم با کشورها و گروه‌های غیرعرب در منطقه است تا به انزوای آن پایان داده شود.

احمدزاده در مورد دلایل گرایش برخی از کردها به رژیم صهیونیستی و تلاش برای خودمختاری گسترده توضیح داد: «‌از نظر تحلیلگران کرد منطقه، برخی از کردهای عراق جدای از دلایل قومیتی به دنبال آن هستند که از دولت‌های مربوطه خود مستقل و بی‌نیاز شوند. »

وی ادامه داد: «در این میان برخی جریانات گریز از مرکز (جریانات حاضر در استان‌های کردنشین عراق از جمله جریان منتسب به مسعود بارزانی) بر تجزیه کردستان عراق متمرکز هستند. بر این اساس، طی سال‌های اخیر تلاش‌هایی بوده و اخیرا هم شاهد برگزاری یک نشست در کردستان عراق با محوریت رژیم صهیونیستی و تجزیه عراق بودیم.»

وی با اشاره برگزاری آخرین رفراندوم استقلال کردستان عراق گفت: «‌اولین کسانی که از این همه‌پرسی و جدا شدن کردستان عراق استقبال کردند، صهیونیست‌ها بودند.»

احمدزاده در خصوص رویکرد ایران به این عادی‌سازی روابط توضیح داد: «نگرانی‌های امنیتی ایران و حساسیت به حضور رژیم صهیونیستی در مرزهای خود از دلایل اصلی مخالفت ایران با برنامه عادی‌سازی روابط با این رژیم است.»

وی در نهایت گفت: «رژیم صهیونیستی بر این باور است که می‌تواند همکاری نظامی و اطلاعاتی نزدیک و استراتژیکی با «اقلیم کردستان» داشته باشد و جای پای محکمی برای خود در همسایگی با ایران ایجاد کند. به این ترتیب این رژیم می‌تواند حوزه نفوذ خود را علیه ایران، در سوریه و عراق گسترش دهد. این در حالی است که ایران در هیاهوی رسانه‌ای این نشست با اعتراض رسمی به مقامات اقلیم کردستان، هرگونه تجزیه‌طلبی و حضور عناصر ناامن در منطقه را محکوم و آشکارا اعلام کرد که به آن پاسخ خواهد داد.»

احمدزاده تأکید کرد که بی‌شک حضور رژیم صهیونیستی به عنوان عامل ناامنی می‌تواند به تشدید و پیچیدگی اوضاع سیاسی در عراق و منطقه بینجامد که این مسئله نیازمند رایزنی ایران و عراق برای جلوگیری از هرگونه رخنه امنیتی و شکاف قومیتی و مذهبی به‌دلیل حضور رژیم صهیونیستی است.»