حسین آجرلو در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «با توجه به اینکه هیچ‌کدام از طرفین در این انتخابات نتوانستند اکثریت را کسب کنند و با در نظر گرفتن نوع نظام سیاسی در لبنان که دولت‌ها برآمده از توافقات سیاسی میان گروه‌ها هستند، می‌توان گفت حتی در صورت اخذ اکثریت توسط یک گروه بازهم چالش‌هایی وجود دارد.»

وی ادامه داد: «در انتخابات پیشین، حزب‌الله لبنان با کسب 71 کرسی بازهم در تشکیل دولت چالش‌هایی داشت. به‌بیان‌دیگر هیچ‌کدام از گروه‌ها یا طوایف را نمی‌توان نادیده گرفت؛ بنابراین هیچ بخشی از یک جناح سیاسی نمی‌تواند بدون جناح سیاسی مقابل، دولت تشکیل دهد.»

آجرلو تأکید کرد که اصولاً در لبنان دولت‌ها ائتلافی هستند و همه گروه‌ها تقریباً مشارکت دارند.

به گفته این کارشناس در انتخابات اخیر لبنان نیز وضعیت به همین صورت است و حتی اگر حزب‌الله اکثریت را به دست می‌آورد (البته گروه‌های مقاومت همچنان بزرگ‌ترین فراکسیون هستند) در نهایت باید با همراهی و توافق دیگر جریان‌ها دولت تشکیل دهد.

آجرلو بابیان اینکه به نظر می‌رسد این وضعیت فعلاً تداوم داشته باشد، افزود: «برای رفع این مسئله، گروه‌ها باید در کنار هم قرار بگیرند، توافق کنند و دولت تشکیل دهند.»

کارشناس مسائل غرب آسیا توضیح داد که در لبنان برخلاف بسیاری از کشورهای دیگر، تصمیم‌گیری‌های سیاسی، سیالی خاصی دارد؛ یعنی شاید حتی رقبای جدی یعنی حزب‌الله و قوات لبنانیه در یک موضوع همسو شوند و به آن رأی دهند؛ به‌عنوان‌مثال در خصوص انتخاب میشل عون به ریاست جمهوری، هم حزب‌الله، هم سعد حریری و هم سمیر جعجع به انتخاب وی رأی دادند.

وی افزود: «درعین‌حال ممکن است در برخی موضوعات، متحدانی که در یک ائتلاف قرار دارند، درباره یک موضوع آرای متفاوتی داشته باشند.»

آجرلو تأکید کرد که با توجه به این سیالی آراء در لبنان اکنون باید منتظر باشیم و ببینیم که وضعیت در شرایط مختلف به چه صورت خواهد شد و توافقات به چه سمتی خواهد رفت.

به گفته این کارشناس مسئله‌ دیگری که در این انتخابات موردتوجه قرار گرفت،‌ بحث ورود یک بلوک جدید به نام مستقلین و گروه‌های مدنی هستند که صبغه سیاسی ندارند. لذا یکی از بحث‌های مطرح این است که این افراد به سمت کدام حزب گرایش پیدا خواهند کرد.

آجرلو ادامه داد: «این بازیگران جدید و مستقل که 27 نفر را شامل می‌شوند گرایششان تعیین‌کننده است و می‌توانند برخی از تصمیمات آینده را شکل دهند.»

کارشناس مسائل غرب آسیا در خصوص ساحت سیاسی لبنان می‌گوید توافقات سیاسی در لبنان حاصل گفتگوهای داخلی و همچنین تفاهمات منطقه‌ای و بین‌المللی است. وی با اشاره به اینکه طرف‌هایی در لبنان (با گرایش غربی) به دنبال آن بودند که اکثریت را به دست بیاورند، گفت: «آن‌ها می‌خواستند از این طریق بتوانند برخی تصمیمات اساسی مانند خلع سلاح حزب‌الله و نظام راهبردی لبنان را پیش ببرند که در این زمینه توفیقی نداشته‌اند.»

آجرلو با تأکید بر اینکه این جریان در خلع سلاح لبنان موفق نخواهد بود، توضیح داد: «چراکه این مسئله با موانع جدی روبرو است و حتی بسیاری از مستقلین و بخشی از جامعه مدنی نیز با بحث خلع سلاح و حذف حزب‌الله به‌عنوان یک جریان ملی مخالف هستند.»

این کارشناس درباره احتمال افزایش دخالت‌های خارجی در لبنان در پی برگزاری انتخابات گفت: «لبنان همیشه کانون دخالت‌های خارجی بوده و خواهد بود؛ تنها بازیگری که نفوذش در لبنان به‌منزله دخالت محسوب نمی‌شود، جمهوری اسلامی ایران است.»

وی افزود: «جمهوری اسلامی ایران یک متحد در لبنان دارد که با کیاست و بر اساس قواعد محلی عمل می‌کند.»

آجرلو با تأکید بر این موضوع که بازیگران دیگر مانند سفارت عربستان سعودی یا آمریکا به‌شدت در مسائل لبنان فعال هستند، گفت: «اکنون پس از انتخابات نیز این بازیگران به دخالت‌های خود ادامه خواهند داد و حتی آن را افزایش نیز می‌دهند؛ اما ساحت سیاسی لبنان با این دخالت‌ها بیش‌ازپیش به سمت عدم تفاهم و بن‌بست‌ پیش خواهد رفت.»