شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافق‌نامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافق‌نامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
مهدی خورسند در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی ادامه داد: «لذا پیشنهاد صلح مذکور، صلحی موقت است و آتش را زیر خاکستر این صلح همچنان گداخته و روشن نگه می‌دارد.»
خورسند در ادامه به اهمیت موقعیت منطقه قفقاز جنوبی پرداخت و گفت: «این منطقه به دلیل نزدیکی به حوزه ژئوپلیتیکی ایران و روسیه و همچنین مجاورت با پهنه آبی خزر که منابع هیدروکربنی اثبات شده سرشاری دارد، از اهمیت فوق‌العاده‌ای برخوردار است. به همین دلیل موضوع ایجاد آتش بس و صلح بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان متولیان زیادی پیدا کرده است.»
وی درباره تلاش آنکارا جهت نقش‌آفرینی در حل این بحران نیز توضیح داد: «ترکیه که یکی از عوامل موثر در ایجاد تنش و تشدیدکننده تنش از سال 2020 تا کنون بوده و منافع اقتصادی خاص خود را در این منطقه دنبال می‌کند، تلاش دارد خود را به عنوان عامل صلح بین دو کشور دارای تنش معرفی کند تا از این طریق بتواند منافعش را در مفاد صلح‌نامه باکو ایروان بگنجاند.»
وی متولی دیگر ایجاد صلح در این منطقه را کشورهای اروپایی دانست و تاکید کرد: «اروپایی‌ها در پی جنگ روسیه و اوکراین در حوزه انرژی با شرایط خاصی دسته و پنجه نرم می‌کنند و لذا انرژی خزر و دسترسی آسان‌تر به منابع انرژی دریای خزر برای آنها از اهمیت زیادی برخوردار شده است که این دسترسی در صورت ایجاد صلح بین ارمنستان و جمهوری آذربایجان بهتر حاصل خواهد شد.»
کارشناس مسائل قفقاز با بیان اینکه در طرف دیگر ماجرا هم روسیه قرار دارد، گفت: «با روی کار آمدن ولادمیر پوتین و راهبرد نواوراسیاگرایی، جمهوری‌های استقلال یافته از اتحاد جماهیر شوروی جزء خارج نزدیک این کشور محسوب شده و طبق اسناد امنیت ملی روسیه، مسکو نباید اجازه دخالت در این مناطق را به رقبا و دشمنان خود بدهد. از همین رو موضوع گسترش ناتو به شرق همواره دغدغه روسیه بوده و روس‌ها بر اساس همین دغدغه، جنگ با اوکراین را آغاز کردند.»
وی افزود:« در مقوله تنش بین باکو و ایروان، ولادمیر پوتین نیز اخیرا سران جمهوری آذربایجان و ارمنستان را دعوت به حضور در روسیه جهت رایزنی برای رسیدن به یک صلح پایدار کرده است.»
خورسند با بیان اینکه هر کدام از این مسیرها به تنهایی تامین کننده منافع همه کشورهای منطقه نیست، تاکید کرد: «شاید تنها ابتکاری که بتواند صلح پایدار را در منطقه قفقاز جنوبی ایجاد و دائمی کند، ابتکاری است که منافع کارگروه 3+3 (ایران، روسیه و ترکیه +گرجستان، جمهوری آذربایجان و ارمنستان) را تامین کند.»
این کارشناس افزود: «طرح‌هایی که امروز به عنوان طرح صلح دائمی از سوی هر کدام از بازیگران قید شده مطرح می‌شود تقریبا تنش و آتش را زیر خاکستر حفظ می‌کند. براساس گفته‌های نخست وزیر ارمنستان موضوع ایجاد دالان موسوم به زنگزور هرگز نباید در مفاد صلح قید شود و ارمنستان صلح نامه‌ای که سخنی از این دالان و هر دالان دیگری که جغرافیای اختصاصی را به جمهوری آذربایجان بدهد، نخواهد پذیرفت.»
به گفته این پژوهشگر مسائل قفقاز طرحی که ترکیه از سوی مقامات خود به عنوان طرح صلح از آن بین باکو و ایروان یاد کرده، همانطور که گفته شده دارای برداشت مشترک و نگاه یکسان از سوی دو طرف به این مقوله نیست.
وی توضیح داد: «صحبت از تعیین سرحدات مرزها یا حفظ تمامیت ارضی و یا موارد دیگری که ترکیه از آن یاد کرده، مشخص نشده که توسط چه فرآیند و جریانی باید اتفاق بیفتد. حتی در روزهای گذشته باکو حضور هیاتی از فرانسه برای بررسی و تعیین سرحدات مرزها جهت ایجاد صلح بین جمهوری آذربایجان و ارمنستان را نپذیرفت.»
خورسند در ادامه تاکید کرد که ترکیه و جمهوری آذربایجان در شرایطی که روسیه تمام تمرکز خود را بر جنگ با اوکراین گذاشته، شرایط را جهت سوداگری مرزی فراهم می‌بینند و تلاش دارند در صورت امکان قرارداد صلحی را بدون حضور ایران و روسیه منعقد کنند که البته باید اعلام کرد این سوداگری محور تورانی از پیش شکست خورده است.
کارشناس مسائل قفقاز می‌گوید به نظر می‌رسد بهترین منطق جهت حل و فصل این مسئله و ایجاد صلح دائمی و پایدار، از منطق ابتکار 3+3 می‌گذرد. وی توضیح داد: «منطق ابتکار 3+3 اینگونه است که تنها کشورهای این منطقه در تعیین سرنوشت خود و تعیین منافع خود تصمیم بگیرند؛ منافعی که هم نظر جمهوری آذربایجان، ارمنستان و گرجستان و هم نظر سه کشور ایران، روسیه و ترکیه را تامین کند.»
خورسند افزود: «چرا که همه چهار کشور دیگر از تنش باکو و ایروان در طول 30 سال گذشته ضررهای فراوانی کرده‌اند و تنش‌های قومی و جغرافیایی بین این دو کشور آسیب و آفت‌های زیادی را به بار آورده که منافع اقتصادی، امنیتی و سیاسی همه چهار همسایه جمهوری آذربایجان و ارمنستان را تحت الشعاع قرار داده است.»
0 Comments