جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
تحلیلی بر سفر احمد مسعود به روسیه

سید عباس حسینی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی، با اشاره به سفر احمد مسعود به مسکو و دیدار با بعضی از مقامات روسیه و طرح برخی گمانه زنیها از سوی تحلیلگران روسی درخصوص پیام جدید روسیه به طالبان و یا احتمال تغییر رویکرد نسبت به تحولات افغانستان، تصریح کرد: سفر احمد مسعود به مسکو را نمی توان تغییر رویکرد مسکو نسبت به افغانستان درنظرگرفت، بلکه این اقدام، تداوم رویکردهای گذشته مسکو و در راستای شکلگیری مذاکرات بین الافغانی و گفتگو میان شخصیتها و جریانهای مختلف افغانی است که از پیش از توافقنامه دوحه میان آمریکا و طالبان تاکنون ادامه داشته است.
وی ادامه داد: مسکو اولین جایی بوده که حتی زودتر از دوحه و دیگر کشورها، اولین دور گفتگوهای بین الافغانی میان چهرههای ارشد طالبان و حکومت نظام جمهوری گذشته و رهبران برخی جریانهای مطرح سیاسی و قومی افغانستان را میزبانیکرد. از آن زمان به این سو هرازگاهی شاهد این نشستها بودهایم و اکنون نیز روسیه برای برقراری گفتگو میان آنها تلاش میکند.
این تحلیلگرمسائل افغانستان، با اشاره به تعریف فرمت مسکو از سوی روسیه و آغاز دورجدیدی از مذاکرات بین الافغانی در این چارچوب و در ماههای آینده، یادآورشد: ماه گذشته، روسیه رسما از طالبان دعوت کرد که در این نشست شرکت کند، این دعوت از احمدمسعود نیز به عمل آمد تا در این نشست سخنرانی کند.
حسینی به برخی گزارشهای غیررسمی درباره سفر «امرالله صالح»و«یونس قانونی» به عنوان چهرههای جدی اپوزوسیون طالبان و همچنین سفر احمدمسعود در دو سال گذشته به روسیه اشارهکرد و گفت: باتوجه به اینکه دیدار اخیر مسعود، به طوررسمی رسانهای شد و در این سفر با مقامات عالیرتبهتری هم دیدارداشت، به نظر میرسد مسکو به دنبال این است که درآستانه نشست مسکو، بتواند تلنگری به طالبان داشته و اعلام کند روسیه از سطح کنونی روابط با طالبان چندان راضی نیست.
وی با بیان اینکه طالبان نیز از رویکرد روسیه رضایتی ندارد و در دو سال گذشته،به طور روزافزون، شاهد سردی در روابط روسیه و طالبان با عقبنشینی، سکوت و بیخبری در روابط بودهایم، ادامه داد: در بعد اقتصادی، تجاری و انرژی، روسیه به طالبان کمکهایی داشت و با قرارداد فروش 2میلیون تن فرآوردههای سوختی با قیمت بسیار مناسب، قیمت موادسوختی در افغانستان تا40درصد کاهش یافت. هرچند این مساله، در ارسال غلات نیز انجام شد و درشرایط خشکسالی اهمیت زیادی داشت، اما دربعد سیاسی و امنیتی، سردی در روابط مشهود است.
این تحلیلگر مسائل افغانستان، با بیان اینکه این انتظار بود که خلاء قدرت ناشی از خروج ناتو توسط قدرتهای منطقهای پرشود تا این کشور به سمت بیثباتی و هرج و مرج نرود، ایجاد ابتکار عمل و تعیین معیارهای روشن، عملی، کاربردی و دوری از شروط غیرقابل انعطاف، در مواجهه با طالبان را ضروری برشمرد و اضافه کرد: درشرایط فعلی، نه تنها افغانستان به سمت دولت-ملت حرکت نکردهاست، بلکه اختلافات جدی و شکافهای عمیقی میان جریانهای قومی، سیاسی و مذهبی همچنان وجوددارد.
حسینی با اشاره به اخبار منتشرشده درباره احتمال حمایتهای مالی و نظامی روسیه از احمدمسعود، گفت: طالبان برای به رسمیت شناختهشدن و رفع تحریمها، به سمت ترمیم روابط با آمریکا رفته است،در این شرایط، شاهد فاصلهگرفتن طالبان ازقدرتهای منطقهای هستیم. با توجه به وجود طیفهای مختلفی از طالبان، طیف جدیدی از طالبان با عنوان نئوطالبان شکل گرفته که تئوریسینهای آن معتقدند با توجه به در دست داشتن قدرت جهانی توسط آمریکا، باید برای پیشبرد اهداف خود، رضایت و همراهی این کشور را با خود داشته باشند.
وی ضمن اشاره به مذاکرات پیدا و پنهان طالبان و حتی تیم شبکه حقانی با آمریکا و ابراز نگرانی قدرتهای منطقه نسبت به افزایش حضور و نفوذ در منطقه، اظهارداشت: با این حال، سفر احمدمسعود به مسکو، به معنای تغییر رویکرد روسیه نیست. جناح احمد مسعود در دوسال گذشته، مناطق و روستاهایی که در اختیارداشتند را از دست داده و نه تنها هیچ پیشرفتی در بعد مقاومت علیه طالبان نداشته، بلکه با ازدست دادن فرماندهان ارشد خود،شکست بسیار سنگین و سختی را متحمل شده است.
به گفته این تحلیلگر مسائل افغانستان، تاجیکستان، عملا تنها گزینه حمایت از جبهه مقاومت بود که در یک سال گذشته نیز، شاهد تغییر در رویکردها خصوصا در ابعاد نظامی، امنیتی و اطلاعاتی این کشور نسبت به طالبان هستیم. با توجه به رشد گروههای تندرو و افراطی در مرز افغانستان و تاجیکستان و شکلگیری گروه جدید به نام تحریک طالبان تاجیکستان، از یک سو و از سوی دیگر افزایش رویآوری شهروندان تندرو این کشور به گروه داعش و دیگر گروههای تکفیری، این زنگ خطر را برای تاجیکستان به صدا درآورده که برای مقابله با این گروههای تندرو تاجیک، چارهای جز همکاری با طالبان ندارد و در یک سال گذشته، از این همکاری نیز راضی بوده است و شاهد امنیت در نوار مرزی میان این دو کشور بودهایم.
حسینی، به محدودیهای جدی برای فعالیت مقاومت افغانستان درتاجیکستان و اخراج بسمالله محمدی، وزیر دفاع سابق افغانستان و رئیس دفتر این جبهه در تاجیکستان از دوشنبه و همچنین اعمال محدودیتهای شدید و چندجانبه علیه فعالیت چهرههای مقاومت وابسته به احمد مسعود و دیگران در این کشور اشارهکرد و افزود: تاجیکستان نیز پشت جبهه مقاومت را خالی کرده است. حتی حملاتی که در ماههای گذشته علیه برخی پادگانهای طالبان صورت گرفته، حملاتی انفرادی بوده است.
وی با بیان اینکه در بعد سیاسی نیز شاهد اختلافنظرهای جدی میان چهرههای مطرح اپوزیسیون طالبان از یک سو و از سوی دیگر مخالفتهای صریح و جدی آنها با احمد مسعود هستیم، توضیح داد: هیچ یک از این چهرهها، رهبری احمدمسعود بر چهره مقاومت و اساسا جبهه مقاومت را قبول ندارند، تاجایی که برخی چهرهها، در ترکیه، «شورایعالی مقاومت برای نجات افغانستان» را ایجاد کردند.بنابراین، احمد مسعود نتوانسته است در بعد نظامی و سیاسی پیشرفتی از خود نشان دهد.
این کارشناس مسائل افغانستان، با یادآوری اینکه ناتو و دیگر کشورهای غربی نیز با دست ردزدن به سینه مقاومت افغانستان اعلام کردند از مقاومت مسلحانه در افغانستان، حمایت نمیکنند،گفت: زلمی خلیل زاد، در موضعگیری خود اعلام کرد که اگر این چهرههای سیاسی منتظرهستند ما بار دیگر به خاطر حفاظت از اینها وارد افغانستان شویم، برای منافعشان با طالبان بجنگیم و سربازان آمریکایی با به خطرافتادن جانشان، محافظ آنها شوند، کورخوانده اند! آن دوران گذشته است. بنابراین روسیه، در شرایطی که نگران فعالیت داعش و گروههای تندرو در آسیای مرکزی است، بسیار هوشیارتر از آن است که با آزرده خاطرکردن طالبان، نسبت به این گروهها تغییر رویکردی داشته باشد.
0 Comments