جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
تقویت احتمال آتشبس با خروج جنگ اوکراین از دستور کار غرب

سیدرضا میرطاهر در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به گزارش رسانه های غربی درخصوص انجام مذاکراتی پنهانی میان واشنگتن و کییف برای متقاعد کردن اوکراین به مذاکرات آتش بس و پذیرش برخی شروط آن، تصریح کرد: تحولات چند ماهه اخیر در جنگ اوکراین، به ویژه شکست آشکار حملاتی که اوکراین از قبل انجام آنها را قول داده بود و کشورهای غربی تصور میکردند که با موفقیتهای زیادی همراه میشود، اکنون وضعیتی به وجود آورده که گفته میشود کشورهای غربی خواهان متقاعدکردن کیف برای آغاز روند مذاکراتی با روسیه برای رسیدن به آتشبس هستند.
وی به تمرکز آمریکا بر جنگ رژیمصهیونیستی با حماس پس از عملیات «طوفانالاقصی» در نوار غزه اشاره کرد و افزود: این شرایط، طبیعتا از توجه مقامات دولت بایدن به جنگ اوکراین به شدت کاسته و این روندی است که همزمان در اروپا هم جریان دارد. روی کارآمدن برخی رهبران در اسلواکی و وخامت روابط اوکراین و لهستان باعث شده این دو کشور کمکهای نظامی خود را به اوکراین قطع کنند و اکنون شاهد نوعی شکاف میان کشورهای اروپایی در زمینه تداوم ارسال کمکهای نظامی و اقتصادی به اوکراین هستیم.
این کارشناس مسائل بین الملل، با یادآوری اینکه آمریکا به عنوان اولین قدرت نظامی جهان، تاکنون دهها میلیارد دلار کمک تسلیحاتی روانه اوکراین کرده، وضعیت را برای کشورهای اروپایی که در محیط پساجنگ سرد تا حد زیادی از بودجههای نظامی خود کاسته بودند و ذخایر تسلیحاتی و مهماتی محدودی دارند، دشوار دانست و گفت: دراین شرایط که سرنوشت روشنی هم برای جنگ پیشبینی نمیشود، ما شاهد کاهش قابل توجه پشتیبانی عمومی نسبت به ادامه کمکها به اوکراین در میان کشورهای غربی هستیم.
میرطاهر با اشاره به انتقادات زلنسکی، رئیس جمهور اوکراین از کاهش توجه به اوکراین پس از وقوع جنگ در غزه و بیان اینکه غرب اوکراین را فراموش کرده، ادامه داد: به لحاظ نظامی، تقریبا از ماه ژوئن به بعد که ضدحملات اوکراین آغاز شده، ظرف پنج- شش ماه گذشته، عملا اوکراینیها نتوانستند دستاوردهای نظامی قابل توجهی به دست آورند و به رغم کمکهای گسترده تسلیحاتی غرب، نتیجه در میدان جنگ فاجعه بار بود. اکنون، روسها ادعا میکنند اوکراینیها حداقل 70 هزار نفر تلفات دادهاند و دست کم بیش از نیمی از تجهیزات نظامی غربی که برای اوکراین ارسال شده بود هم نابود شده است.
وی اظهارداشت: اکنون در آستانه فصل زمستان، عملا تا حد زیادی از توان و پتانسیل ضدحملات اوکراین کاسته شده و این شرایط، فرصتی برای روسها به وجود آورده که ضمن تجدید سازمان و تحکیم خطوط نظامی و دفاعی خود در مناطق درگیری از آمادگیهای بیشتری برای وارد آوردن ضربات نظامی موثر برخوردار شوند و این باز هم نقطه ضعف دیگری برای اوکراین محسوب میشود.
این کارشناس مسائل بین الملل، بروز جنگ در غزه را فضای تنفسی در محیط بین المللی برای روسیه عنوان کرد که در نتیجه آن، توجه دولتها و کشورها از جنگ اوکراین به سمت غزه معطوف شده و اضافه کرد: روسیه ضمن اینکه در جریان جنگ غزه در نهادهای بینالمللی، تا حدی ابتکار عمل سیاسی و دیپلماتیک را هم به دست گرفت، با تحرکی جدید، موضع اوکراین را در برایند نهایی، به شدت تضعیف کرد. مجموعه این عوامل باعث شده، برخی کشورهای غربی، به این جمعبندی برسند که باید در زمینه گفتگو برای آتش بس و صلح به اوکراینیها فشار وارد کنند.
میرطاهر با یادآوری اینکه در آمریکا به عنوان حامی اصلی اوکراین جدال بزرگی میان جمهوریخواهان در کنگره و کاخ سفید در جریان است، توضیح داد: پیش از این نیز، جمهوریخواهان اعتراضات زیادی درباره کمیت و کیفیت قابل توجه کمکهای نظامی آمریکا به اوکراین داشتند و خواهان محدود و مشروط شدن آنها بودند. در جریان جنگ اخیر غزه، دولت بایدن، یک بسته کمک 106میلیارد دلاری به کنگره ارائه کرد که از این مبلغ، 14.3میلیارد دلار به رژیمصهیونیستی اختصاص دارد و 61.7میلیارد دلار به اوکراین. جمهوریخواهان در اقدامی عجیب، لایحه کمک به رژیمصهیونیستی را به طور مستقل در مجلس نمایندگان تصویب کردند و به این ترتیب، بر خلاف تهدیدی که دولت بایدن و کاخسفید انجام داده بود که بایدن در صورت تصویب این لایحه به طور مستقل، آن را وتو خواهد کرد، آن را پیش بردند.
وی ادامه داد: اگر این لایحه کمک مستقل به رژیمصهیونیستی به سنا هم برود، با توجه به اکثریت دموکراتها در سنا، تصویب نخواهد شد و درصورت تصویب هم، همانطور که بایدن وعده داده، آن را وتو خواهد کرد. بنابراین اکنون در داخل آمریکا، نوعی جدال میان جمهوریخواهان و کاخسفید، در زمینه کمکهای نظامی همزمان به رژیم اسرائیل و اوکراین وجود دارد و اساسا جمهوریخواهان نمیخواهند کمکهای آمریکا به اوکراین، با همین وضع کنونی ادامه داشته باشد.
میرطاهر با بیان اینکه برای اولین بار در تاریخ آمریکا، بحث ارائه کمک به رژیم صهیونیستی از سوی کاخ سفید، وتو خواهد شد، گفت: تاکید دولت بایدن بر اینکه باید جنگ غزه و اوکراین، در چارچوب یک بسته و یک رویکرد واحد نگریسته شود، اکنون تبدیل به چالش بزرگی در داخل آمریکا و محیط سیاست داخلی این کشور شده و ناامیدی بیشتر دولت اوکراین از آمریکا را رقم زده است. این شرایط، چشم انداز مثبتی برای دولت غربگرای کییف، برای تداوم جنگ با روسیه ایجاد نمیکند و آنها دیر یا زود به این جمعبندی خواهند رسید که ناچار به مذاکره برای صلح با روسیه در شرایط کنونی هستند.
به گفته این کارشناس مسائل بین الملل، در این شرایط اساسا بحثی در زمینه باز پس دادن کریمه به اوکراین مطرح نخواهد شد و به احتمال قوی، روسها خواهان حفظ دستاوردهای زمینی خود که حدود 100 هزار کیلومتر مربع از خاک اوکراین است، هستند.
میرطاهر خاطرنشان کرد: هدف اصلی آمریکا، تضعیف کلی روسیه، خصوصا تضعیف اقتصاد آن از طریق اعمال حدود 13هزار تحریم بر این کشور بود. بعد از آن آمریکا به دنبال تضعیف توان نظامی روسیه و تحدید قوای ملی این کشور در فرایند جنگ بود. در هرحال پیروزی روسیه در جنگ اوکراین به معنای شکست ناتو و اعتبار آن در اروپا خواهد بود؛ چرا که عملا ناتو نتوانسته مانع پیشرویهای روسیه شود و در واقع شاهد نوعی تغییر موازنه ژئواستراتژیکی در اروپا خواهیم بود. البته این مساله، به هیچ عنوان، برای غربیها خوشایند و قابل تحمل نیست. لیکن به رغم اهداف مورد نظر غرب، سیر جنگ اکنون به این مرحله رسیده که ظاهرا چارهای برای غربیها، نمانده است، جز اینکه به اوکراین برای آتش بس فشار بیاورند و پیمان صلحی اجرایی شود.
0 Comments