جدیدترین مطالب
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
أحدث المقالات
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
فرصتهای همسویی بریکس و سازمان همکاری شانگهای در اوراسیای بزرگ
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نشستهای اخیر بریکس و سازمان همکاری شانگهای نشان میدهد که در میان کشورهای «اکثریت جهانی»، همکاریها بهتدریج در حال شکل دادن به چارچوبی جدید برای نظم جهانی است؛ چارچوبی که در آن نمایندگان غرب حضور ندارند و تمرکز اصلی بر همکاری میان قدرتهای نوظهور و کشورهای در حال توسعه است. اهمیت این روند صرفا در بیانیههای سیاسی نیست، بلکه در همراستا شدن پروژهها و سازوکارهای همکاری بریکس و سازمان همکاری شانگهای و شکلگیری ایده «اوراسیای بزرگ» آشکار میشود.»
فرجام تنشزدایی هند و چین
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «هند و چین در کمتر از ۶۰ روز، چهار گفتوگوی مهم دوجانبه با هدف یافتن راهحلی برای مسئله مرزی و در عین حال حفظ صلح در امتداد مرزها برگزار کردند. دو کشور در ماه اوت، مذاکرات دیپلماتیک و پس از آن، گفتوگوهایی میان نمایندگان ویژه دو کشور ترتیب دادند که در نهایت به برگزاری نخستین نشست در سطح فرماندهان در اوایل سپتامبر انجامید. سرانجام، نوبت به دیدار دوجانبه نارندرا مودی، نخستوزیر هند، و شی جینپینگ، رئیسجمهور چین رسید.»
محدود کردن حضور فلسطینیها در سازمان ملل؛ تلاشی فریبکارانه برای مدیریت سرنوشت فلسطین

بازی پیچیده قدرتها؛ آمریکا، اروپا و رژیم اسرائیل
محمدصالح صدقیان در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «تحولات اخیر فراتر از مسئله شناسایی کشور فلسطین بوده و بخشی از یک بازی سیاسی گسترده میان آمریکا، اروپا و رژیم اسرائیل است». وی اذعان میدارد که «تصمیم آمریکا برای ندادن ویزا به محمود عباس و هیئت فلسطینی، نه تنها به معنای مخالفت با به رسمیت شناختن کشور فلسطین است، بلکه اقدامی برای اعمال فشار مستقیم بر رهبری فلسطین و محدود کردن هرگونه نقش سیاسی آنها در سطح بینالمللی است.»
تحلیلگر مسائل غرب آسیا یادآور میشود که «اروپاییها، از جمله فرانسه و برخی کشورهای دیگر، تلاش میکنند با اعلام شناسایی کشور فلسطین، افکار عمومی جهانی را به نفع فلسطینیها بسیج کنند، اما این فشارها هنوز فاقد شفافیت درباره محدوده جغرافیایی کشور فلسطین است». صدقیان میگوید: «هیچ یک از کشورهای اروپایی مرزهای دقیق فلسطین را مشخص نکردهاند. همین عدم شفافیت نشان میدهد که تحولات سیاسی فلسطین در معادلات بینالمللی، همچنان در چارچوبی نامشخص و پیچیده قرار دارد و کشورهای اروپایی صرفا برای فرار رو به جلو و پاسخ به افکار عمومی اروپا و جهان یک ژست حمایت از فسطین را در پیش گرفتهاند، اما در عمل خبری از اقدامات ملموس نخواهد بود».
به گفته کارشناس مسائل غرب آسیا، «فشارهای رژیم اسرائیل برای تثبیت نفوذ خود در کرانه باختری و کنترل کامل غزه با برنامههای آمریکا همراه شده است. تصمیم لغو ویزا و محدود کردن هیئت فلسطینی، پیامد مستقیم سیاستهای رژیم اسرائیل و تلاش برای تغییر معادلات سیاسی منطقه است و نشان میدهد که دولت نتانیاهو هیچ برنامهای برای پذیرش راهحل دو دولتی ندارد و قصد دارد کل خاک فلسطین را تحت حاکمیت رژیم اسرائیل درآورد».
پیامدها و افق پیشرو برای فلسطین
صدقیان معتقد است که «اقدامات آمریکا و رژیم اسرائیل، تأثیر مستقیم بر معادلات داخلی فلسطین و مشروعیت تشکیلات خودگردان دارد». او توضیح میدهد که «ضعف و عملکرد نمایشی دولت محمود عباس و تشکیلات خودگردان در دو سال جنایت رژیم اسرائیل درغزه باعث شده این نهادها نتوانند فشارهای این رژیم و آمریکا را به طور مؤثر مدیریت کنند. این وضعیت ممکن است مشروعیت داخلی و بینالمللی فلسطین را تضعیف کند و زمینه را برای بازتعریف نقش فلسطین در سیاست جهانی تغییر دهد.»
به گفته این کارشناس، «فشارهای بینالمللی از سوی اروپا میتواند در بلندمدت زمینهساز تحولات جدید دیپلماتیک و شناسایی گستردهتر کشور فلسطین شود، اگرچه مسیر آن هنوز پرپیچ و خم است.» صدقیان تأکید میکند که «لغو ویزای هیئت فلسطینی تنها یک اقدام دیپلماتیک موقت نیست، بلکه نمادی از چالشهای بزرگتر فلسطین و محدودیتهای حقوق بینالملل در مواجهه با سیاستهای یکجانبه قدرتهای بزرگ است.»
این تحلیلگر مسائل غرب آسیا باور دارد که «در نهایت، این تحولات نشان میدهد که معادلات فلسطین نه تنها تحت تأثیر سیاستهای داخلی است، بلکه با بازیهای پیچیده بین قدرتهای جهانی، لابیها و فشار افکار عمومی در سطح بینالمللی شکل میگیرد. محدود کردن حضور فلسطینیها در مجمع عمومی سازمان ملل، به وضوح نشاندهنده فشار و کنترل آمریکا و رژیم اسرائیل بر فرآیندهای بینالمللی و تلاش برای مدیریت سرنوشت فلسطین است.»
0 Comments