دیوید ای آندلمن، پژوهشگر مرکز امنیت ملی در دانشکده حقوق فوردهام در مقاله ای که در سی ان ان منتشر شد، نوشت: این قاره اکنون با دوئلی بر سر ایران و ضربه مالی به شرکت‌های اروپایی به دلیل خروج رئیس جمهور آمریکا از توافق هسته‌ای با ایران مواجه است.

دونالد ترامپ رئیس جمهور آمریکا با نادیده گرفتن درخواست متحدان اروپایی این کشور، از توافق هسته ای با ایران خارج شد و به عقیده بسیاری این تصمیم می تواند به روابط دو سوی اقیانوس اطلس آسیب بزند.

ترامپ در اولین روزهای ریاست جمهوری خود در اقدامی که دهن کجی به شرکای اروپایی آمریکا محسوب می شد، از توافق آب و هوایی پاریس خارج شد. پس از آن اولین ملاقات های وی با آنگلا مرکل و ترزا می، صدراعظم آلمان و نخست وزیر انگلیس با سردی برگزار شد.

بعد نیز نوبت به تهدید برای اعمال تعرفه بر فولاد و آلومینیوم وارداتی از اروپا رسید. و در نهایت بوریس جانسون، وزیر امور خارجه انگلیس مرکل و مکرون، رئیس جمهور فرانسه که برای راضی کردن ترامپ به ادامه حضور در توافق با ایران به واشنگتن سفر کرده بودند، به دلیل عزم خلل ناپذیر ترامپ برای پشت پا زدن به هر آنچه از سوی باراک اوباما به دست آمده بود، تودهنی سختی خوردند.

اکنون سؤال بزرگ این است که آیا اروپا قادر است به تنهایی توافق هسته ای با ایران را حفظ کند و همزمان زمینه ادامه همکاری شرکت های بزرگ اروپایی را برای تجارت پرسود با آمریکا فراهم کند.

پیش از این شرکت فرانسوی توتال هشدار داده است اگر فعالیت هایش در ایران از تحریم های آمریکا معاف نشود، مجبور به ترک آن کشور خواهد شد. سایر شرکت ها مانند شرکت بیمه آلیانس آلمان نیز هشدار داده‌اند دست به اقدامی مشابه خواهد زد.

ترامپ وعده داده است با هر شرکت اروپایی و هر کشوری که تحریم های ایران پس از خروج آمریکا از توافق را نقض کند، برخورد خواهد کرد.

از آنجا که بخش اعظم مبادلات جهانی بر پایه دلار به سیستم مالی آمریکا وابسته است، ظاهرا راهی برای فرار از تهدید ترامپ نیست، اما به نظر می‌رسد سران اروپایی قصد دارند بخت خود را بیازمایند. ژان کلود یونکر، رئیس کمیسیون اروپا پیشنهادهایی ارائه داده و در پی تقویت یورو و بانک سرمایه گذاری اروپا است که قادر است خط اعتباری یورویی را میان کشورهای اروپایی هماهنگ کند.

حتی از این هم بیشتر، سران اروپا در صوفیه درباره احیای قوانین مسدود کننده تصمیم گرفتند، قوانینی که اولین بار در سال 1996 برای مقابله با تحریم های آمریکا علیه کوبا ارائه شد، اما هرگز به کار گرفته نشد.

این قوانین مسدود کننده شرکت های اروپایی را از پیروی از تحریم های آمریکا ضد ایران باز می دارد و رای دادگاه هایی را که به دنبال اجرای مجازات های آمریکا هستند، به رسمیت نمی شناسد.

مکرون و مرکل وعده حمایت دولتی از شرکت هایی را داده اند که می خواهند با مخالفت با تحریم های آمریکا، به فعالیت یا سرمایه گذاری در ایران ادامه دهند – مساله ای که خواست اصلی تهران برای ادامه حضور در توافق است.

سرگئی ریابکوف، معاون وزیر خارجه روسیه گفت: کرملین از پیشنهاد ارائه شده در صوفیه برای دیدار هفته آینده اتحادیه اروپا در وین به منظور تعیین راهبرد ادامه توافق ایران حمایت می کند.

بنابراین سؤال بزرگی که باقی می ماند این است که آیا آمریکا واقعا می خواهد با بسیاری از دوستان دیرینه و متحدان راهبردی خود وارد کشمکش شود آنهم زمانی که تقابل های مشابهی را در نقاط دیگر جهان پیش رو دارد.

یک هیئت بلند پایه چینی روز پنجشنبه وارد واشنگتن شد تا به گفتگوهای تجاری با همتایان آمریکایی خود ادامه دهد، گفتگوهایی که پیش تر در پکن خوب پیش نرفت و اختلافات عمیق میان مذاکره کنندگان ارشد آمریکا یعنی استیو منوچین، وزیر خزانه داری این کشور و پیتر ناوارو، مشاور تجاری ترامپ را آشکار ساخت.

در حالی که احتمال کمی وجود دارد توافق نفتا – که ترامپ وعده داده است از آن خارج شود یا دوباره آن را به مذاکره بگذارد – در سال جاری به سرانجام برسد، اتحادیه اروپا و مکزیک به توافق تجاری برای حذف تعرفه ها رسیدند.

همزمان ترامپ در چندین جبهه در نبرد دیپلماتیک با کره شمالی است و راه هموار به نشست سران دو کشور در سنگاپور ناگهان ناهموار شد.

و قیام فلسطینی ها و خشونت ها در غزه بر تصمیم عجولانه (ترامپ) برای انتقال سفارت آمریکا به قدس سایه انداخت و با اعتراضات شدیدی از سوی کشورهای اروپایی روبرو شد.

زمانی که ترامپ به دوستان هرچه بیشتری نیاز خواهد داشت، دوستان زیادی پیدا نخواهد کرد.