جدیدترین مطالب
راهبرد آینده آمریکا در عراق: کنترل کمتر برای حفظ بهتر نفوذ
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخستوزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بینالمللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا بهجای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرمهای مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش مییابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریمها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااینحال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آنها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقهای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعهای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال میکند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاریها در عرصه فناوری، سرمایهگذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
أحدث المقالات
راهبرد آینده آمریکا در عراق: کنترل کمتر برای حفظ بهتر نفوذ
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخستوزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بینالمللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا بهجای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرمهای مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش مییابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریمها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااینحال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آنها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقهای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعهای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال میکند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاریها در عرصه فناوری، سرمایهگذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
اهداف سفر اشرف غنی به پاکستان

سفر اشرف غنی احمدزی، رئیسجمهور افغانستان به پاکستان در شرایطی صورت گرفت که حدود 2 ماه پیش موضع عمران خان، نخست وزیر پاکستان درباره نقش منفی دولت کابل در روند صلح افغانستان بسیار جنجالبرانگیز شد و مقامات و گروههای سیاسی افغان نسبت به این موضع واکنشهای تندی داشتند. البته وزارت خارجه پاکستان اعلام کرد که رسانهها از صحبتهای عمرانخان برداشت نادرستی کردهاند و دولت پاکستان از حاکمیت ملی در افغانستان حمایت میکند و قصد تضعیف دولت ملی کابل را نداشته است. در چنین شرایطی سفر اشرف غنی با توجه به اینکه وی طی چند ماه آینده باید بار دیگر خود را در معرض رقابت با نامزدهای انتخابات ریاست جمهوری قرار دهد و شانس خود را برای انتخاب مجدد در ریاست جمهوری افغانستان محک بزند، این سفر به پاکستان بسیار حائز اهمیت است. در حال حاضر مهمترین دغدغه اشرف غنی پیشبرد روند صلح در افغانستان است و امیدوار است که بتواند در ماههای منتهی به برگزاری انتخابات ریاستجمهوری در نوامبر 2019، گامهای مثبتی در این عرصه بردارد و با یک کارت برنده وارد رقابت با دیگر نامزدهای ریاست جمهوری افغانستان شود.
از این حیث، مهمترین هدف سفر آقای اشرف غنی به پاکستان، جلب نظر دولت اسلامآباد و حمایتهای آقای عمرانخان برای کمک به روند صلح در افغانستان است. از نگاه دولت کابل، پاکستان شفافیت و صداقت لازم را در کمک به روند صلح در افغانستان ندارد و همین مسئله موجب شده است تا به هر ترتیب هر تلاشی در افغانستان برای رسیدن به صلح و تفاهم با طالبان با هدف برقراری آتشبس و خاتمه جنگ ناکام بماند.
لذا به نظر میرسد در بین گمانههایی که در خصوص اهداف سفر اشرفغنی به اسلامآباد مطرح شده، کفه ترازو به نفع اهداف سیاسی مبتنی بر جلب نظر دولت پاکستان برای روند صلح در افغانستان بیشتر سنگینی میکند.
در این بین پاکستان در مواجهه با نقش خود پیرامون ترغیب طالبان به گفتگوهای صلح در افغانستان، مواضعی را مطرح میکند که بخشی از آنها را دولت کابل نمیپذیرد.
دولت پاکستان بارها اعلام کرده که نفوذ مورد انتظار دولت افغانستان در میان طالبان را ندارد و اگر این نفوذ را داشت حتما میتوانست روند ناامنیها در پاکستان را کنترل کند. به رغم تایید این موضع دولت پاکستان از سوی برخی محافل رسانهای در افغانستان و پاکستان اما دولت کابل بر این باور است که مقامات اسلامآباد نفوذ حائزاهمیتی بر طالبان دارند و میتوانند آنها را متقاعد کنند که وارد فرآیند صلح افغانستان شوند.
از یک سال گذشته که عمران خان زمام امور را در پاکستان برعهده گرفته، این امید را در بین مقامات افغان ایجاد کرده که دولت پاکستان در یک تغییر رویکرد نسبت به تحولات در افغانستان بتواند در روند صلح نقش موثرتری را ایفا کند. همچنین باید توجه داشت که دولتهای پیشین پاکستان به رغم سیاستهای اعلامی خودشان در کمک به برقراری صلح، آنگونه که مورد انتظار دولت کابل بوده گامهایی را در این عرصه برنداشتهاند. اگرچه بخشی از طالبان مانند شورای کویته با برخی از جریانهای سیاسی و گروههای مذهبی در پاکستان ارتباط دارند و همین مسئله ممکن است این برداشت را ایجاد کند که در پاکستان این نفوذ در طالبان وجود دارد اما به طور کلی به نظر نمیرسد که این کشور بتواند موضع طالبان مبنی بر خروج نیروهای آمریکایی از افغانستان به عنوان پیششرط گفتگوهای صلح را تعدیل کند. لذا دولت کابل بهتر است که تاحدودی انتظارات خود درخصوص نقش تاثیرگذار و تعیین کننده پاکستان در روند صلح را تعدیل کند.
در این بین سفر اشرف غنی به عنوان بالاترین مقامات دولت افغانستان به پاکستان بیانگر آن است که هم در دولت کابل و هم در دولت اسلامآباد این نیت برای توسعه مناسبات، کاهش تنشها و درواقع پایان دادن به اختلافات و مناقشات مختلف وجود دارد اما این که واقعا این دیدارها و رایزنیها در سطح رئیسجمهور افغانستان یا نخست وزیر پاکستان به عنوان عالیترین مقام اجرایی این کشور بر روند تنشزدایی روابط افغانستان و پاکستان تاثیرگذار باشد، مسئلهای است که با ابهامات مختلفی مواجه است. چرا که در داخل پاکستان، تنها دولت تصمیمگیری نمیکند و نهادهای اطلاعاتی و امنیتی نیز در این رهگذر تاثیرگذار هستند و گروههایی وجود دارند که در این عرصه خیلی موافق با تقویت همکاریهای بین افغانستان و پاکستان نیستند. از این حیث، به نظر میرسد که خیلی نباید امیدوار بود که سفر اشرف غنی به پاکستان تحول بسیار چشمگیری ایجاد کند که از آن بتوان به عنوان یک نقطه عطف در مناسبات پرتنش کابل و اسلامآباد یاد کرد.
0 Comments