شورای راهبردی آنلاین - گفتگو: تحلیلگر ارشد مسائل فلسطین گفت: رژیم صهیونیستی برای توجیه جنایات خود در غزه از دو راهبرد اصلی ناظر به استفاده از سانسور ارتش در انتشار جزئیات عملیات و ارائه روایتی رسمی توسط سخنگویان ارتش به زبان‌های عبری و عربی است که با استناد به تصاویر و اطلاعات گزینشی، سعی در باورپذیر کردن اقدامات نظامی خود در غزه دارد. در حالی که بنیامین نتانیاهو، نخست‌وزیر رژیم اسرائیل، از آمادگی برای گسترش عملیات نظامی در غزه خبر داده و ادعا کرده که به فلسطینی‌ها اجازه خروج از این منطقه داده خواهد شد، انتقادات بین‌المللی به اقدامات این رژیم به اتهام پاکسازی قومی شدت گرفته است. ارتش رژیم اسرائیل با کنترل مرزهای غزه، خروج فلسطینی‌ها را محدود کرده و همزمان، بمباران‌های گسترده‌ای در مناطق مسکونی زیتون و صبرا انجام داده که به گفته سازمان دفاع مدنی حماس، دست‌کم ۳۳ کشته و تخریب‌های گسترده را به دنبال داشته است. اتحادیه اروپا، بریتانیا، استرالیا، کانادا و ژاپن در بیانیه‌ای مشترک نسبت به وقوع قحطی در غزه هشدار داده و خواستار توقف استفاده از نیروی کشنده در نزدیکی محل‌های توزیع کمک شده‌اند. سازمان بهداشت جهانی نیز بر لزوم ورود تجهیزات پزشکی به غزه تأکید کرده، اما رژیم اسرائیل همچنان مانع از ارسال کافی کمک‌های بشردوستانه می‌شود.
راهبردهای رسانه‌ای رژیم اسرائیل برای مشروعیت‌بخشی به اقدامات نظامی
محسن فایضی در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی اظهار داشت: «رژیم صهیونیستی برای توجیه اقدامات نظامی خود در غزه از دو راهبرد اصلی بهره می‌برد. نخست، استفاده از سانسور ارتش که انتشار جزئیات عملیات، از جمله اهداف و سلاح‌های به‌کاررفته را محدود می‌کند. به عنوان مثال، در حملات به مدارسی که محل اسکان آوارگان بوده‌اند، اطلاعات کلیدی بدون مجوز ارتش منتشر نمی‌شود. این رویکرد به رژیم اسرائیل امکان می‌دهد تا روایت مدنظر خود را ارائه دهد.»
از منظر این تحلیلگر ارشد مسائل فلسطین، «راهبرد دوم، ناظر به ارائه روایتی رسمی توسط سخنگویان ارتش به زبان‌های عبری و عربی است که با استناد به تصاویر و اطلاعات گزینشی، سعی در باورپذیر کردن اقدامات نظامی دارد.» به گفته وی، ارتش رژیم اسرائیل بر کلیدواژه‌هایی مانند «اقتدار اطلاعاتی»، «دقت عملیاتی»، «سپر انسانی بودن اهداف» و «اخلاقی بودن ارتش» تأکید دارد. این کلیدواژه‌ها در کنار حاشیه‌سازی‌های رسانه‌ای، مانند ماجرای انفجار پیجرها در لبنان، به‌گونه‌ای طراحی شده‌اند که توجه را از اصل اقدامات، مانند کشتار گسترده، منحرف کنند. این رویکرد، اصل داستان را تحت‌الشعاع موضوعات فرعی قرار داده و به مشروعیت‌بخشی به عملیات نظامی کمک می‌کند.
نقش حمایت‌های غربی در تداوم سیاست‌های ضد بشری رژیم اسرائیل
محسن فایضی بر این باور است که «حمایت قدرت‌های غربی از رژیم اسرائیل، بیش از آنکه در اقدامات ایجابی نمود یابد، در رویکردهای سلبی تجلی می‌یابد». به باور وی، «فقدان اقدامات دیپلماتیک مؤثر و کنترل جریان‌های رسانه‌ای اصلی در غرب، به رژیم اسرائیل اجازه داده تا سیاست‌های خود در غزه، از جمله کشتار و ایجاد قحطی، را بدون مانع جدی ادامه دهد. هرچند بیانیه‌های انتقادی از سوی مقامات غربی یا اتحادیه اروپا منتشر می‌شود، اما این انتقادها به دلیل نبود اقدامات عملی، عملاً به تل‌آویو فرصت تداوم مسیرش را می‌دهند.»
این تحلیلگر مسائل فلسطین خاطرنشان می‌کند که «هماهنگی ضمنی غرب در خودداری از اعمال فشار موثر و قاطع، مانند تحریم یا قطع حمایت نظامی، به رژیم اسرائیل این امکان را داده که با فراغ بال به عملیات خود ادامه دهد. به عنوان نمونه، در حالی که سازمان ملل از کشته شدن بیش از ۱۳۰۰ فلسطینی در نزدیکی محل‌های توزیع کمک خبر داده، غرب به جای اقدام عملی، به صدور بیانیه‌های محکوم‌کننده بسنده کرده است.» این رویکرد، به زعم فایضی، «به منزله چراغ سبزی برای تداوم سیاست‌های رژیم اسرائیل در غزه است.»
عدم تأثیر انتقادات بین‌المللی بر تصمیم‌گیری‌های رژیم اسرائیل
تحلیلگر ارشد مسائل فلسطین معتقد است که «انتقادات بین‌المللی، از جمله اتهامات پاکسازی قومی، تأثیر چندانی بر راهبردهای رژیم اسرائیل نداشته است. تحولات پس از ۷ اکتبر ۲۰۲۳، مانند حمله به رفح و کارزارهای گرسنگی، نشان می‌دهد که این انتقادها نتوانسته‌اند سیاست‌های تل‌آویو را تغییر دهند.» از این رو فایضی تأکید می‌کند که «رژیم اسرائیل با استفاده از توجیهات رسانه‌ای و اقدامات حاشیه‌ای، مانند طرح‌های ظاهری برای کاهش گرسنگی، فشارهای بین‌المللی را مدیریت می‌کند. به عنوان مثال، در واکنش به کارزار جهانی علیه قحطی در غزه، رژیم اسرائیل ایده‌هایی مانند ایجاد راهروهای امن برای توزیع کمک را مطرح کرد، اما این اقدامات در راستای راهبرد اصلی یعنی فروپاشی اجتماعی غزه و تضعیف حماس طراحی شده‌اند.» به گفته فایضی، «حتی انتقادات داخلی در ارتش اسرائیل نسبت به این رویکردها، که تبعات سیاسی و اجتماعی خطرناکی برای آینده این رژیم دارد، نتوانسته تغییر معناداری در سیاست‌ها ایجاد کند. در نتیجه، رژیم اسرائیل با تکیه بر حمایت‌های ضمنی غرب و مدیریت رسانه‌ای، به مسیر کنونی خود ادامه می‌دهد.»
0 Comments