جدیدترین مطالب
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
أحدث المقالات
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و بهعنوان نوعی «انبوه نامهای اختصاری توخالی» در عصر جهانیشدن برخورد شد و بعدها نسخهای ضعیفتر از باشگاههای جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سالهای اخیر، بهویژه از سوی دونالد ترامپ، بهعنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانههای غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کردهاند. با این حال، همه این برداشتها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن بهعنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده میگیرند.»
موفقیتها و چالشهای همکاری روسیه و آفریقا پس از اجلاس سران ۲۰۲۳
شورای راهبردی آنلاین-رصد: سرگئی لاوروف، وزیر امور خارجه روسیه در ماه ژوئیه و در آستانه سومین نشست روسیه و آفریقا که قرار است در پایان ماه اکتبر برگزار شود، به آفریقا سفر و از اتیوپی، نیجر، موزامبیک و بوروندی دیدار کرد. نخستین اجلاس روسیه و آفریقا در سال ۲۰۱۹ با حضور هر ۵۴ کشور آفریقایی برگزار شد و ۴۵ کشور در سطح سران دولتها در اجلاس شرکت کردند؛ در حالی که در دومین نشست، ۴۷ کشور و ۲۷ رئیس دولت حضور داشتند. در ۲۰ ژوئیه سال جاری، حضور بیش از ۳۰ کشور آفریقایی در سومین نشست تایید شد. کارشناسان معتقدند که سومین نشست بیشتر جنبهای تشریفاتی خواهد داشت، زیرا معیار سنجش موفقیت این اجلاس بهتدریج از تعداد شرکتکنندگان به ارزیابی گامهای عملیشده برای تعمیق همکاریها تغییر یافته است.»
اولویت منطقی واشنگتن: پایان دادن به جنگ از طریق مذاکره
ناکامی ترامپ در تحقق اهدافش در جنگ 6 ماهه علیه ایران
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیش از شش ماه از آغاز جنگ علیه ایران میگذرد و هیچ چشماندازی برای پایان آن دیده نمیشود. موج نخست درگیریها از ۲۸ فوریه تا آتشبس ۸ آوریل ادامه یافت و در ۸ ژوئیه، درگیریها از سر گرفته شد. از ۱۴ ژوئیه، ارتش آمریکا محاصره بنادر ایران را دوباره برقرار و حملات تقریبا روزانه را آغاز کرد؛ با این وجود، کندی تردد کشتیها همچنان ادامه دارد. امروز اهداف اولیه جنگ که شامل پایان دادن به برنامه هستهای ایران، نابودی صنعت موشکی و نیروی دریایی و قطع حمایت ایران از نیروهای نیابتی در خاورمیانه بود، کنار گذاشته شدهاند و عملیات نظامی آمریکا تقریبا بهطور انحصاری بر بازگشایی تنگه هرمز متمرکز است.»
دیپلماسی ترکیه در دریای سیاه در قبال موانع عملیاتی روسیه
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «با وجود تلاشهای ترکیه، علائم دریافتی از مسکو چشمانداز احیای دوباره «ابتکار غلات دریای سیاه» را تیره کرده است. حملات روسیه و اوکراین به بنادر، پایانههای بارگیری و کشتیهای دریای سیاه، صادرات مواد غذایی و عرضه جهانی غلات را مختل کرده و کشتیهای غیرنظامی کشورهای دیگر را نیز هدف قرار داده است. ترکیه بر اساس اختیارات اعطاشده به این کشور در کنوانسیون مونترو در سال ۱۹۳۶، کنترل تنگههای ترکیه، تنها مسیر دریایی میان دریای سیاه و مدیترانه، را در دست دارد. آنکارا در بخش بزرگی از جنگ روسیه و اوکراین خود را بهعنوان میانجی معرفی کرده است. با تشدید حملات در دریای سیاه، آنکارا در پی ایفای نقش بزرگتری در این میانجیگری است، اما موفقیت آن به آمادگی روسیه و اوکراین برای مذاکره بستگی دارد.»
سمت و سوی تشکیلات خودگردان پس از ابومازن
چند صباحی است که رژیم صهیونیستی و به طور خاص دستگاه امنیتی این رژیم در پی بررسی اوضاع کرانه باختری پس از ابومازن است. علت حقیقی این بررسی، سن بالای ابومازن است. اما این روزها خبرهایی مبنی بر عدم سلامت حال وی به گوش می رسد لذا طبیعی است که دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی به تکاپو بیفتد تا بتواند اوضاع را کنترل کند.
ابومازن در بیمارستان
طی روزهای گذشته رسانه های فلسطینی از این خبر داده اند که رئیس تشکیلات خودگردان، محمود عباس برای انجام برخی آزمایش های پزشکی معمول – که به طور دوره ای انجام می دهد- به یکی از درمانگاه های شهر رام الله در کرانه باختری رفته است. این خبر در حالی تلاش شد عادی تلقی شود که این سوال را در پی داشت که پیش از این ابومازن برای انجام اینگونه آزمایش ها به امان اردن می رفت اما چرا این بار به این مرکز درمانی مراجعه کرده است؟
پاسخ رسانه های نزدیک به تشکیلات خودگردان این بود که این درمانگاه یکی از مراکزی است که ابومازن پیش از نیز به آن مراجعه می کرده است. از سوی دیگر نبیل شعث، مشاور امور بین الملل ابومازن اعلام کرد، ابومازن برای خروج از کرانه باختری باید هماهنگی های این سفر را با رژیم صهیونیستی انجام دهد اما وی به دلیل اینکه در جریان بحران اخیر مسجدالاقصی دستور داده بود هرگونه ارتباط با صهیونیست ها قطع شود نمی خواهد به آنها مراجعه کند لذا از این سفر صرف نظر کرده و به درمانگاهی در رام الله رفته است.

آیا حال ابومازن وخیم است؟
برخی رسانه ها خبر از وخامت حال وی داده اند اما هنوز معلوم نیست ابومازن در چه وضعیتی قرار دارد و باید منتظر خبرهای تکمیلی ماند اما برخی شواهد هستند که اخبار وخامت حال ابومازن را تأیید می کنند.
یکی از شواهدی که این روزها بر وخامت حال ابومازن صحه می گذارد، پر شدن رسانه های فلسطینی و صهیونیستی از این خبر است و مهم تر اینکه اخبار مرتبط با وخامت حال ابومازن به نوعی به دستگاه های امنیتی منتهی می شوند. بسیاری از سایت های فتح با بنرهای تبلیغاتی که در صفحات اصلی خود قرار داده اند برای ابومازن آرزوی سلامتی کرده اند.
شاهد دیگری که می توان گفت با قوت زیاد خبر وخامت ابومازن را تأیید می کند پیگیری های اتحادیه اروپا از وضعیت تشکیلات خودگردان است. فدریکا موگرینی مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا اخیراً گفته است اتحادیه اروپا قصد دارد به منظور به وجود نیامدن بحران در تشکیلات خودگردان و منحل نشدن این تشکیلات، بودجه اهدایی و کمک های اقتصادی خود به تشکیلات خودگردان را افزایش دهد. با توجه به اینکه تشکیلات خودگردان در وضعیتی مشابه دو سال گذشته قرار دارد باید گفت تحولی جدید احتمالا در میدان وجود دارد که موجب این اقدام اتحادیه اروپا شده است. براساس اخبار منتشر شده از وخامت حال ابومازن احتمالا این تغییر میدانی همین خبر وخامت حال ابومازن و نکرانی اتحادیه اروپا از انحلال تشکیلات خودگردان در صورت نبود ابومازن است.
سناریوهای پس از ابومازن
حال اگر مجموع اخبار منتشر شده از وخامت حال ابومازن را جدی بگیریم یا نه، یک سوال وجود دارد که پاسخ به آن می تواند روشنگر اذهان در خصوص حساسیت این موضوع برای اتحادیه اروپا و صهیونیست ها دارد. آن سوال این است که چرا اروپایی ها و صهیونیست ها تا این اندازه نگران وخامت حال ابومازن هستند؟ دستگاه امنیتی رژیم صهیونیستی 3 سناریو برای پس از ابومازن پیش بینی کرده است که می تواند پاسخ به سؤال مذکور باشد:

«صائب عُرَیقات» مذاکره کنند ارشد تشکیلات خودگردان و «ماجد فَرَج» رئیس دستگاه امنیتی تشکیلات خودگردان
- قرار گرفتن برخی اطرافیان ابومازن در جایگاه ریاست تشکیلات خوگردان
این سناریو محتمل ترین سناریو برای جانشینی ابومازن است. او خود نیز این سناریو را بر دیگر سناریو ها ترجیح می دهد و از سال ها قبل صائب عریقات را به عنوان مناسب ترین شخص برای جایگاه خود انتخاب کرده است. اما براساس شواهد موجود در میان شخصیت های فعلی ماجد فرج رئیس دستگاه امنیتی تشکیلات خودگران، گزینه مطلوب صهیونیست ها است. جبریل الرجوب نیز که سابق ریاست دستگاه امنیتی پیشگیرانه در دستاه امنیتی تشکیلات خودگردان را در پرونده دارد داعیه ریاست در سر دارد که با وجود رایزنی های فراوانی که تا کنون کرده و اظهارات فراوانی که برای دادن امتیازات فراوان به صهیونیست ها بیان کرده به نظر می رسد اقبال چندانی در ریاست نداشته باشد.

«جبریل الرَّجوب» رئیس اسبق دستگاه امنیت پیشگیرانه تشکیلات خودگردان فلسطین در کرانه باختری
- ریاست محمد دحلان بر تشکیلات خودگردان
محمد دحلان رقیب شماره 1 ابومازن است. او از زمان برگزای کنگره ششم فتح که در سال 2009 میلادی برگزار شد با ابومازن در رسیدن به ریاست پهلو زده است و ابومازن نیز از آن زمان تلاش کرده وی را حذف کند و تا کنون هم موفق به این امر شده است. دحلان که از سال 2012 به دست ابومازن از جنبش فتح اخراج شد با حمایت امارات و مصر هم اکنون در حال رایزنی با حماس برای حضور در نوار غزه است. دحلان حامیان فراوانی در میان اعضای فتح دارد و بیشتر این حامیان در نوار غزه به سر می برند. ابومازن از زمان اخراج دحلان، همواره سعی در سرکوب هواداران وی نیز کرده است. به همین دلیل است که جنبش فتح در نوار غزه طی 7 سال گذشته هیچ گاه رهبری مشخص و واحدی نداشته است.
به هر جهت حضور دحلان به جای ابومازن از محمل مناسبی در کرانه باختری برخوردار نیست و شواهد نیز نشان می دهد آمریکایی و رژیم صهیونیستی با دحلان هدف دیگری را دنبال می کنند تا اینکه بخواهند وی را به ریاست تشکیلات خودگردان برسانند. شاید در خوش بینانه ترین احتمال، دحلان بتواند تنها بر ریاست جنبش فتح تکیه زند.

«محمد دحلان» رئیس اسبق دستگاه امنیت پیشگیرانه تشکیلات خودگردان در نوار غزه
- به وجود آمدن هرج و مرج و درگیری داخلی در فلسطین
محمود عباس همچون عرفات از کاریزمای خوبی در داخل فتح و ساف برخودار است لذا همانند سلف خود عرفات در حال حاضر بر 3 مسند در آن واحد تکیه زده است: ریاست ساف، ریاست جنبش فتح و ریاست تشکیلات خودگردان فلسطین. دو نکته منفی در حال حاضر درمیان این سه سازمان دیده می شود که آینده این نهاد حکومتی را در هاله ای از ابهام فرو برده است. اول اینکه بین رهبران و مسئولان کنونی این سه نهاد هیچ شخصیتی وجود ندارد که کاریزمای شخصیتی ابومازن را داشته باشد. دوم اینکه در میان شخصیت های نامدار این سه نهاد، تعداد زیادی وجود دارند که داعیه ریاست بر هر سه نهاد را دارند و این مسئله موجب اختلافات داخلی در داخل ساف و فتح و تشکیلات خودگردان شده است.
اگر دو دلیل فوق را در کنار هم قرار دهیم و این نکته را بر آن بیافزاییم که هر یک از مدعیان ریاست در حال یارگیری و تیم سازی برای خود هستند یک نتیجه بیشتر برای آینده پس از ابومازن متصور نیست و آن اینکه این مدعیان برای رسیدن به قدرت، تمام قوای خود را بسیج خواهند کرد. و این یعنی هرج و مرج و درگیری های داخلی.
گزینهای برای هراس بیشتر صهیونیست ها
این همان گزینه ای است که صهیونیست ها به شدت از آن در هراس اند. ایجاد هرج و مرج و درگیری داخلی. در وضعیت کنونی تشکیلات خودگردان در حال تأمین امنیت رژیم صهیونیستی اما با ایجاد هرج و مرج دیگر این تشکیلات قادر نخواهد به درستی دراین راستا عمل نکند. از این هم هراسناک تر برای صهیونیست ها این است که آنها می دانند هرج و مرج داخلی و درگیری موجب قدرت گرفتن و اقدامات مخفی گروه های مقاومت چون حماس و جهاد اسلامی می شود و این مسئله دوم به راستی لرزه بر اندام صهیونیست ها می اندازد. چرا که آنها می ترسند در میان هرج و مرج به ناگاه ببینند این رهبران گروه های مقاومت هستند که بر اوضاع مسلط شده اند و این با وجود محبوبیت گروه های مقاومت در میان مردم فلسطین دور از دسترس نیست.
منبع: تسنیم
0 Comments