کاترین زیمرمن در تحلیلی که اندیشکده امریکن اینترپرایز منتشر کرد، نوشت: القاعده، داعش و گروه‌های سلفی- جهادی که تهدیدی اساسی برای آمریکا به شمار می‌روند، اکنون در مقایسه با 11سپتامبر 2001 قوی‌تر، هوشمندتر و مقاوم‌تر شده‌اند.

آمریکایی‌ها در جنگ علیه داعش و القاعده، موفقیت تاکتیکی را با پیروزی واقعی در این جنگ اشتباه گرفته‌اند، چرا که درک و فهم آمریکا از این تهدید به جنگ‌های مجزا در مناطق دوردست خاورمیانه، آفریقا، جنوب آسیا و نیز به اقدامات خشونت طلبانه «گرگ‌های تنها» محدود شده است. با این حال، 16 سال پس از آغاز این جنگ، آمریکا حتی بیش از پیش با پیروزی فاصله دارد.

آمریکا، غرب و جوامع اسلامی در معرض تهدید جنبش‌های سلفی- جهادی هستند (که صرفا متشکل از گروه یا افراد مشخصی نیستند). قدرت این جنبش برآمده از ایدئولوژی آنهاست که به اتحاد و پیوند شبکه‌ای از افراد، گروه‌ها و سازمان‌هایی کمک می‌کند که به دنبال یک هدف جهانی مشترک هستند، هدفی که نابودی جوامع اسلامی کنونی با استفاده از زور و ایجاد آنچه آن را جامعه اسلامی راستین می‌پندارد، دنبال می‌کند.

این شبکه، پایگاه اصلی جنبش سلفی- جهادی بوده و منابع اولیه قدرت القاعده و داعش را تشکیل می‌دهد. اگر گروه‌های موجود نابود شوند، گروه‌های جدیدی از این جنبش به وجود خواهد آمد. هدف اصلی آمریکا در این جنگ، نابودی این نمود جسمانی و ظاهری جنبش سلفی- جهادی است.

ایدئولوژی سلفی- جهادی که شکل کنونی آن حداقل از دهه 1960 وجود داشته است، بر این اعتقاد است که همه مسلمانان راستین وظیفه دارند تا با استفاده از زور، خلافت صدر اسلام را مجددا تاسیس کنند. این ایدئولوژی برای اعضای جنبش سلفی- جهادی، یک دکترین نظامی- سیاسی راهبردی فراهم می‌سازد.

این ایدئولوژی به یک گروه یا افراد محدود نمی‌شود و فراتر از اینها است. ماهیت جهانی اهداف راهبردی سلفی- جهادی بدین معناست که پراکنده ساختن این جنبش و نابودی بخش‌های اصلی آن که مستقیما به آمریکا حمله می‌کنند، غیر ممکن است – هرچند که این عین راهبرد آمریکاست.

پیروزی‌های محلی گروه‌های سلفی- جهادی باعث پیشبرد پیروزهای جنبش جهانی می‌شود. مولفه‌های متفاوت، اساس سلفی- جهادی باهم مرتبط هستند: حتی آنهایی که از حمله به آمریکا خودداری می‌کنند،  به تقویت کسانی کمک می‌کنند که به این حملات می‌پردازند. آمریکا نمی تواند بدون شکست گروه‌های محلی، این تهدید جهانی را شکست دهد.

قدرت فعلی این جنبش برآمده از روابط آن با جوامع سنی است. جنبش سلفی- جهادی همواره برای جلب نظر مساعد این جوامع تمرکز کرده است تا آنها با اشتیاق و رضایت کامل ایدئولوژی جنبش سلفی- جهادی را پذیرفته و از آن حمایت کنند، اما موفقیت واقعی این جنبش در میان جوامع سنی که بتوان آن را دستاورد بلند- مدت قلمداد کرد، تنها در این اواخر اتفاق افتاده است.

خیزش هایی که با قیام‌های عربی 2011 آغاز شد و گسترش یافت، شرایط را برای حمایت مردمی از گروه‌های سلفی- جهادی فراهم ساخت و شورش‌هایی که در ابتدا از نارضایتی‌های عمومی از دولت‌های حاکم ناشی شده بود، باعث تخریب نظم اجتماعی این جوامع شد.

با گسترش درگیری ها، جوامع سنی در معرض تهدید (واقعی یا خیالی) ناشی از شیعیان، کردها، جناح‌های ضد-اسلامی، روسیه، و دیگران قرار گرفت. جوامع سنی برای دفاع در برابر این تهدیدها، پذیرای حضور گروه‌های سلفی- جهادی شد و در برخی موارد از آنها حمایت کردند.

آمریکا نمی تواند با ابزار نظامی در این جنگ پیروز شود. همچنین، آمریکا نمی‌تواند این جنبش را از طریق مقابله با ایدئولوژی و پیام آن، شکست دهد. امروزه جنبش سلفی- جهادی قدرتمند تر شده است، زیرا شرایط جاری در جهان اسلام باعث شده که جوامع سنی برای بقای خود از همه طلب کمک کنند. قدرت این جنبش از روابط آن با مردم نشات می‌گیرد و تا زمانی که شرایط کنونی ادامه یابد، گروه‌های سلفی- جهادی نیز این روابط را پرورش خواهند داد.

قدرت جنبش سلفی- جهادی بر مردم متمرکز شده است. برای شکست این جنبش، آمریکا نیز باید بر مردم متمرکز شود تا پیوندهای موجود بین جمعیت سنی و پایگاه سلفی- جهادی را قطع کند. تمرکز بر مردم تنها مسیری است که به پیروزی حقیقی ختم می‌شود.

زا