شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافقنامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: بن‌بست در تشکیل کابینه جدید رژیم صهیونیستی، هم‌زمان با تداوم فضای تقابل نظامی بین ایران و آمریکا و فرایند دیپلماتیک مربوطه، متغیر مهمی در محاسبات امنیتی غرب آسیا به شمار می‌رود. اگرچه تحولات سیاسی رژیم صهیونیستی به‌تنهایی تعیین‌کننده سرنوشت جنگ نیست، اما می‌تواند بر زمان‌بندی، سطح و شیوه ادامه تقابل نظامی اثر بگذارد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر اخیر مارکو روبیو به سمرقند با همراهی یک هیئت تجاری بزرگ نشان می‌دهد که واشنگتن تا چه اندازه برای آسیای مرکزی اهمیت قائل شده است. منطقه‌ای که مسکو مدت‌ها آن را قلمرو اختصاصی خود می‌دانست، در حال فاصله گرفتن از مدار روسیه است؛ و آمریکا با پیشنهاداتی در حوزه‌های منابع معدنی، مسیرهای ترانزیتی و ایجاد شراکت در بخش غربی دریای خزر وارد میدان شده است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «آمریکا و چین هر دو در حال اقدام برای مقابله با خطرات ناشی از «ابر هوش» هستند که قدرتش به طور مستمر در حال افزایش است و به طور معمول با عنوان «هوش مصنوعی» شناخته می‌شوند. بااین‌حال، رویکردی که دو کشور در این خصوص دنبال می‌کنند، بازتاب تفاوت‌های عمیق در نظام‌های سیاسی و اولویت‌های راهبردی آنها است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « از زمان آغاز به کار دولت دوم دونالد ترامپ در فوریه ۲۰۲۵، دهلی‌نو همواره در تلاش بوده است تا راهی برای کنار آمدن با مواضع متغیر و غیرقابل‌پیش‌بینی واشنگتن پیدا کند. اگرچه گاهی شراکت راهبردی دو کشور در کانون توجه قرار داشته، اما به نظر می‌رسد که دونالد ترامپ علاقه چندانی به هند نشان نداده است؛ هرچند معاون او از طریق ازدواج، با این کشور پیوند خانوادگی دارد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «تحولات ژئوپلیتیکی در خاورمیانه، صرف‌نظر از نتیجه جنگ در خلیج‌فارس، همچنان سیال و متغیر باقی خواهد ماند. تقریبا همه بازیگران منطقه‌ای در تلاشند از طریق اتخاذ تدابیر احتیاطی در حوزه سیاست امنیتی و همچنین اعمال تغییرات اقتصادی، خود را برای سناریوهای مختلف آماده کنند. تمرکز اصلی بر ایجاد مسیرهای حمل‌ونقل جدید و امن برای ارتباط با کشورهای عربی حاشیه خلیج‌فارس و از این کشورها به سایر مناطق است. موضوع صرفا به نفت و گاز محدود نمی‌شود، بلکه امنیت کلی زنجیره‌های تامین از طریق پیوندهای چندوجهی و کریدورهای ارتباطی را از جمله برای تامین انرژی، سایر مواد خام، کالاها، داده‌ها و جابه‌جایی افراد در بر می‌گیرد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: « ماه اکتبر برای لیبی با تحولات سیاسی مهمی همراه بود. این تحولات با برکناری عقیله صالح، رئیس باسابقه مجلس نمایندگان در بنغازی، در ۶ اکتبر آغاز شد. سپس، در ۲۰ اکتبر، مجلس نمایندگان در چرخشی چشمگیر، توافقنامه بحث‌برانگیز تحدید حدود دریایی میان طرابلس و آنکارا در سال ۲۰۱۹ را به اتفاق آرا تصویب کرد.»
بعد از روی کار آمدن دولت جدید در ایالات متحده آمریکا به سردمداری دونالد ترامپ، سرنوشت توافقنامه پاریس در این کشور در هاله‌ای از ابهام قرار گرفت چون ترامپ در سخنرانی‌های انتخاباتی خود تغییرات اقلیمی و گرمایش جهانی را مفاهیمی ساختگی عنوان می‌کرد که توسط برخی گروه‌های اقتصادی به منظور بهره‌کشی از مردم ابداع شده است.
حال بعد از گذشت چند ماه از آغاز ریاست ترامپ بر قوه مجریه آمریکا، نگرانی‌ها در مورد لغو توافقنامه پاریس از سوی این کشور به عنوان یکی از مهمترین تولیدکنندگان گازهای گلخانه‌ای به اوج خود رسیده است. در خبری اعلام شده که «دونالد ترامپ -رئیس‌جمهور آمریکا- به معتمدانش از جمله اسکات پروت – رئیس سازمان حفاظت محیط زیست این کشور- گفته است که قصد دارد از توافق بین‌المللی پاریس که برای مقابله با تغییرات آب و هوایی ایجاد شده، خارج شود.»
طی اجلاس سران گروه “هفت” متشکل از کشورهای آمریکا، فرانسه، آلمان، ایتالیا، انگلیس، کانادا و ژاپن که اخیرا برگزار شد؛ بحث و بررسی‌هایی در این مورد صورت گرفت و رهبران شش کشور سعی کردند ترامپ را راضی کنند که به تفاهم‌نامه تغییرات اقلیم موسوم به پاریس متعهد بماند.
رئیس‌جمهور آمریکا که در فروردین ماه ۹۶ به دنبال امضای یک فرمان اجرایی، بخش‌های مهمی از برنامه‌های دولت باراک اوباما برای مقابله با گرمایش جهانی به ویژه برنامه انرژی پاک را لغو کرد، اخیرا در توئیتی اعلام کرد تصمیم‌گیری نهایی در مورد حمایت یا عدم حمایت از توافق آب و هوایی پاریس را به زودی اعلام خواهد کرد.
مجید شفیع‌پور- رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست– معتقد است: از آنجا که خروج از توافقنامه پاریس از سوی آمریکا بسیاری از تعاملات بین‌المللی را تحت تاثیر قرار می‌دهد، به احتمال زیاد رأی این کشور بر خروج از توافقنامه نخواهد بود.
وی در پاسخ به این پرسش که آیا ممکن است آمریکا با ایجاد برخی شرط و شروط به توافقنامه پاریس پایبند بماند؟ گفت: به هیچ وجه به لحاظ قانونی و طبق سند توافقنامه پاریس امکان گذاشتن شرط از سوی آمریکا برای تعهد به این معاهده وجود ندارد چون پذیرش این توافقنامه بدون شرایط توسط کشورها صورت می‌گیرد که ایالات متحده نیز با همین رویه به آن پیوسته است و امکان گذاشتن شرط از سوی این کشور وجود ندارد.
رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست پیش از این سازوکار قانونی لغو توافقنامه پاریس از سوی اعضا را تشریح کرده وگفته بود: خروج آمریکا از معاهده تغییرات اقلیمی پاریس چهارسال زمان می‌برد بنابراین آمریکا خروج از این توافقنامه را اعلام نمی‌کند.
وی با اشاره به اینکه هیات حاکمه آمریکا اوایل سپتامبر ۲۰۱۶ به عضویت توافقنامه پاریس درآمد، اظهار کرده بود: هر یک از اعضای توافقنامه برای لغو و خروج از آن ملزم به رعایت تشریفات ذکر شده در سند توافق‌پاریس هستند. در مواد ۲۳ و ۲۸ توافقنامه به این موضوع اشاره شده است. طبق این مواد در صورتی که یکی از کشورهای عضو بخواهد از توافقنامه خارج شود باید بازه‌های زمانی مشخص شده در این ماده را طی کند.
شفیع‌پور افزوده بود: هر گاه کشوری رسما قصد خروج از توافقنامه را داشته باشد باید در اجلاس‌های سالیانه که برای پیگیری اجرای این توافقنامه برگزار می‌شود، این درخواست رسمی را مطرح کند و در صورتی که درخواست، مورد تطابق با قوانین قرار گیرد باید حداقل سه سال سپری شود و بعد از آن یک دوره زمانی یک ساله نیز طی کند تا بتواند به‌طور رسمی از توافقنامه پاریس خارج شود بنابراین بازه خروج از توافقنامه برای هر کشوری چهار سال طول می‌کشد.
رئیس مرکز امور بین‌الملل و کنوانسیون‌های سازمان حفاظت محیط زیست در مورد سازوکار قانونی خروج آمریکا از توافقنامه پاریس گفته بود: اگر تصمیم آمریکا خروج از توافقنامه پاریس باشد، زودترین زمانی که درخواست این کشور می‌تواند در کنوانسیون تغییرات آب و هوا بررسی شود اواخر آبان ماه سال ۹۶ است و در صورت موافقت اعضا بررسی این درخواست حداقل چهار سال به طول می‌انجامد تا آمریکا بتواند فرآیند خروج خود از توافقنامه را طی کند.
شفیع پور با تاکید بر اینکه خروج از توافقنامه پاریس به منزله خروج از کنوانسیون تغییر آب و هوا نیز است، اظهارکرده بود: این موضوع در ماده ۲۸ توافقنامه پاریس ذکر شده است. در نتیجه اگر در آستانه یک سالگی دولت جدید آمریکا این درخواست اعلام شود تا بیش از یک سال از خاتمه عمر دولت کنونی آمریکا این امکان وجود ندارد که از توافقنامه خارج شود.
وی در پایان گفته بود: در صورت انتخاب ترامپ برای دومین بار به عنوان رییس جمهور آمریکا، او در نیمه عمر دولت بعدی می‌تواند خروج از توافقنامه و کنوانسیون تغییر آب و هوا را عملی کند. هرچند خروج از کنوانسیون تحت هیچ عنوان به نفع کشوری چون آمریکا نیست و به نظر بعید می‌آید که آمریکا به‌طور رسمی خواهان خروج از توافقنامه باشد.
به گزارش منابع خبری ، باید تا هفته دیگر منتظر ماند و دید دونالد ترامپ – رئیس جمهور آمریکا- چه تصمیمی در مورد توافقنامه پاریس گرفته و سرنوشت این معاهده مهم بین‌المللی را به کدام سمت هدایت می‌کند.
0 Comments