جاش روگین، ستون نویس واشنگتن پست، نوشت که پنس، معاون رئیس جمهورآمریکا، دیپلماسی «مذاکره» مستقیم با کره شمالی را جزو گزینه های حل و فصل توانایی هسته ای و موشک های بالستیک فزاینده پیونگ یانگ نمی داند و این درحالی است که وی به طور همزمان  تصریح می کند که «همه گزینه ها روی میز است». این سیاست، صرفا چند روز پس از این اظهارات اعلام شد که آمریکا به دنبال بررسی تهدید کره شمالی «از طریق ابزار صلح آمیز، از طریق مذاکرات» است.

هیزل کورآ، در تحلیلی که اندیشکده آمریکایی مرکز کنترل تسلیحات منتشر کرد، نوشت: جان تیرنی، از اعضای سابق کنگره و مدیر اجرایی مرکز کنترل تسلیحات و منع گسترش سلاح هسته ای، به تناقضی آشکار در اظهارات معاون رئیس جمهور اشاره کرده و می گوید: «اگر همه گزینه ها واقعا روی میز است، چرا دیپلماسی مستقیم یکی از آنها نیست؟ یا همه گزینه ها روی میز است یا نیست. دیگر بیش از پیش معلوم شده است که تحریم ها به تنهایی، و حتی افزایش تحریم ها در هر زمینه دیگری، لزوما معجزه نخواهند کرد».

«معاون رئیس جمهور با ادعای اینکه همه مذاکرات قبلی با کره شمالی به شکست منجر شده اند، یا تاریخ را درست نفهمیده  یا آن را نادیده گرفته است. چرا که چارچوب توافق 1994 عملا فعالیت موشک های بالستیک کره شمالی را  سال ها متوقف کرد، اما تا حدودی به علت عدم عمل هر دو طرف به تعهدات خود و توقف کامل تعامل رئیس جمهور جرج دبلیو بوش، فسخ شد. امروز ادغام تحریم های فعلی که به نحو احسن تحمیل و اجرا می شوند با تعامل دیپلماتیک مستقیم در جهت مذاکره برای توقف فوری برنامه های هسته ای و موشکی کره شمالی، بهترین گزینه محسوب می شود».

الکساندرا بل، مدیر ارشد سیاست این مرکز و مشاور وزیر امور خارجه سابق آمریکا، در همین باره  اظهار کرده است:

«با توجه به نبود سفیر در این منطقه، و فقدان رهبر ارشد امنیت ملی در کل دولت، سیاست های دولت ترامپ در قبال کره شمالی در بهترین حالت متناقض بوده است. اظهارات متناقضی نظیر رد دیپلماسی، پس از اعلام مذاکرات به عنوان یکی از گزینه های روی میز، به شدت بر اعتبار آمریکا در خارج لطمه وارد می سازد».

«برای اجتناب از مداخله نظامی، ما باید همه اقدامات اقتصادی و دیپلماتیک موجود را بکار بندیم. در این برهه از زمان، ما نمی توانیم به سادگی مذاکرات را رد کنیم».