شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
یک اندیشکده آمریکایی با تاکید بر اینکه خروج آمریکا از برجام، «عاقلانه» نیست، تاکید کرده است که دولت دونالد ترامپ باید ایران را به خروج از توافق هستهای مجبور کند.
در ادامه ارزیابیها درباره مواضع رئیسجمهور منتخب آمریکا در خصوص برجام، یک عضو ارشد اندیشکده آمریکایی یادداشتی با این عنوان منتشر کرده است: « آیا ترامپ میتواند از توافق هستهای ایران خارج شود؟».
در مطلب «امریکن اینترپرایز» آمده است: «دونالد ترامپ رئیسجمهور منتخب بارها برنامه جامع اقدام مشترک یا همان توافق هستهای ایران را “بدترین توافقی که تاکنون مذاکره شده” و “فاجعه” خوانده است». نویسنده یادداشت، در ابتدا از برجام به دلایلی از قبیل «عدم بازرسی از اماکن نظامی» و «عدم تصویب رسمی پروتکل الحاقی توسط ایران»، به شدت انتقاد و جان کری را به دلیل تن دادن به خواستههای ایرانیها شدیدا ملامت کرده است.
«مایکل روبین» نوشت: «آیا ترامپ میتواند از توافق(برجام) خارج شود؟ از نظر قانونی و حقوقی بله میتواند».
او ادامه داد: «رئیسجمهور اوباما با انجام یک مانور قانونی بسیار پیچیده توافق را پیش برد و نه از طریق تصویب آن در مجلس سنا. بخش اعظم توافق البته در قطعنامه 2231 شورای امنیت سازمان ملل تقدیس شده است و در نتیجه کنار زدن آن سختتر خواهد بود اما همانطور که در مورد دیگر قطعنامههای شورای امنیت صادق است، با توجه به اقدامات ایران مثلا در زمینه توجیه برنامه موشک بالستیکش، امکان قابل ملاحظهای برای مذاکره مجدد وجود دارد».
تحلیلگر آمریکایی در ادامه اما اذعان میکند که کنار زدن و خروج از توافق هستهای ایران و گروه 1+5 از سوی آمریکا، «عاقلانه و هوشمندانه نیست».
وی نوشته است: «آیا عاقلانه و هوشمندانه خواهد بود که از توافق خارج شویم؟ جواب به این سوال آن است که نه عاقلانه نیست. (جان) کری توافقی را طراحی کرده که دادن پاداشها به ایران در پیشانی و پیشاپیش آن قرار دارد. یک دیپلمات زرنگتر و باهوشتر باید روی تحت قاعده درآوردن رفع تحریمها و بازگرداندن داراییهای بلوکه شده به ایران در طول مدت توافق تمرکز میکرد اما کری آنچنان برای حصول به توافق مستاصل و درمانده بود که پاداشهای ایران را پیشاپیش به این کشور داد. این معادل دیپلماتیک آن است که به کودک نوپا ابتدا دسر بدهید و از او درخواست کنید اسفناج هم بخورد».
در ادامه مطلب آمده است: «اگر ترامپ خواهان خروج از توافق باشد، این موضوع به ایرانیها یک ذره هم آسیب نخواهد زد چون آنها شاید پاداش و جایزه معادل کل سرمایهگذاریشان در برنامه هستهایشان را دریافت کردند».
تحلیلگر آمریکایی تاکید میکند: «خوب به جای خارج شدن(از برجام)، ترامپ شاید چه کار بکند؟ به دلیل خودمحوری کری و ترس او از از بین رفتن توافق در صورت عدم اطاعت و فرمانبرداری کردن از جمهوری اسلامی، اجرای برجام دچار نقص و اشکال شده است. به ندرت اتفاق میافتد که با ضعف بتوان پیروز شد».
او ادامه داد: «رژیم ایران حماقت و خودمحوری کری را میفهمد و او را به سمت وا دادن و شل گرفتن همین محدودیتهای ضعیف موجود در برجام سوق داده است. کری در بسیاری از موضوعات از قبیل برنامه غیرقانونی موشک بالستیک، تسامح در برابر فراتر رفتن ایران از چارچوب تعهداتش در قبال آب سنگین، تفاسیر این کشور از قواعد و مقررات بانکی و امتناع ایران از دادن اجازه بازرسی از اماکن و مراکز نظامیاش، تسلیم ایران شده است و اغلب مانند عامل بازرگانی و وکیل ایران رفتار میکند».
روبین افزود: «هر چند توافق(برجام) دچار نقص است، ترامپ باید صرفا آن را اجرا کند و ابتدائا نگرانیاش را به منافع آمریکا معطوف کند و نه اینکه تسلیم منافع ایران شود».
0 Comments