شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
بن نورتون در تحلیلی که پایگاه اینترنتی سالون منتشر کرد، نوشت: اندیشکده بگین – سادات که قرارداد کاری با ناتو و دولت رژیم صهیونیستی دارد، معتقد است غرب نباید داعش را که سرگرم نسل کشی و پاکسازی نژادی در سوریه و عراق است، نابود کند.
استدلال افرایم اینبار، مدیر اندیشکده مزبور این است که داعش “میتواند ابزار مفیدی برای تضعیف” ایران، حزب الله، سوریه و روسیه باشد.
وی در مقالهای با عنوان “نابودی داعش، اشتباهی راهبردی است” مینویسد “ادامه وجود داعش در خدمت یک هدف راهبردی است.
اینبار استدلال میکند که با همکاری با روسیه جهت مبارزه علیه این گروه تندرو نسلکش، ایالات متحده در حال ارتکاب “اشتباهی راهبردی” است که “قدرت محور مسکو-تهران-دمشق” را تقویت میکند. وی به طور ضمنی میگوید که روسیه، ایران و سوریه در حال تشکیل پیمانی راهبردی جهت سلطه بر خاورمیانه هستند.
وی میافزاید “غرب باید در پی تضعیف بیشتر و نه نابودی داعشباشد، زیرا یک داعشضعیف به طور غیرمستقیم به یک داعشنابود شده برتری دارد.”
اینبار از صاحبنظران بانفوذ صهیونیست و مدیر “مرکز مطالعات راهبردی بگین-سادات” است، اندیشکده ای که در معرفی خود می گوید ماموریتش پیشبرد “دستور کاری واقع گرایانه، محافظه کارانه و صهیونیستی در جستجو برای امنیت و صلح برای اسراییل میباشد.”
این اندیشکده که با نام اختصاری بسا شناخته میشود، وابسته به دانشگاه “بار ایلان” اسراییل است و مورد حمایت دولت اسراییل، طرح ابتکار عمل ناتو در مدیترانه، سفارت آمریکا در اسراییل و شورای کارنگی برای علم اخلاق در امور بینالمللی بوده است. بسا پیوسته میگوید که “طبق قرارداد، پژوهشهای تخصصی برای تشکیلات دفاعی و امور خارجی و ناتو به عمل میآورد.”
اینبار در مقاله خود پیشنهاد میکند که طولانی کردن جنگ در سوریه که این کشور را ویران کرده و صدها هزارنفر انسان را کشته و بیش از نیمی از جمعیت کشور را آواره کرده، اندیشه خوبی است.
اینبار درباره این استدلال که شکست داعشموجب ثبات بیشتر در خاورمیانه میشود، میگوید “ثبات به خودی خود یک ارزش نیست. تنها در صورتی مطلوب است که در خدمت منافع ما باشد.”
وی میافزاید “بی ثباتی و بحرانها گاهی اوقات حاوی نشانه هایی از تغییر مثبت است.”
اینبارتاکید میکند که “دشمن اصلی” غرب داعش نیست؛ دشمن اصلی ایران است. او دولت اوباما را به بزرگ کردن تهدید داعش به منظور مشروعیت بخشیدن به ایران به عنوان یک بازیگر “مسئول” در خاورمیانه متهم میسازد.
اینبار خاطرنشان میسازد که داعش بشار اسد رییس جمهور رژیم سوریه را تهدید میکند. وی استدلال میکند که اگر دولت سوریه باقی بماند “بسیاری از اسلام گرایان تندرو در نیروهای مخالف، یعنی النصره و انشعابهای آن ممکن است عرصههای دیگری پیدا کنند که در آن عرصهها نزدیکتر به پاریس و برلین اقدام نمایند.” جبهه النصره که اخیرا اسم خود را به جبهه فتح الشام تغییر داد، وابسته القاعده در سوریه و یکی از قویترین گروههای شورشی در این کشور است.
اینبار مینویسد حزب الله نیز “به خاطر نبرد علیه داعشبه طور جدی فشار قرار گرفته، وضعیتی که در جهت منافع غرب است.”
اینبار توضیح میدهد که “اجازه دادن به افراد بدکه افراد خوب را بکشند، بسیار خودخواهانه به نظر میرسد، ولی اگر افراد بد را مشغول نگاه میدارد و توان آنها را برای آسیب رساندن به افراد خوب کم میکند، کاری مفید و حتی اخلاقی است.”
چند روز پس از چاپ مقاله اینبار، دیوید ام واینبرگ، مدیر روابط عمومیمرکز بسا مقالهای با موضوع مشابه تحت عنوان “آیا داعشباید از بین برود؟” در روزنامه رایگان و پرخواننده دست راستی “حییم” اسراییل نوشت. بودجه این روزنامه را میلیاردر محافظهکار شلدون آدلسون که به شدت از دستور کار بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر دست راستی رژیم صهیونیستی طرفداری میکند، تامین می کند.
در این مقاله، واینبرگ از استدلال همکار خود دفاع و به داعش به عنوان یک “احمق مفید” اشاره میکند. او معامله هستهای آمریکا با ایران را “فاسد” میخواند و استدلال میکند که ایران و روسیه خطری “به مراتب بزرگتر از اذیت و آزار تروریستی داعش”هستند.
واینبرگ همچنین مرکز بسا را به عنوان “مکانی از خروش فکری و خلاقیت سیاسی” توصیف میکند بدون آنکه فاش سازد که وی مدیر روابط عمومیآن اندیشکده است.
نقد و نظر:
علاوه بر نکاتی که بن نورتون در اینجا بدانها اشاره کرده است به نظر میرسد نظریه پردازان صهیونیستی به این جمع بندی رسیده اند که راه حلی دیگر به جز حمایت از داعشبرای آنها جهت مقابله با جمهوری اسلامیباقی نمانده است و گمان دارند که داعشمیتواند برای رسیدن آنها به اهدافشان ارزشمند باشد. چنین سیاستی تازگی ندارد، چرا که در مورد القاعده و مواردی دیگرهم روشی مشابه تا قبل از 11 سپتامبر 2001 توسط آمریکا و اسراییل به کار گرفته شده است و دولت آمریکا و سیا تقویت نیروهای القاعده را به عنوان نیرویی در مقابل شوروی سابق در دستور کار خود قرار داده بودند.
این مقاله مهر تاییدی بر سیاست های رژیم صهیونیستی مبنی بر حمایت مستقیم از داعش است. در مقابل، مشاهده میشود که داعش تاکنون و با وجود برخورداری از تواناییهای کافی، هیچ اقدامیعلیه تل آویو به عمل نیاورده است.
0 Comments