شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: از نگاه رئیس شورای امور بینالملل روسیه، ترکیه نه یک دشمن و نه یک متحد کامل برای روسیه است؛ بلکه یک قدرت مستقل منطقهای است که مسکو باید همزمان با آن به همکاری و رقابت بپردازد. به همین دلیل روابط روسیه و ترکیه در آینده نیز بر پایه ترکیبی از گفتوگو، موازنه منافع و مدیریت اختلافات ادامه خواهد یافت.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: تشدید تنشهای امنیتی میان پاکستان و افغانستان، اسلامآباد و کشورهای آسیای مرکزی را به سمت کریدورهای جایگزین از طریق چین و ایران سوق داده است. موفقیت مسیر جدید قرقیزستان–چین–پاکستان و توسعه مسیرهای ترانزیتی از طریق ایران، نشان میدهد که افغانستان بهتدریج در حال از دست دادن جایگاه سنتی خود بهعنوان حلقه اتصال آسیای مرکزی به آبهای آزاد است.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «نظم جهانی معمولاً با مفاهیم مکانی و جغرافیایی توصیف میشود؛ دولتها از مرزهای خود دفاع میکنند، حوزههای نفوذ میسازند، بر سر مناطق دریایی رقابت میکنند و برای کنترل زنجیرههای تأمین و نهادهای بینالمللی تلاش میکنند. اما سیاست بینالملل تنها در فضا شکل نمیگیرد، بلکه زمان نیز در آن نقشی اساسی دارد. مفاهیمی مانند قدرت، نظم، بحران و راهبرد بر تصورات خاصی از زمان سیاسی استوارند، هرچند این تصورات اغلب نادیده گرفته میشوند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «زمانی که آمریکا و اسرائیل در ۲۸ فوریه به ایران حمله کردند، ایران با تهدید کشتیرانی در تنگه هرمز واکنش نشان داد. از آن زمان، توجه جهان به چگونگی بازگشایی این گذرگاه حیاتی معطوف شده است. دولت آمریکا حتی یک طرح بیمه برای کشتیهایی که مایل به عبور از تنگه بودند ایجاد کرد، اما تقریباً هیچ کشتیای از آن استفاده نکرد. دلیل این امر آن است که مشکل اصلی بیمه نیست، بلکه جان دریانوردان است.»
نیکولاس ای. هراس در تحلیلی که اندیشکده مرکز امنیت آمریکای نوین منتشر کرد، نوشت: اگر ایالات متحده به دنبال گذار از نظام کنونی سوریه است و از طرف دیگر هم نمی خواهد حکومت پایدار سازمان های افراطی ایدئولوژیک در سراسر سوریه شکل بگیرد، باید به صورت قاطعانه توازن نظامی زمینی در مناطق تحت حکومت شورشی ها را در حمایت از اپوزیسیون میانهرو و مسلح سیاسی تغییر دهد.
بنابراین، تلاش اصلی آمریکا باید براساس یک استراتژی پایین به بالا به منظور ایجاد ساخت و ساز نهادهای اپوزیسیون منسجم، میانهرو و مسلح با تمرکز منطقهای باشد که برای هر منطقه منحصر به فرد در سوریه طراحی شده باشد.
این تلاش به تامین مشوق هایی برای گروه های اپوزیسیون میانه رو و مسلح مورد تایید آمریکا بستگی دارد تا با پیوستن به هم، ائتلاف های منطقه ای بزرگتر و یکپارچهای تشکیل دهند.
با گذشت زمان، همانطور که این نهادهای شورشی میانه رو به مرکز ثقل در مناطق مربوط به خود تبدیل میشوند و سازمان های ایدئولوژیک افراطی را به حاشیه می رانند یا از بین می برند، قادرند با ائتلاف با یکدیگر، ساختارهای مدنی- نظامی شکل دهند و بر شورشیان عمدتا سنی در مناطق داخل سوریه حکومت کنند.
پس از آن، این ساختارهای منطقهای می توانند با بازماندگان نظام کنونی و نیروهای وفادار به آن در جهت دستیابی به راه حل سیاسی بلندمدت برای حل بحران داخلی سوریه تعامل کنند.
با این که اجرای این رویکرد ممکن است پیچیده و دشوار به نظر برسد، اما در حال حاضر نمونه هایی در داخل سوریه، به ویژه در جنوب و نزدیک مرز اردن وجود دارد که راهبرد آمریکا در حمایت از اپوزیسیون مسلح در آنجا موفق تر بوده است. در واقع، این تنها رویکردی است که مخالفان سوریه را که در طول این دوره از جنگ داخلی موفق بوده اند، مسلح می کند.
باید اذعان کرد که پیچیدگی جنگ داخلی سوریه به این رویکرد دقیق و مرحله به مرحله نیاز دارد. تمرکز این رویکرد بر دستیابی به اهداف در افق زمانی حدودا یک دهه ای یا بیشتر است. این تلاش ها مستلزم تعهد پایدار ایالات متحده به سوریه، از طریق “اقدام محتاطانه” و با همکاری شرکای منطقه ای و محلی است.
هدف کلی این استراتژی جلوگیری از تبدیل مناطق بزرگی از این کشور که تحت کنترل اپوزیسیون است و تا حد زیادی مخالف دولت و ساختار های امنیتی نظام کنونی هستند، به پناهگاه های امن برای گروه های سلفی جهادی چندملیتی است که غرب را مورد هدف قرار داده اند.
نقد و بررسی
رویکرد این تحلیل مبتنی بر فرضیاتی است که در صحنه میدانی سوریه کمتر به واقعیت نزدیک است. چنین رویکردی عاملی برای توجیه تروریسم و تقسیم بندی تروریست ها به دو دسته خوب و بد خواهد شد. در همین حال، با توجه به اینکه چنین اندیشکده هایی در شکل دهی به افکار عمومی و سیاستگذاران در آمریکا نقش قابل توجهی ایفا می کنند، این تحلیل می تواند گامی در جهت دفاع از عدم مداخله مستقیم آمریکا و بازی در پشت پرده باشد.
0 Comments