مارک فیتزپاتریک در یادداشتی که مرکز مطالعات استراتژیک و بین‌المللی منتشر کرد، نوشت: اعلامیه ناگهانی کره شمالی در 16 مه مبنی بر عدم مشارکت در گفتگوهای سطح – بالا با کره جنوبی و همچنین احتمال لغو دیدار سران آمریکا –کره شمالی، نشان داد که شرایط در شبه جزیره کره چقدر سریع تغییر می کند. اگرچه این رویدادهای ناگوار ممکن است در نهایت به راه حلی برسد، اما باید به علت خشم کره شمالی و شکنندگی دیپلماسی پی برد.
در پی رزمایش نظامی مکس تندر (Max Thunder ) که طبق برنامه ریزی از 14 تا 25 می ادامه خواهد یافت، پیونگ یانگ تهدید کرد که دیدار روسای آمریکا -کره شمالی را به خاطر «تحریک نظامی» این رزمایش لغو خواهد کرد. این موضوع موجب حیرت واشنگتن شد، به طوری که هدر ناوئرت، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا، ضمن ابراز تعجب از اظهارات کیم جونگ اون، بر لزوم تداوم رزمایش نظامی مشترک آمریکا و جمهوری کره جنوبی تاکید کرد. پنتاگون اظهار داشت که مکس تندر «بخشی از برنامه رزمایش نظامی عادی سالانه آمریکا -کره جنوبی محسوب می شود».
با توجه به احتمال لغو این دیدار به خاطر رزمایش نظامی مکس تندر، به نظر می رسد که کیم عقیده خود را عوض کرده است و یا می خواهد از اشتیاق ترامپ به این دیدار به عنوان اهرمی برای دستیابی به هدف دیرینه کره شمالی برای خروج نیروهای آمریکا از شبه جزیره استفاده کند. حتی این احتمال هم وجود دارد که ژنرال های عبوس پیونگ یانگ، دیپلماسی خنده اولیه کیم را نیز به چالش کشیده اند.
با این حال، آنچه باعث رنجش کره شمالی شده است، بیشتر هواپیماهای به پرواز درآمده در رزمایش بوده است تا خود برگزاری رزمایش هوایی. بمب افکن های بی-52 و جنگنده های رادار گریز اف-22 جزو 100 هواپیمای مشارکت کننده در این رزمایش بوده است. کره شمالی همواره در دیدار با کره جنوبی نسبت به استفاده از این هواپیماها ابراز خشم کرده است، زیرا این بمب افکن ها قابلیت حمل بمب هسته ای دارند و جنگنده ها هم از توانایی حملات «فلج کننده» برخوردار هستند. این هواپیماها جلوه چشمگیری از توانایی آمریکا – به قول ترامپ در اوت گذشته – برای باران «آتش و خشم» بر سر کره شمالی است «که نظیر آن را جهان هرگز ندیده است».
چند ساعت پس از اعتراض کره شمالی، یک منبع به خبرگزاری یونهاپ کره جنوبی گفت که اگرچه اف-22 در این مانور هوایی شرکت کرده است، اما بی-52 احتمالا در این رزمایش مشارکت نکند. این سیاست عاقلانه است.
سوال مهم این است که چرا این رزمایش با مشارکت بمب افکن های بی-52 و جنگنده های اف-22 آغاز می شود. این هواپیماها در رزمایش مکس تندر سال گذشته و همچنین در رزمایش مشترک عقاب فول (Foal Eagle) در ماه گذشته، حضور نداشتند. به همین دلیل، استفاده از آنها در رزمایش امسال مکس تندر «عادی» نبوده است. با توجه به شکوفایی دیپلماسی و تمهیدات انجام شده برای دیداری که کمتر از یک ماه به آن مانده است، چرا باید اوضاع تغییر یابد؟
شاید این یک خطای واقعی باشد. در حال حاضر با توجه به تعداد قطعات گم شده در [پازل] دولت آمریکا، احتمال اشتباه زیاد است. با این وجود، به احتمال زیادی بعضی از مقامات ارشد دولت ترامپ، پرواز بی-52 را به عنوان علامتی مفید برای پیونگ یانگ قلمداد کرده اند که آمریکا آن قدر که برخی مفسران اظهار می کنند، در قبال کره شمالی نرم و آرام نخواهد بود. رزمایش مکس تندر بیانگر آن است که فشارها هنوز در راه است. هدف از فشار بر کره شمالی این است که سیاست آمریکا برای «برچیدن کامل، قابل تایید و غیرقابل برگشت» برنامه هسته ای کره شمالی کاملا تامین شود.
در این صورت باید گفت که این تاکتیک، با توجه به توانایی کره شمالی در این بازی، شکست خورده است. کره شمالی یقینا از این لحن پیروزمندانه ترامپ، مبنی بر فشار بر کیم برای دست کشیدن از سلاح هسته ای، رنجیده خاطر شده است. پاسخ کیم حاکی از آن بود که از نظر کره شمالی، هدف از «شبه جزیره کره عاری از سلاح هسته ای» که در دیدار وی با مون [رئیس جمهور کره جنوبی] در پان مون جوم در 27 آوریل اعلام شد، عبارتست از رفع «تهدید» هسته ای آمریکا که به کره جنوبی مربوط می شود. ورود بی-52 به این شبه جزیره مظهر این تهدید احتمالی محسوب می شود.
چند ساعت پس از اعلامیه اولیه کره شمالی در 16 می، کیم کی گون، معاون وزیر امور خارجه [کره شمالی]، اظهار کرد که دیدار آمریکا -کره شمالی با خطر لغو مواجه خواهد بود، اگر آمریکا همچنان به اصرار خود بر تسلیم یکجانبه کره شمالی و کنار گذاشتن برنامه هسته ای ادامه دهد و همانطور که جان بولتون، مشاور امنیت ملی، آن را بارها مطرح کرده است، لیبی را به عنوان الگوی رفتاری خود در قبال پیونگ یانگ درنظر بگیرد.
پیام های جذاب مایک پمپئو، وزیر امور خارجه، تحت الشعاع تاکتیک های بولتون قرار گرفته است. پمپئو با اشتیاق به توصیف منافع اقتصادی می پردازد که برچیدن برنامه هسته ای برای کره شمالی به ارمغان خواهد آورد.