بن بِری در تحلیلی که موسسه بین المللی مطالعات راهبردی منتشر کرد، نوشت: اولا، جنگ هوایی به رهبری آمریکا که تا اواسط اکتبر امسال مشتمل بر 7600 حمله هوایی (4900 مورد در عراق و 2700 مورد در سوریه) بود، برای شکست داعش کفایت نکرد. در این حملات تنها مهمات هدایت‌شونده دقیق به کار رفت و قوانین سفت و سخت عملیاتی بر آنها اعمال می شد تا اینکه تلفات غیرنظامیان و خسارت‌های ناخواسته به حداقل برسد.

ثانیا، کمبود سکوهای هوابرد ISR اثربخشی این حملات را ناچیز می‌کرد. همچنین عدم دسترسی به پایگاه هوایی ترکیه در سال گذشته محدودیت زیادی ایجاد می‌کرد و مدت زمان مانور جنگنده‌ها در آسمان سوریه با محدودیت مواجه بود.

زوال داعش بیشتر زمانی اتفاق افتاد که حملات هوایی جلوی آنها را در تصرف کوبانی گرفت و  این گروه نتوانست کردها را که به شدت زیر آتش بودند، از آنجا بیرون براند. این امر نشان داد که حملات هوایی زمانی موثر واقع می‌شود که با نیروی زمینی توانمند ترکیب شود.

این حملات بسیاری از ستیزه جویان داعش را به هلاکت رسانده، تاسیسات نفتی آنها را تخریب کرده و طبق برخی شواهد، سرعت عملیاتی این گروه و روحیه آنها را تحلیل برده است. با این حال، داعش دوباره با شرایط سازگار شده و هنوز از قابلیت تمرکز نیرو برای یورش‌های عملیاتی و تاکتیکی در سوریه و عراق برخوردار است.

در عرصه‌ی زمینی، شبه نظامیان شیعه عراق هرچند که برای دفاع از مناطق شیعه نشین مبارزه می کنند، اما ظاهرا در بازپس‌گیری مناطق سنی تردید داشته و مخاطره نمی‌کنند. تلاش‌های آمریکا و متحدانش برای آموزش نیروهای دولتی عراق و شبه نظامیان طرفدار دولت به زحمت توانسته است نیروها را به سطح مورد انتظار آمریکا برساند.

کنترل و فرماندهی نیروها پیچیده است و شبه نظامیان شیعه از مشاوران ایرانی، به ویژه از سردار قاسم سلیمانی، فرمانده نیروی قدس سپاه پاسداران انقلاب اسلامی حرف شنوی دارند. انسجام‌بخشی به فعالیت شبه نظامیان، نیروهای دولتی و حملات هوایی ائتلاف دشوار است و این امر عامل اصلی تاخیر و تداخل در کارزار محسوب می شود.

ستیزه‌جویان داعش زمان کافی برای تقویت استحکامات خود در اختیار داشته و سماجت زیادی در دفاع شهری دارند. این گروه به طور فزاینده‌ای از بمب‌های دست‌ساز (IED) استفاده می‌کند که تلفات زیادی به بار آورده و سبب تاخیر و تداخل در حمله علیه آنها می شود. با وجود اینکه داعش مجبور به دفاع راهبردی در عراق شده، اما دفاع فعالی انجام داده و برای برهم زدن نقشه مخالفان خود، ضدحمله‌های تاکتیکی را افزایش داده است. همچنین، نمایش توانایی گروه در تصرف زمین‌ها و اقدامات تروریستی باعث تقویت قدرت تبلیغاتی این گروه شده است.

علاوه بر این، نیروهای داعش نشان دادند که می‌توانند حملات خود را در زمان‌ها و مکان‌های مختلف توالی بخشیده و مخالفان خود را فریب دهند و نیز نقاط ضعف دفاع دشمن خود را شناسایی کرده و متعاقبا به آن حمله کنند.

برای مثال، از ژوئن 2014 داعش در پی تسخیر رمادی بوده و حملات متعدد آنها توسط نیروهای دولتی و قبایل سنی طرفدار دولت دفع شده است. با وجود این از آوریل 2015، یورش‌های هماهنگ و حملات انحرافی در شمال و غرب بغداد را تشدید کرده اند.

داعش در ماه مه از نظر تاکتیکی و شاید هم از نظر انگیزه و فرماندهی نسبت به نیروهای دولتی عراق برتری داشت. در نتیجه، نیروهای دولتی عراق از رمادی بیرون رانده شدند و به سرعت و با وضعی آشفته و نامنظم عقب نشینی کردند. گزارش‌های معتبری وجود دارد مبنی بر اینکه حملات سرنوشت‌ساز داعش در مواقع توفان شن انجام می‌شده تا در برابر قدرت هوایی ائتلاف محافظت شوند.

همه بازیگران صحنه جنگ علیه داعش، از جمله دولت های ایران و عراق موافقند که سوریه و عراق جای نیروهای زمینی ائتلاف نیست. این امر بیانگر میراث پیچیده جنگ‌های اخیر در عراق و افغانستان است که در آن نیروهای بین‌المللی به رهبری آمریکا اغلب برای کسب مشروعیت و محبوبیت لازم تقلا می‌کردند.

برنامه آمریکا برای آموزش و تجهیز «نیروهای مخالف میانه‌رو سوریه»، دو گروه کوچک متشکل از 50 جنگجو را شامل می شد. هر دو گروه حین حضور در صحنه سوریه متلاشی شدند و مقامات آمریکا با انتقاد از دشواری‌های تامین تعداد جنگجویان باتجربه‌ی کافی، این برنامه را متوقف کردند. در پاییز 2015، آمریکا با ارسال هوایی تسلیحات و مهمات به شبه نظامیان کرد (YPG) و جنگجویان عرب و مسیحی که در شمال سوریه علیه داعش مبارزه می کردند، رویکرد خود را تغییر داد و از آنها حمایت کرد. برخی از این فعالیت‌های آمریکا عبارت بود از شناسایی فرماندهان محلی و بیرون آوردن آنها از سوریه، تعلیم و تجهیز آنها و بازگرداندن آنها به سوریه.

ژنرال دانفورد، رئیس ستاد مشترک تفنگداران دریایی، به تازگی به رسانه‌های آمریکا گفته بود که او از پنتاگون خواسته است که راه را برای جنگ علیه داعش باز کند و اینکه وی خواهان افزایش تحرکات در این جبهه است.

وی همچنین اظهار کرد که هیچ فرمانده نیروهای دولتی عراق وجود ندارد تا آمریکا بتواند کنترل و فرماندهی را با وی متمرکز سازد و بنابراین، برای ترغیب عراق به انتصاب فرماندهی واحد تلاش‌هایی صورت گرفته است.

علاوه بر این، گزارش های رسانه‌ای از واشنگتن حاکی از آنست که آمریکا در حال بررسی اقداماتی است که احتمالا فشار نظامی علیه داعش را هم در سوریه و هم در عراق افزایش خواهد داد. هنوز روشن نیست که این اقدامات نظامی با تشدید فعالیت های سیاسی به رهبری آمریکا هم همراه باشد، اما برای اینکه اقدامات نظامی آمریکا تاثیر پایداری داشته باشد، پیشرفت‌های سیاسی ضروری خواهد بود.