شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پایگاه نظامی ۴۰۰۰ نفره روسیه در گیومری، ارمنستان، هم در روابط میان دو کشور و هم در داخل هر یک از آنها، موضوعی بحثبرانگیز است. از یک سو، نیکول پاشینیان میگوید این پایگاه برای امنیت ارمنستان «ضروری و حیاتی» نیست و ولادیمیر پوتین در پاسخ میگوید «اگر ارمنستان معتقد است که این پایگاه مورد نیاز نیست، روسیه همین فردا آنجا را ترک خواهد کرد»؛ از سوی دیگر، نیروهای قدرتمندی در هر دو کشور با تعطیلی این پایگاه مخالفند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعدهای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل میتوانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر میرسد. شورای امنیت بهدلیل نظام وتوی منسوخشده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری میکند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله میگیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایتها ناتوان است.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
مارک فیتس پاتریک در تحلیلی که موسسه بین المللی مطالعات راهبردی (IISS) منتشر کرد، نوشت: حضور ایران در مذاکرات صلح سوریه در 30 اکتبر بدون اعتمادی که در دو سال گذشته در مذاکرات فشرده با 1+5 جوانه زد، ممکن نبود.
گرچه حضور ایران موجب پایان سریع جنگ در سوریه نمی شود، اما برای نخستین بار، آنچه برای بسیاری از طرفهای دیگر از جمله آمریکا و شرکایش روشن شده، این است که وضع سوریه را نمیتوان به طور مسالمتآمیز بدون دخالت همه طرفهای اصلی از جمله ایران حل و فصل کرد.
بر خلاف مذاکرات هسته ای ایران، مذاکرات صلح سوریه در حال حاضر شامل همه بازیگران منطقهای مربوطه و همچنین قدرتهای بزرگ است.
شرکتکنندگان عبارتند از: وزیران امور خارجه مصر، فرانسه، آلمان، ایران، عراق، ایتالیا، اردن، قطر، روسیه، عربستان سعودی، ترکیه، امارات عربی متحده، انگیس و آمریکا و همچنین فدریکا موگرینی، مسئول سیاست خارجی اتحادیه اروپا و استفان دی میستورا، نماینده سازمان ملل متحد در سوریه.
طرفهای غایب علاوه بر دولت بشار اسد عبارتند از: ائتلاف ملی سوریه مورد حمایت غرب، جبهه النصره و گروه موسوم به دولت اسلامی عراق و شام (داعش).
به نظر میرسد فرضیه ای که وجود دارد این باشد اگر قدرت های خارجی بتوانند در مورد طرح صلح به توافق برسند، شرکای سوری خود را متقاعد خواهند کرد و پس از آن توجهات به طور انحصاری به شکست دادن داعش معطوف خواهد شد. دعوت از ایران به مذاکرات صلح زمانی ممکن شد که آمریکا در نهایت با پیشنهاد روسیه موافقت کرد.
یکی از مسائل مهم دیگر، موافقت عربستان سعودی بود که تا حدودی با میانجیگری فیلیپ هاموند، وزیر امور خارجه انگلیس به دست آمد. عادل الجبیر، وزیر امور خارجه عربستان در توضیح اینکه چرا عربستان با این پیشنهاد همراهی کرد، گفت: این مذاکرات بررسی خواهد کرد آیا روسیه و ایران در مورد پیدا کردن یک راه حل سیاسی در مورد جنگ سوریه جدی هستند یا خیر.
از نظر سعودیها این به معنی موافقت ایران و روسیه با راه حلی است که اسد را شامل نمیشود.
آمریکا اعلام کرده است میتواند باقی ماندن اسد در قدرت را تحمل کند تا وی فقط برای یک دوره گذار کوتاه باقی بماند. هدف از این مذاکرات صلح بحث درباره مدت و جزئیات این دوره گذار و رویدادهای پس از آن است. با این حال، این هدف فوری کمتر در دسترس به نظر میرسد.
یک دیپلمات ارشد غربی 28 اکتبر در نیویورک گفت :« ما باید کار را از نقطهای بسیار ابتدایی آغاز کنیم.»
این دیدار میتواند نشست موفقیتآمیزی تلقی شود. به نظر نمیرسد این نشست تعیینکننده باشد. در عین حال، نشست صلح سوریه نخستین گام مهم خواهد بود.
0 Comments