جدیدترین مطالب

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

أحدث المقالات

چگونه ۱۱ سپتامبر پایان هژمونی آمریکا را تسریع کرد؟

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «از زمان حملات ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ به نیویورک و واشنگتن، آنقدر اتفاقات گونگون رخ داده است که این حملات اکنون هم بسیار دور و هم شاید کم‌اهمیت‌تر از آنچه در آن زمان به نظر می‌رسیدند، جلوه می‌کنند. با این حال، هر دو برداشت گمراه‌کننده است.»

اهمیت تقویت نقش جنوب جهانی در مدیریت بهتر سازمان ملل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سازمان ملل که از خاکستر جنگ جهانی دوم متولد شد، وعده‌ای بنیادین و جسورانه داشت: کشورهای مستقل می‌توانند برای جلوگیری از وقوع یک فاجعه جهانی دیگر متحد شوند. امروز، این وعده توخالی به نظر می‌رسد. شورای امنیت به‌دلیل نظام وتوی منسوخ‌شده خود فلج شده است. آمریکا از پرداخت منابع مالی خودداری می‌کند و از نهادهایی مانند یونسکو و سازمان جهانی بهداشت فاصله می‌گیرد. سازمان ملل از غزه تا اوکراین و ایران، بارها نشان داده است که در متوقف کردن جنایت‌ها ناتوان است.»

پیمان مکه در بوته آزمایش؛ از «معمای بازدارندگی» تا «خطر برهم‌زنندگی امنیت»

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبه‌روست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقه‌ای است، اولین آزمون‌های میدانی و پیچیدگی‌های روابط با بازیگران منطقه‌ای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.

تحلیلی بر توافق نفتی آمریکا و ونزوئلا

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهره‌برداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیس‌جمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»

سفر شی به واشنگتن؛ تغییر در موازنه قدرت

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریب‌الوقوع شی جین‌پینگ، رئیس‌جمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت می‌گیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، می‌تواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»

Loading

حکمرانی استبدادی با هزینه اندک

۱۳۹۴/۰۶/۲۶ | موضوعات

شورا آنلاین – ترجمه: حکمرانی استبدادی با همکاری ارتش، دوباره از اواسط 2013 به مصر بازگشته است. دولت برگزاری تظاهرات، اعتصاب و تحصن در فضای عمومی را غیرقانونی اعلام کرده و فضاهای عمومی و رسانه‌های خصوصی را تحت نظارت شدید گرفته است.

فاطمه رمضان و عمر عدلی در گزارشی که مرکز غرب آسیای اندیشکده کارنگی منتشر کرد، نوشتند: دولت مصر همچنین سرکوب جنبش مستقل کارگری را تشدید کرده است.

با در نظر گرفتن همه این عوامل در کنار هم، می‌توان نتیجه گرفت که جنبش کارگری در مصر احتمالا در آینده نزدیک افول می‌کند. اما معلوم نیست در درازمدت هم چنین وضعی ادامه یابد.

جنبش مستقل کارگری در حال باختن

  • بین سال‌های 2004 تا 2013، مصر شاهد موجی از اعتصاب‌ها و تظاهرات کارگری بود که هیچ موردی مشابه با آن جز در اواخر دهه 1940 یا اعتراضاتی که به انقلاب ژانویه 2011 منجر شد، دیده نشده است.
  • پس از انقلاب، دولت مصر هیچ مصالحه‌ای را در قالب قوانین و ترتیبات نهادها در خصوص آزادی اجتماعات، حق اعتصاب یا حداقل دستمزد پیشنهاد نکرد – که همه اینها تقاضای فعالان کارگری و انجمن‌های صنفی مستقل بود.
  • از ژوئن 2013، دولت سرکوب اعتراضات و اعتصاب‌های کارگری را تشدید کرده است.
  • سرکوب فزاینده، همراه با درخواست وحدت ملی علیه تروریسم و حمایت از رژیم کنونی پیش برده شده است. اعتراض‌های اجتماعی و اعتصاب‌های کارگری به عنوان اقداماتی خائنانه نگریسته می‌شود.
  • رژیم بر اعمال دوباره ساختارهای قدیمی دولت ناصریستی اصرار دارد و می‌خواهد اصناف تجاری را زیر فدراسیونی متشکل از اصناف، تحت نظر دولت قرار دهد و در همین حال محدودیت‌های فوق‌العاده‌ای را بر فعالیت‌های صنعتی اعمال کند.
  • در همین حال، دولت قصد دارد اقتصاد مصر را به بهای از دست رفتن شغل کارگران، لیبرالیزه کند که این به معنای پایبندی به ناصریسم سیاسی ضمن نادیده گرفتن ناصریسم اقتصادی خواهد بود.

آینده جنبش کارگری مصر

  • وضع کنونی در درازمدت قابل دوام نخواهد بود. محرک‌های انقلاب ژانویه همچنان به قوت خود باقی است. کارگران هنوز از نظر اقتصادی و سیاسی در حاشیه هستند. درآمد واقعی در حال کاهش است و دستاوردهای سابق به واسطه خصوصی‌سازی شرکت‌های دولتی در آینده، کاهش حجم دستگاه اداری دولت و افزایش کار غیررسمی در بخش خصوصی در معرض تهدید است.
  • آینده جنبش کارگری و اصناف تجاری مشخص نیست. در کوتاه مدت، این جنبش تضعیف می‌شود و احتمالا رو به افول خواهد گذاشت.
  • تردیدی نیست که کارگران در یک دهه گذشته تجربیات بسیاری کسب کرده اند و اینکه ابزار سرکوب نمی‌تواند این تجربه را از ذهن آنها بزداید. ممکن است روزی این تجربه، بنیانی برای اصناف تجاری فراهم آورد تا به شکل واقعی نماینده کارگران مصر باشند.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *