جدیدترین مطالب

رد تحریم‌های آمریکا توسط چین؛ تقویت‌کننده اهرم ژئوپلیتیک ایران

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: همزمان با آغاز رسمی جنگ اقتصادی ایالات متحده در قبال کشورمان با تمرکز بر ابزارهای تحریم، منزوی ساختن و فشار اقتصادی، اکنون آنچه بیش از پیش اهمیت یافته عدم همراهی دیگر قدرت‌های بزرگ جهانی به ویژه چین با این سیاست است.

راهکارهای اساسی مقابله با نسخه جدید جنگ اقتصادی ترامپ

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ترامپ پس از ناکامی نظامی، از اجرای تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی قدیمی با اسم جدید «بی‌سابقه‌ترین عملیات اقتصادی» علیه ایران خبر داده است؛ اما تهران با چهار راهکار مشخص می‌تواند این محاصره را خنثی کند.

کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا؛ آزمونی برای اعتبار راهبردی واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ علیه ایران از ماه فوریه تا کنون، تا سه‌پنجم ذخایر موشک‌های رهگیر پاتریوت آمریکا و حدود نیمی از ذخایر موشک‌های ضدبالستیک تاد را مصرف کرده است. کارشناسان برآورد می‌کنند که ممکن است بازسازی کامل این ذخایر سال‌ها طول بکشد.»

آسیب‌پذیری حاکمیت ملی در خاورمیانه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیش‌بینی‌های برخی مبنی بر اینکه جنگ آمریکا علیه ایران می‌تواند خطر شعله‌ور شدن یک درگیری فراگیر در سراسر منطقه را به دنبال داشته باشد، اکنون پیشگوهایی دوراندیشانه به نظر می‌رسند.»

ترامپ و افول جایگاه آمریکا در نظام بین‌الملل

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: دو روایت متضاد از سیاست خارجی ترامپ، یکی «بحران به‌مثابه دکترین» و دیگری «دکترین منسجم»، تصویری پیچیده از تلاش آمریکا برای بازتعریف نقش خود در نظام بین‌الملل ارائه می‌دهند.

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

Loading

أحدث المقالات

رد تحریم‌های آمریکا توسط چین؛ تقویت‌کننده اهرم ژئوپلیتیک ایران

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: همزمان با آغاز رسمی جنگ اقتصادی ایالات متحده در قبال کشورمان با تمرکز بر ابزارهای تحریم، منزوی ساختن و فشار اقتصادی، اکنون آنچه بیش از پیش اهمیت یافته عدم همراهی دیگر قدرت‌های بزرگ جهانی به ویژه چین با این سیاست است.

راهکارهای اساسی مقابله با نسخه جدید جنگ اقتصادی ترامپ

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: ترامپ پس از ناکامی نظامی، از اجرای تحریم‌ها و فشارهای اقتصادی قدیمی با اسم جدید «بی‌سابقه‌ترین عملیات اقتصادی» علیه ایران خبر داده است؛ اما تهران با چهار راهکار مشخص می‌تواند این محاصره را خنثی کند.

کاهش ذخایر تسلیحاتی آمریکا؛ آزمونی برای اعتبار راهبردی واشنگتن

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ علیه ایران از ماه فوریه تا کنون، تا سه‌پنجم ذخایر موشک‌های رهگیر پاتریوت آمریکا و حدود نیمی از ذخایر موشک‌های ضدبالستیک تاد را مصرف کرده است. کارشناسان برآورد می‌کنند که ممکن است بازسازی کامل این ذخایر سال‌ها طول بکشد.»

آسیب‌پذیری حاکمیت ملی در خاورمیانه

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیش‌بینی‌های برخی مبنی بر اینکه جنگ آمریکا علیه ایران می‌تواند خطر شعله‌ور شدن یک درگیری فراگیر در سراسر منطقه را به دنبال داشته باشد، اکنون پیشگوهایی دوراندیشانه به نظر می‌رسند.»

ترامپ و افول جایگاه آمریکا در نظام بین‌الملل

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: دو روایت متضاد از سیاست خارجی ترامپ، یکی «بحران به‌مثابه دکترین» و دیگری «دکترین منسجم»، تصویری پیچیده از تلاش آمریکا برای بازتعریف نقش خود در نظام بین‌الملل ارائه می‌دهند.

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

Loading

حکمرانی استبدادی با هزینه اندک

۱۳۹۴/۰۶/۲۶ | موضوعات

شورا آنلاین – ترجمه: حکمرانی استبدادی با همکاری ارتش، دوباره از اواسط 2013 به مصر بازگشته است. دولت برگزاری تظاهرات، اعتصاب و تحصن در فضای عمومی را غیرقانونی اعلام کرده و فضاهای عمومی و رسانه‌های خصوصی را تحت نظارت شدید گرفته است.

فاطمه رمضان و عمر عدلی در گزارشی که مرکز غرب آسیای اندیشکده کارنگی منتشر کرد، نوشتند: دولت مصر همچنین سرکوب جنبش مستقل کارگری را تشدید کرده است.

با در نظر گرفتن همه این عوامل در کنار هم، می‌توان نتیجه گرفت که جنبش کارگری در مصر احتمالا در آینده نزدیک افول می‌کند. اما معلوم نیست در درازمدت هم چنین وضعی ادامه یابد.

جنبش مستقل کارگری در حال باختن

  • بین سال‌های 2004 تا 2013، مصر شاهد موجی از اعتصاب‌ها و تظاهرات کارگری بود که هیچ موردی مشابه با آن جز در اواخر دهه 1940 یا اعتراضاتی که به انقلاب ژانویه 2011 منجر شد، دیده نشده است.
  • پس از انقلاب، دولت مصر هیچ مصالحه‌ای را در قالب قوانین و ترتیبات نهادها در خصوص آزادی اجتماعات، حق اعتصاب یا حداقل دستمزد پیشنهاد نکرد – که همه اینها تقاضای فعالان کارگری و انجمن‌های صنفی مستقل بود.
  • از ژوئن 2013، دولت سرکوب اعتراضات و اعتصاب‌های کارگری را تشدید کرده است.
  • سرکوب فزاینده، همراه با درخواست وحدت ملی علیه تروریسم و حمایت از رژیم کنونی پیش برده شده است. اعتراض‌های اجتماعی و اعتصاب‌های کارگری به عنوان اقداماتی خائنانه نگریسته می‌شود.
  • رژیم بر اعمال دوباره ساختارهای قدیمی دولت ناصریستی اصرار دارد و می‌خواهد اصناف تجاری را زیر فدراسیونی متشکل از اصناف، تحت نظر دولت قرار دهد و در همین حال محدودیت‌های فوق‌العاده‌ای را بر فعالیت‌های صنعتی اعمال کند.
  • در همین حال، دولت قصد دارد اقتصاد مصر را به بهای از دست رفتن شغل کارگران، لیبرالیزه کند که این به معنای پایبندی به ناصریسم سیاسی ضمن نادیده گرفتن ناصریسم اقتصادی خواهد بود.

آینده جنبش کارگری مصر

  • وضع کنونی در درازمدت قابل دوام نخواهد بود. محرک‌های انقلاب ژانویه همچنان به قوت خود باقی است. کارگران هنوز از نظر اقتصادی و سیاسی در حاشیه هستند. درآمد واقعی در حال کاهش است و دستاوردهای سابق به واسطه خصوصی‌سازی شرکت‌های دولتی در آینده، کاهش حجم دستگاه اداری دولت و افزایش کار غیررسمی در بخش خصوصی در معرض تهدید است.
  • آینده جنبش کارگری و اصناف تجاری مشخص نیست. در کوتاه مدت، این جنبش تضعیف می‌شود و احتمالا رو به افول خواهد گذاشت.
  • تردیدی نیست که کارگران در یک دهه گذشته تجربیات بسیاری کسب کرده اند و اینکه ابزار سرکوب نمی‌تواند این تجربه را از ذهن آنها بزداید. ممکن است روزی این تجربه، بنیانی برای اصناف تجاری فراهم آورد تا به شکل واقعی نماینده کارگران مصر باشند.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *