جدیدترین مطالب

ترامپ و افول جایگاه آمریکا در نظام بین‌الملل

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: دو روایت متضاد از سیاست خارجی ترامپ، یکی «بحران به‌مثابه دکترین» و دیگری «دکترین منسجم»، تصویری پیچیده از تلاش آمریکا برای بازتعریف نقش خود در نظام بین‌الملل ارائه می‌دهند.

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

Loading

أحدث المقالات

ترامپ و افول جایگاه آمریکا در نظام بین‌الملل

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: دو روایت متضاد از سیاست خارجی ترامپ، یکی «بحران به‌مثابه دکترین» و دیگری «دکترین منسجم»، تصویری پیچیده از تلاش آمریکا برای بازتعریف نقش خود در نظام بین‌الملل ارائه می‌دهند.

پیمان مکه؛ چرایی شکل‌گیری و چالش‌های پیش رو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که با شعار «حمله به یکی، حمله به همه» میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه امضا شد، بیش از آنکه یک ائتلاف نظامی تمام‌عیار باشد، از نگاه برخی تحلیلگران تلاشی برای کاهش وابستگی امنیتی به یک قدرت خارجی و ایجاد سازوکار امنیت منطقه‌ای است.

پیامدهای توافق هسته‌ای آمریکا و عربستان

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: توافق هسته‌ای جدید آمریکا و عربستان، با وجود ابهامات حقوقی و سیاسی، می‌تواند معیارهای پیشین عدم اشاعه را در غرب آسیا تغییر دهد و رقابت هسته‌ای را تشدید و وارد مرحله‌ای تازه کند.

تحلیلی بر تنش‌های اخیر ترکیه و رژیم صهیونیستی

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: تحولات اخیر سوریه از تشدید رقابت راهبردی میان ترکیه و رژیم صهیونیستی حکایت دارد، اما ملاحظات متقابل و نقش آمریکا احتمال جنگ مستقیم را محدود کرده است.

تجدید ساختار مسیرهای جغرافیایی چین در آسیای مرکزی

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پس از بیش از ۲۵ سال تأخیر، راه‌آهن چین-قرقیزستان-ازبکستان (CKU) سرانجام وارد مرحله پیشرفت اساسی شده است. این بدون شک نقطه عطفی بزرگ در توسعه کریدورهای رو به غرب چین است، اما اهمیت ژئواستراتژیک عمیق‌تر این پروژه تا حد زیادی نادیده گرفته شده است.»

چشم‌انداز صلح در غزه و موانع تحقق آن

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: آینده طرح به اصطلاح صلح ترامپ برای غزه با وجود ادعای توافق بر خلع سلاح حماس، به دلیل کاستی‌های ساختاری و مخالفت بازیگران کلیدی، همچنان در هاله‌ای از ابهام قرار دارد.

واقعیت های پیمان سه‌جانبه مکه

شورای راهبردی آنلاین – گفتگو: امضای توافق مکه میان عربستان سعودی، پاکستان و ترکیه، پرسش‌هایی درباره آینده ساختار امنیتی منطقه و جایگاه این کشورها در معادلات غرب آسیا ایجاد کرده است. آیا این توافق می‌تواند به یک سازوکار واقعی دفاع جمعی تبدیل شود یا بیش از آنکه ظرفیت نظامی جدیدی ایجاد کنند، کارکرد سیاسی و بازدارنده دارد؟

Loading

حکمرانی استبدادی با هزینه اندک

۱۳۹۴/۰۶/۲۶ | موضوعات

شورا آنلاین – ترجمه: حکمرانی استبدادی با همکاری ارتش، دوباره از اواسط 2013 به مصر بازگشته است. دولت برگزاری تظاهرات، اعتصاب و تحصن در فضای عمومی را غیرقانونی اعلام کرده و فضاهای عمومی و رسانه‌های خصوصی را تحت نظارت شدید گرفته است.

فاطمه رمضان و عمر عدلی در گزارشی که مرکز غرب آسیای اندیشکده کارنگی منتشر کرد، نوشتند: دولت مصر همچنین سرکوب جنبش مستقل کارگری را تشدید کرده است.

با در نظر گرفتن همه این عوامل در کنار هم، می‌توان نتیجه گرفت که جنبش کارگری در مصر احتمالا در آینده نزدیک افول می‌کند. اما معلوم نیست در درازمدت هم چنین وضعی ادامه یابد.

جنبش مستقل کارگری در حال باختن

  • بین سال‌های 2004 تا 2013، مصر شاهد موجی از اعتصاب‌ها و تظاهرات کارگری بود که هیچ موردی مشابه با آن جز در اواخر دهه 1940 یا اعتراضاتی که به انقلاب ژانویه 2011 منجر شد، دیده نشده است.
  • پس از انقلاب، دولت مصر هیچ مصالحه‌ای را در قالب قوانین و ترتیبات نهادها در خصوص آزادی اجتماعات، حق اعتصاب یا حداقل دستمزد پیشنهاد نکرد – که همه اینها تقاضای فعالان کارگری و انجمن‌های صنفی مستقل بود.
  • از ژوئن 2013، دولت سرکوب اعتراضات و اعتصاب‌های کارگری را تشدید کرده است.
  • سرکوب فزاینده، همراه با درخواست وحدت ملی علیه تروریسم و حمایت از رژیم کنونی پیش برده شده است. اعتراض‌های اجتماعی و اعتصاب‌های کارگری به عنوان اقداماتی خائنانه نگریسته می‌شود.
  • رژیم بر اعمال دوباره ساختارهای قدیمی دولت ناصریستی اصرار دارد و می‌خواهد اصناف تجاری را زیر فدراسیونی متشکل از اصناف، تحت نظر دولت قرار دهد و در همین حال محدودیت‌های فوق‌العاده‌ای را بر فعالیت‌های صنعتی اعمال کند.
  • در همین حال، دولت قصد دارد اقتصاد مصر را به بهای از دست رفتن شغل کارگران، لیبرالیزه کند که این به معنای پایبندی به ناصریسم سیاسی ضمن نادیده گرفتن ناصریسم اقتصادی خواهد بود.

آینده جنبش کارگری مصر

  • وضع کنونی در درازمدت قابل دوام نخواهد بود. محرک‌های انقلاب ژانویه همچنان به قوت خود باقی است. کارگران هنوز از نظر اقتصادی و سیاسی در حاشیه هستند. درآمد واقعی در حال کاهش است و دستاوردهای سابق به واسطه خصوصی‌سازی شرکت‌های دولتی در آینده، کاهش حجم دستگاه اداری دولت و افزایش کار غیررسمی در بخش خصوصی در معرض تهدید است.
  • آینده جنبش کارگری و اصناف تجاری مشخص نیست. در کوتاه مدت، این جنبش تضعیف می‌شود و احتمالا رو به افول خواهد گذاشت.
  • تردیدی نیست که کارگران در یک دهه گذشته تجربیات بسیاری کسب کرده اند و اینکه ابزار سرکوب نمی‌تواند این تجربه را از ذهن آنها بزداید. ممکن است روزی این تجربه، بنیانی برای اصناف تجاری فراهم آورد تا به شکل واقعی نماینده کارگران مصر باشند.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *