فرانسیس ژیله در مقاله‌ای که در مجله چاپ اندیشکده اسپانیایی مرکز روابط بین‌الملل بارسلونا (CIDOB) منتشر شد، نوشت: با وجود کاهش مجموع مصرف انرژی از بحران سال 2008 تاکنون و توسعه سریع منابع تجدیدپذیر انرژی، موازنه منفی اتحادیه در زمینه تجارت انرژی از 2.1 % در سال 2009 به 3.1 % در سال 2013 افزایش داشته است.

در حال حاضر با افزایش واردات سوخت جامد – به ویژه زغالسنگ- هیچ یک از کشورهای اروپایی نمی توانند از موازنه منفی در زمینه تجارت انرژی بگریزند.

اتحاد جدید انرژی

کاهش آسیب پذیری دولت های عضو در برابر شوک های انرژی، هدف کلیدی اتحادیه اروپاست. طرح ایجاد یک اتحاد انرژی که شورای اروپا از آن حمایت کرده، نشاندهنده رویکردی مشترک‌تر از جانب اتحادیه اروپا برای تلفیق سیاست‌های انرژی و سیاست‌های آب و هوایی است.

این برنامه درصدد ترغیب اتصال ظرفیت های گاز و برق در اتحادیه اروپاست. این امر مهمی است، زیرا کمیسیون انرژی اروپا اغلب متهم شده که مدیرانش هر کدام فقط دستور کار شخصی خود را با هماهنگی اندکی با دیگران دنبال می کنند.  مارکوس سفکویکس، معاون این کمیسیون به شدت در حال مبارزه با اشتباهات گذشته است.

اروپا باید جسورتر باشد

در یک دهه گذشته سه محاسبه در تعقیب سیاست های انرژی و آب و هوایی اتحادیه اروپا اشتباه بوده است: مبالغه درباره تاثیر آزادسازی بر یکپارچگی بازار انرژی اروپا؛ ناچیز پنداشتن هزینه سیاست های اروپا در حوزه انرژی پاک؛ و این فرض غلط  که محیط بیرونی سیاست های اروپا در راستای بها و امنیت انرژی ضرورتا بدون تغییر باقی خواهد ماند.

بحران اوکراین، بهای گاز و نفت و بهای بالای یارانه‌ برای منابع تجدیدپذیر نشان می دهد که اتحاذ یک رویکرد جمعی، تنها راه رویارویی با چالش انرژی و امنیت است.

اتحاد انرژی سطح جدیدی از سیاست را برقرار می سازد. اتحادیه اروپا باید اکنون یک گام جلوتر گذارد و تصدیق کند که پیشرفت فنی و علمی می تواند تاثیر بزرگ و غیرمنتظره‌ای داشته باشد و باید تلاش های بیشتری برای مرتبط ساختن سیاست انرژی و تجارت با دیگر مناطق جهان انجام دهد.

این امر در هیچ جایی به اندازه بخش های متزلزل جنوبی و شرقی که اتحادیه اروپا باید برای جلوگیری از فروپاشی و جنگ در آنجا تلاش کند، چالش برانگیز نخواهد بود.