پل موریلاس در مقاله‌ای که در مجله چاپ اندیشکده اسپانیایی مرکز روابط بین‌الملل بارسلونا (CIDOB) منتشر شد، نوشت: این راهبرد که برای تاکید بر وجود مخرج مشترکی در دیپلماسی‌های اروپایی طراحی شده بود، اصول یک نگاه اروپایی به روابط بین الملل را تعریف می‌کرد. برخی عناصر نظیر پذیرش سراسری تهدیدهای امنیت بین الملل، استفاده از ابزارهایی غیر از ابزارهای نظامی و یک دفاع پرشور از چند جانبه‌گرایی در حل بحران هم چنان پابرجا هستند.

از آن زمان به بعد، این سند فقط یک بار مورد تجدید نظر قرار گرفته است: در سال 2008 و زمانی که اجرای این راهبرد در اولین سال‌های عمرش بررسی و تهدیدهای جدیدی نظیر تروریسم سایبری به آن افزوده و ابزارهای اقدام اروپایی تعریف شد.

راهبرد 2.0

امروز مقامات بروکسل برای به روز کردن نقش اروپا در جهانی پیچیده تر، ستیزه جوتر و به هم پیوسته تر در مقایسه با 12 سال قبل آماده می‌شوند. مقامات جدید حضورشان را در صفحه شطرنج ژئواستراتژیک جهانی تحکیم می کنند؛ تجدید حیات رقابت ژئوپلیتیک با روسیه و هلال بی ثبات در مرزهای اتحادیه اروپا برخی از چالش هایی هستند که راهبرد جدید نمی تواند آنها را نادیده بگیرد.

در دسامبر 2013 شورای اروپایی وظیفه ارزیابی این دگرگونی‌های جهانی و گزارش‌دهی درباره چالش ها و فرصت های ناشی از آنها در سال 2015 را به نماینده عالی اتحادیه واگذار کرد. با تکمیل این ارزیابی، نشست شورای اروپایی در سال 2015 به روزرسانی راهبرد امنیت اروپا در راستای این چالش ها و فرصت ها را درخواست می‌کند. فدریکا موگرینی، رییس سیاست خارجی اتحادیه اروپا باید روندی را آغاز کند که همکاری کامل دولت های عضو را در بر داشته باشد و اطمینان دهد که این راهبرد جدید اهداف، منافع و ابزارهای اتحادیه اروپا را به شکلی منسجم متحد می کند.

جهان در اروپا

این گزارش نشان داده است که تهدیدهای امنیت اروپا دیگر مانند دوران جنگ عراق و افغانستان جزئی نیستند. انشعابات ناشی از جنگ در سوریه، جهادگرایی و تداوم ناامنی در مراکش و ساحل باعث ایجاد سطوح بالایی از ناامنی در خاک اروپا شده است.

به علاوه دینامیک‌های جهانی در حال کاهش نفوذ اروپا در تعریف قواعد بازی بین الملل هستند. اتحادیه اروپا به دلیل کاهش تمرکزگرایی در نتیجه تغییر مرکز قدرت جهانی از آتلانتیک به سمت اقیانوس آرام، تحکیم بریکس (BRICS) و ایجاد موسسات جدید مالی بین المللی، از نظر ظرفیت‌های سیاسی و طراحی به عنوان یک بازیگر بین المللی تحلیل رفته است.

جهان و بحران های آن بیش از هر زمان دیگری در اروپا حضور دارند. تالیف یک راهبرد جهانی جدید اولین فرصت از فرصت های بسیار اتحادیه اروپا برای بزرگ تر اندیشیدن است.