بروس ریدل در تحلیلی که اندیشکده بروکینگز منتشر کرد، نوشت: سلمان، مقرن، ولیعهد سابق را که برادر ناتنی اش بود، از جانشینی حذف کرد و جانشین ولیعهد را که محمد بن نایف، نوه خودش بود، به ولیعهدی رساند. وی همچنین، محمد بن سلمان، فرزند خودش را به جانشینی ولیعهد گماشت. به علاوه، شاهزاده سعود فیصل را که وزیر خارجه بود با یک فرد غیرسلطنتی- یعنی با عادل الجبیر، سفیر  عربستان در واشنگتن – جابجا کرد. سعود فیصل از سال 1975 وزیر امور خارجه عربستان بود.

 براساس خبرهای منتشر شده از کاخ سلطنتی، شاهزاده مقرن تقاضا کرده بود که به جای او شخص دیگری را معرفی کنند و البته هیچ دلیلی هم برای این اقدام مطرح نشد. این در حالی است که تاکنون هیچ ولیعهدی از زمان شکل گیری سلطنت جدید در سال 1902 در عربستان از مقام خود ‌ انصراف نداده است.

زمانی که سلمان سلطنت را در ژانویه در اختیار گرفت هیچ قرینه‌ای وجود نداشت که مقرن مشتاق نباشد جانشین او شود.  بسیاری بر این باورند که از او خواسته شد تا  استعفا دهد. می توان حدس و گمان‌هایی زد که چرا چنین شد: مقرن تحت حمایت ملک عبدالله، پادشاه پیشین بود و به شاخه خانوادگی سلمان، یعنی سدیری‌ها نزدیک نیست. او همچنین نسبت به سلمان علاقه کمتری به جنگ در یمن از خود نشان داده است.

مقرن به عنوان یک خلبان جنگی سابق، محدودیت های نیروی هوایی را می‌داند و ممکن است درباره هوشمندی آنچه که در ابتدا عملیات طوفان قاطعیت نام گرفت، اما تبدیل به یک بن بست شد، تردیدهایی داشته است.

محمد بن نایف، ولیعهد جدید به کسی معروف است که توسل القاعده به عملیات خشونت‌بار برای سرنگونی آل سعود در یک دهه گذشته را شکست داده است. او رهبری عملیات چهار ساله ضدتروریستی را بر عهده داشت که تلفات زیادی را بر القاعده فعال در عربستان تحمیل کرد و بقایای آنها را واداشت به یمن بروند.

او در این عملیات‌ها دستکم چهار بار از ترور جان سالم به در برد. نایف قبل از فعالیت در وزارت کشور عربستان در اورگان با نیروهای اسکاتلندیارد و اف بی آی آموزش دیده بود و مسئول کمیته هماهنگی همه مسائل امنیتی است.

محمد بن سلمان چهره جنگ یمن است. او ماه ژانویه وزیر دفاع عربستان شد و مرتب در تلویزیون این کشور ظاهر می شود تا از تلاش‌ها در جنگ و و ملاقات با وزیران امور خارجه دیگر کشورهای ائتلاف تحت رهبری عربستان در جنگ علیه یمن سخن بگوید.

او از موقعیت خود به عنوان ریاست دیوان سلطنتی دست کشید، اما بی شک کنترل دسترسی به شاه را در دست دارد.

برخلاف بیشتر شاهزادگان سعودی، محمد بن سلمان در غرب تحصیل نکرده و در دانشگاه پادشاه سعود درس خوانده است. او رئیس برخی از سازمان های مردمی است و می کوشد که خود را رهبر نسل بعدی عربستان معرفی کند.

محمد بن سلمان، همچنین رئیس کمیته اقتصادی و توسعه است که سیاست های اقتصادی چون قیمت نفت و عرضه آن را تعیین می کند.

شاه جدید عربستان،‌ برای پیشرفت برادرزاده و پسرش، مشعل را به نسل بعدی خانواده سلطنتی سپرده است. همه این تغییرات به تایید شورای وفاداری که کمیته ای متشکل از نوادگان ابن سعود است، رسیده، اما مشروعیت انتخاب نسل بعدی، هموار در روند جانشینی مسئله ساز بوده است. پادشاه امیدوار است هم اکنون همه این مسایل حل شود.

شاهزاده متعب، پسر ملک عبدالله، موقعیت قدرتمند خود را به عنوان فرمانده گارد ملی عربستان حفظ کرده است. این گارد نیروهای محافظ خانواده سطلنتی، مدافع پایتخت، اماکن مقدسه در مکه و مدینه و مدافع صنعت نفت عربستان است. این نیروها بحرین را در سال 2011 زمانی که اقلیت سنی حاکم بر آن کشور  با قیام مردمی به خطر افتاده بود، اشغال کردند. ترکیب جدید حاکمان در عربستان به شدت طرفدار آمریکا هستند، اما در عین حال به قابل اعتماد بودن آمریکا تردید دارند.

خانواده سلطنتی معتقدند که جورج بوش با حماقت خود اجازه داد ایران بر عراق تسلط یابد و ترس اوباما سبب توافق هسته ای با ایران و ایجاد روابط حسنه با تهران شده است. اطمینان دادن های مکرر اوباما و پشتیبانی های مکرر در جنگ یمن،تردید عربستان را کاهش نداده است.

تصمیم پادشاه به جنگ در یمن، نگرانی او را از اینکه ایران پایگاهی در شبه جزیره عربستان (یمن) برای خود باز می کند -یعنی سرزمینی که همواره قسمت کوچکی از عربستان بوده است- نشان می دهد. این در حالی است که حوثی ها پیاده نظام ایران نیستند.

با این حال تلاش پادشاه عربستان برای حمایت اسلامی گسترده‌تر از جنگ موفقیت‌آمیز نبوده است. عمان، همسایه یمن تصمیم گرفت تا به دیگر پنج عضو شورای همکاری خلیج فارس در جنگ نپیوندد. همینطور، پارلمان پاکستان با اکثریت آرا تصمیم گرفت بی طرف باقی بماند.

حتی مصر که تاکنون از کمک‌های شورای همکاری خلیج فارس بسیار بهره‌مند شده است، گرچه با نیروی دریایی و محاصره یمن به کمک عربستان شتافته، اما تصمیم گرفت تا نیروی زمینی به یمن نفرستد.

جنگ یمن، بخشی از رقابت‌های منطقه‌ای و بخشی ناتمام از قیام‌های مردمی و خصومت‌های فرقه‌ای است. اما مهم‌تر از همه این جنگ سلمان‌های عربستان (پدر و پسر) است. ترفیع شگفت‌آور نایف و محمد بن سلمان تأیید می‌کند که چقدر سهیم بودن در این جنگ برای آینده یمن و خانواده آل سعود حائز اهمیت است.