با تداوم کارشکنی های آمریکا در قبال برجام، چند روز پیش «محمدجواد ظریف» وزیر امور خارجه بار دیگر واکنش نشان داد. او که با هدف شرکت در اجلاس صلح پایدار در نیویورک به سر می برد، تا کنون از فرصت های مختلف برای زیر سوال بردن زیاده خواهی های دولت جدید آمریکا استفاده کرده است. 
وی پس از ورود به نیویورک در پاسخ به سؤالی مبنی بر این که اگر آمریکا از برجام خارج شود اولین واکنش ایران چه خواهد بود؟ تصریح کرد: «جمهوری اسلامی ایران به طور حتم براساس منافع خود عمل می‌کند، ایران در برجام و بیرون ازآن انتخاب ‌های گسترده‌ ای برای اقدام دارد و به طور حتم اقدامی که ایران خواهد کرد و واکنشی که جامعه بین‌ المللی به حرکت آمریکا خواهد داشت، برای آمریکایی‌ ها بسیار ناخوشایند است.»
ترامپ در حالی قرار است بیست ودوم اردیبهشت ماه تصمیم خود را در باره پایبندی تهران به برجام را برای چهارمین بار اعلام کند که برخی رسانه ها تردید در تداوم اجرای برجام را از سوی آمریکا انعکاس می دهند. دولتی که در یکسال گذشته از هیچ گونه تلاشی برای بر هم زدن توافق هسته ای ایران و 1+5 فروگذار نکرد، اینک شروط تازه ای را مطرح می کند؛ شروطی که با واقعیت های موجود بسیار فاصله دارد و از سوی اعضای توافق پذیرفته نیست.
تداخل موضوع فعالیت های موشکی ایران به برجام از جمله خواسته های نادرست ترامپ است؛ موضوعی که دیپلمات های ایران و قدرت های غربی پس از سال ها مذاکرات سخت و فشرده راهی برای حل آن یافتند. 
آنها معتقد بودند در صورتی که سایر مسائل به مسئله هسته ای گره بخورد نباید انتظار حل وفصل آن را داشت. حال رئیس جمهوری آمریکا با خلط این دو مبحث، سعی در به بن بست کشاندن توافق را دارد . ضمن این که ترامپ و مشاوران وی قصد دارند با طرح مسائل موشکی ایران، تهران را به عنصر بی ثبات کننده در منطقه معرفی کنند. این در حالی است که ماجراجویی های آمریکا در غرب آسیا یکی از عمده ترین مسائلی است که به تنش و بحران های کنونی منجر شده. آمریکا با بحران سازی در این منطقه اقدام به فروش سلاح و عقد قراردادهای هنگفت تسلیحاتی با دولت های عرب منطقه می کند و در اجرای این سیاست طبیعی است که ایران باید به عنوان تهدید منطقه و جهان معرفی شود. 
در ارتباط با متن برجام نیز لازم به یادآوری است که ترامپ به رغم زیر پا گذاشتن روح و جسم این توافق، حال ادعای تغییر و به اصطلاح خود اصلاح برجام را دارد و از طرفی با برخی بندهای قطعنامه 2231 نیز مخالفت می کند. آمریکا نمی خواهد با این واقعیت کنار بیاید که رفع محدودیت های زمانی مشخص شده در زمینه فعالیت های هسته ای، موشکی و تسلیحاتی ایران، تهران را توانمندتر کند. محدودیت پنج ساله تسلیحاتی، هشت ساله موشکی و همچنین موانع هسته ای که پس از یک دهه برداشته خواهد شد، وحشت و نگرانی ترامپ را سبب شده است. 
به همین دلایل است که رئیس جمهوری آمریکا تهدید کرده در صورت عدم رفع این ایرادها و نواقص از برجام خارج خواهد شد. وی در آستانه این تصمیم مهم به تغییراتی در کابینه دست زده تا شاید موانع مقابل خود را یکی پس از دیگری بردارد.
به باور ناظران انتصاب «مایک پمپئو» رئیس سیا به عنوان وزیر امور خارجه و «جان بولتون» در سمت مشاور امنیت ملی آمریکا که در ضدیت با ایران و مخالفت با برجام شهره اند با هدف بسترسازی برای خروج از برجام صورت گرفته است. از آنجا که افراد مذکور اثرگذاری قابل توجهی بر شخص ترامپ دارند، پشت پا زدن آمریکا به برجام در آینده ای نزدیک محتمل تر از گذشته است. به ویژه سخن و موضع گیری تازه بولتون مبنی بر این که «اگر من جای او بودم، همان سه ماه قبل چنین کاری را می‌کردم.» فرضیه فوق را تقویت می کند. 
شاید به همین دلیل است که 500 نفر از نمایندگان پارلمان ‌های سه کشور آلمان، بریتانیا و فرانسه در نامه ای به اعضای کنگره آمریکا، خواستار ممانعت آنها از هر گونه برجام شکنی و خروج این کشور از توافق شدند. آنها بر این نکته واقفند که لغو برجام حیثیت غرب را در موضوع پایبندی به توافقات معتبر بین المللی خدشه دار می کند ضمن این که بر پایه اصل برگشت پذیری، تهران تنها چند روز تا رسیدن به وضعیت قبل فاصله خواهد داشت.

منبع: ایرنا