موضوع پیوستن کی‌یف به ناتو از موضوعاتی بود که اسفند سال گذشته، اوکراین را ناآرام و این کشور را به صحنه درگیری روس‌تبارها و نیروهای دولتی اوکراین تبدیل کرد.

در این فرایند، روسیه از روس‌گرایان حمایت کرد و تاکنون در درگیری‌های خونبار میان استقلال‌طلبان روس‌تبار و نیروهای نظامی دولت اوکراین بیش از 4000 نفر جان خود را از دست داده اند.

روس‌ها می‌گویند، آمریکا و ناتو با دخالت در امور داخلی اوکراین و با به راه انداختن اغتشاش و درگیری تلاش کردند ابتدا متحد استراتژیک روسیه را ناامن و بی‌ثبات ‌کنند و در مرحله بعد، قدرت تهاجمی راهبردی خود را ضد مسکو افزایش دهند و از این طریق ادامه توسعه ناتو به سوی شرق را عملی سازند. معادله‌ای که مقامات غربگرای اوکراین این هفته با تصویب خروج از وضعیت بی‌طرفی، عملا برآن صحه گذاشتند.

در قانونی که سال 2010 به امضای ویکتور یانوکویچ، رئیس‌جمهور وقت اوکراین رسیده بود، اوکراین به همپیمانی کشورها و سازمان‌های بین‌الدولی تعهدی نداشت و از این رو به ناتو هم نمی‌پیوست، اما اکنون وضعیت متفاوت از گذشته است و به همین خاطر روسیه عملا خود را در وضعیتی قرمز در جدال با غرب و ناتو می بیند.

در سال‌های اخیر، روسیه با اقدامات متعددی از جمله استقرار سامانه‌های ضدموشکی در اروپای شرقی، طراحی و استقرار تسلیحات جدید و تدابیر جدید در زمینه استقرار نیروها و تجهیزات نظامی در اروپای شرقی و دریای سیاه از سوی ناتو و آمریکا مواجه بوده است.

این معضلات موجب شده است روسیه اکنون تمام امکانات خود را برای مقابله با ناتو و آمریکا بسیج کند. دراین راستا، ولادیمیر پوتین، رئیس‌جمهور روسیه جمعه 26 دسامبر سندی را به ‌عنوان نسخه روزآمد شده دکترین نظامی این کشور امضا کرد که بر اساس آن، توسعه سازمان پیمان آتلانتیک شمالی (ناتو) به سوی مرزهای روسیه خطری جدی برای این کشور محسوب می‌شود.

در این سند، گسترش و توسعه توانایی نظامی ناتو و بی ثبات شدن شماری از مناطق پیرامونی روسیه به عنوان تهدیدهای اصلی خارجی علیه روسیه تعریف شده است.

کارشناسان معتقدند سیاست گسترش ناتو به شرق در سال‌های اخیر موجب شد که کشورهای اقماری اتحادیه جماهیر شوروی سابق مانند رومانی، بعد از فروپاشی نظام کمونیسم به عنوان کشورهای مستقل به عضویت ناتو در آیند.

این امر موجب شد که حریم امنیتی که روسیه سال‌ها برای خود قایل بود و آن را یک استراتژی تعریف کرده بود، مورد هجومِ نه نظامی، بلکه دیپلماتیکِ ناتو قرار بگیرد و ناتو با ملحق کردن این کشورها به خود، عملا خود را به مرزهای روسیه نزدیک کند.

اما هزینه‌ای که درمسیر بحران اوکراین و روابط با ناتو به روسیه تحمیل می‌شود نیز قابل تامل است. مسکو اگرچه در آوردگاه اوکراین تاکنون پیروزمندانه عمل کرده، ولی در ازای آن تحریم‌های غرب را نیز به جان خریده است. تحریم‌هایی که اقتصاد روسیه را آسیب پذیر نموده است.