جدیدترین مطالب

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

Loading

أحدث المقالات

نگرانی و تردید پنتاگون درخصوص چگونگی حضور نظامی آمریکا در خلیج‌فارس

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ با ایران هنوز به پایان نرسیده، اما بحث درباره شکل و ماهیت حضور نظامی آمریکا در منطقه خلیج(فارس) پس از جنگ آغاز شده است. نحوه پایان جنگ بر چگونگی بازنگری آمریکا در نقش منطقه‌ای خود تاثیر خواهد گذاشت. چیزی شبیه به یک خرد متعارف در حال شکل‌گیری در محافل سیاسی است که می‌تواند نفوذ آمریکا در خاورمیانه را به طور جدی به خطر بیندازد.»

تنزل جایگاه اروپا از پیشگامی در دیپلماسی به دنباله‌روی حقیرانه از آمریکا در قبال ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «زمانی بود که اروپا در مورد دیپلماسی جدیت داشت، دیپلماسی به‌عنوان یک کار صبورانه و اغلب طاقت‌فرسای تعامل با دشمنان تلقی می شد و نه صرفا صدور محکومیت و اعمال تحریم.»

انگلیس در مقابل دو گزینه انتخابی: پذیرش مقررات تجاری اتحادیه اروپا و یا تحمل فشارهای تعرفه‌ای چین

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ «قانون شتاب‌بخشی صنعتی اتحادیه اروپا (IAA)، بریتانیا را به سمت رویارویی اقتصادی با چین سوق می‌دهد که لندن ترجیح می‌دهد از آن اجتناب کند. این قانون قرار است الزامات جدیدی تحت عنوان «ساخت اروپا» وضع کند و دسترسی شرکت‌ها به برخی طرح‌های یارانه‌ای و قراردادهای تدارکات عمومی را به استفاده به میزان کافی از کالاها و قطعات تولیدشده در داخل اروپا مشروط سازد. یکی از اهداف این اقدام، حمایت از صنایع اروپایی در برابر کالاهای چینی ارزان‌قیمت و باکیفیت، از جمله خودروهای هیبریدی و برقی است.»

«سقف بدهی دولت»؛ اهرم قوی مجلس نمایندگان آمریکا برای مهار ترامپ در ادامه جنگ علیه ایران

شورای راهبردی آنلاین-رصد:‌ « در واشنگتن هیچ‌کس درباره سقف بدهی دولت فدرال صحبت نمی‌کند و دقیقا به همین دلیل است که این موضوع شایسته توجه است. بخش عمده بحث‌های پیش از انتخابات درباره اقداماتی که مجلس نمایندگان با اکثریت دموکرات می‌تواند برای مهار ماجراجویی دونالد ترامپ در ایران انجام دهد، بر قطعنامه‌های محدودکننده اختیارات جنگی رئیس‌جمهور، احضاریه‌های کنگره و جلسات استماع متمرکز بود. جای تعجب نیست که هر سه ابزار با مانع یکسانی روبه‌رو هستند: وتوی رئیس‌جمهور؛ وتویی که اکثریت جدید کنگره آرای دوسوم نمایندگان لازم برای لغو آن را در اختیار نخواهد داشت.»

انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا: یک تغییر و تحول کنترل‌شده

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «پیروزی دموکرات‌ها در انتخابات میان‌دوره‌ای آمریکا، اگرچه می‌تواند موقعیت سیاسی ترامپ را تضعیف و بر روند تصمیم‌گیری‌های داخلی و خارجی واشنگتن اثر بگذارد، اما به‌دلیل تداوم اجماع دوحزبی درباره مهار روسیه و چین، لزوما به تغییر بنیادین در جهت‌گیری سیاست خارجی آمریکا منجر نخواهد شد.»

آینده‌ای برای خلیج‌فارس: تبدیل گفت‌وگو به امنیت منطقه‌ای

شورای راهبردی آنلاین -رصد:‌ «امنیت خلیج‌فارس معمولا در چارچوب بازدارندگی، توانمندی نظامی و مشارکت‌های خارجی مورد بحث قرار می‌گیرد. هر سه عامل اهمیت دارند، اما وقتی بحرانی آغاز می‌شود، عاملی ساده‌تر می‌تواند تعیین‌کننده باشد: آیا دولت‌ها می‌توانند در شرایطی که هنوز اطلاعات و واقعیت‌ها روشن نیست، به‌سرعت با یکدیگر ارتباط برقرار کنند؟»

تنش‌زدایی در روابط دهلی‌نو و باکو

شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: سفر وزیر امور خارجه هند به باکو، پس از تنش‌های ناشی از حمایت جمهوری آذربایجان از پاکستان، تلاشی برای مدیریت اختلافات و حفظ منافع مشترک دو کشور محسوب می‌شود.

جمهوری آذربایجان به دنبال گسترش صنایع دفاعی با کمک ترکیه و چک و رژیم اسرائیل

شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جمهوری آذربایجان با توافقاتی با ترکیه، چک و رژیم اسرائیل به دنبال بومی سازی تولید تجهیزات نظامی است و می‌خواهد باکو را از یک واردکننده به تولیدکننده سلاح تبدیل کند.»‌

Loading

ترجیح آمریکا بر همه؛ تعامل خطرناک ترامپ با جهان

۱۳۹۶/۰۷/۱۹ | موضوعات

شورای راهبردی آنلاین – ترجمه: در چند هفته اخیر، رویکرد دیپلماسی منحصربه‌فرد ترامپ بیش از پیش در کانون توجهات قرار گرفته است. اگرچه این رویکرد طرح راهبردی منسجمی نیست، اما از مجموعه اقدامات تصادفی و تحریک‌آمیز بهتر است.

فیلیپ راتنر در یادداشتی که روزنامه آمریکایی هافینگتن پست آن را منتشر کرد؛ نوشت: این دیدگاهی ناپخته و غیرعقلانی است که آمریکا همواره بر منافع خویش اصرار ورزد و در دنیایی که هر کشوری به دنبال منافع خویش است، آمریکا باید منافع کوتاه مدت خود را حتی به قیمت خصومت با دیگران بدست آورد. ترامپ این رویکرد را با شعار «نخست آمریکا» مطرح کرده است که به بیان دقیق تر می توان به آن «ترجیح آمریکا بر جهان» لقب داد.

جهان ترامپ، دنیای نزاع برای بقا است که به ناچار به یک رهبر نیاز دارد و در این میان هم تنها آمریکا از حق رهبری برخوردار است. اگر باقی جهان باهوش باشند از آمریکا پیروی می کنند، در غیر این صورت، آمریکا به راه خود رفته و برای دفاع از این کشور، دیگران را از خود دور خواهد کرد.

اخیرا دو تن از مقامات بلندپایه دولت آمریکا تاکید کردند که ترامپ به ترجیح آمریکا بر جهان متعهد است. گری کان، رئیس شورای ملی اقتصاد، و اچ آر مک مستر، مشاور امنیت ملی ترامپ، ضمن تملق در اینکه «شعار نخست آمریکا، به معنای تنها آمریکا نیست»، اظهار داشتند که «نخست آمریکا» بدین معناست که در حالیکه آمریکا خواهان همکاری با دیگر کشورهاست، نسخه ترامپ برای همکاری مستلزم برتری آمریکا می باشد.

دنیای ترامپ، جامعه جهانی را به رسمیت نمی شناسد. در دنیای او، جهان «یک عرصه» است، یک آمفی تئاتر مجازی که در آن، گلادیاتورهای ملی «برای منافع، جنگ و رقابت می کنند» و آمریکایی ها در این عرصه یعنی در امور «اساسی» بین المللی، «بی رقیب» هستند و از موضع برتر خود استقبال می کنند.

آمریکایی ها نه بخاطر بهبود دموکراسی یا آزادی بلکه برای تقویت قدرت خویش بر جهان رهبری می کنند: «منافع آمریکا ایجاب می کند که برای تقویت این کشور از لحاظ اقتصادی، سیاسی و نظامی، رهبری بین المللی را در دست بگیرد».

اسکات پراویت رئیس سازمان حفاظت زیست محیطی آمریکا، به خبرنگاران کاخ سفید گفته است که ما در مورد تغییرات اقلیمی چیزی از دیگران یاد نمی گیریم بلکه جهان باید از آمریکا یاد بگیرد که «چطور در این زمینه بهتر عمل کند». تنها وظیفه ما در قبال دیگر کشورها این است که «به آنها کمک کنیم تا از ما یاد بگیرند».

همین اواخر، هنری کسینجر، یک سیاست خارجی کلی ترسیم کرد مبنی بر اینکه کشورها احتمالا طبق منافع خویش عمل خواهند کرد. در این «عرصه» رقابت بین کشورها بر سر منافع، راه حل ترامپ این است که در این رقابت به هر نحوی برنده شود.

به عبارت دیگر، ترامپ به دنبال رفع مشکل و ایجاد جامعه بهتر نیست بلکه وی به دنبال صدرنشینی در این رقابت است. کسینجر می داند که کشورها، همانند انسان ها، ذاتا طبق منافع خویش عمل می کنند. راه حل کسینجر در این خصوص عبارتست از تعیین منافعی که متحدان و رقبا را به یک میزان ترغیب کند و سپس ارائه سیاستی که موجد زمینه های مشترک باشد. از این رو، کسینجر از دیپلماسی نیکسون با چین حمایت می کند، هرچند که دولت های کنونی آمریکا و چین تناقضات اصولی با یکدیگر دارند.

دکترین ترامپ در ترجیح آمریکا بر جهان، محکوم به شکست است و احتمالا پیامدهای فاجعه باری به دنبال خواهد داشت. زیرا این دکترین تنها منافع کوتاه مدت و کوته نظرانه را مد نظر قرار داده و از منافع بلندمدت پایدار غافل است.

ترامپ در تنفرش از نهادها و موافقتنامه های جهانی و در مقابل، اشتیاقش به توافق با کشورها بصورت یک به یک، رویکرد خود را کاملا نمایان ساخته است. اما چرا معامله یک به یک؟ زیرا اهرم آمریکا در معامله با یک کشور واحد در مقایسه با تشکیلاتی بزرگتر با قدرت چانه زنی برابر، بسی قدرتمند تر است. مذاکره آمریکا با کشورها بصورت جداگانه در مقایسه با مذاکره با بلوک های متحد، به «معامله بهتری» منجر می شود.

این رویکرد را در مورد اتحادیه اروپا در نظر بگیرید. ترامپ با خرسندی از خروج بریتانیا از اتحادیه اروپا استقبال کرده و در را به روی خروج دیگران باز گذاشته و نمایش کاملی از دیدگاه مبتنی بر منافع کوته نظرانه و  سوداگرایانه آمریکا نشان داده است. چرا باید یک شریک تجاری قوی را به 28 شریک ضعیف ترجیح داد؟ البته ترامپ حق دارد. در نظر وی، آمریکا به جای معامله با اتحادیه قدرتمند اروپا، با کشورهای منفرد کوچک و نسبتا ضعیف معامله کرده و به مزایای کوتاه مدت دست می یابد.

اما آیا این منافع کوتاه مدت ناشی از این «توافق بهتر» را باید بر منافع بلندمدت راهبردی با اروپای متحد و قدرتمند ترجیح داد که می تواند با آمریکا در مبارزه با تروریسم و مقابله با تجاوز روسیه یا بلندپروازی های چین، همکاری کند؟

اگرچه راهبرد «تفرقه بینداز و حکومت کن» در مورد دشمنان صادق است اما در مورد متحدانی که در ایجاد جهانی بهتر، امن و پررونق به حمایت و همکاری آنها نیازمندیم، این راهبرد نتیجه معکوس خواهد داشت.

از سوی دیگر، از نظر ترامپ متحدان ناتو درصورتی می توانند روی تعهدات دفاعی آمریکا حساب کنند که هزینه آن را بپردازند. به همین ترتیب، تعهدات بی قید و شرط قبلی آمریکا در دفاع از متحدان خود به تعهدات شرطی تبدیل شده اند.

اگرچه تحمیل هزینه بیشتر بر متحدان ناتو باعث صرفه جویی در هزینه های آمریکا در کوتاه مدت خواهد شد اما آیا ارزش آن را دارد که متحدان ما در تعهدات دفاعی آمریکا شک و تردید داشته باشند؟ و همینطور در تغییرات اقلیمی، شاید خلف وعده در کاهش تولید گازهای گلخانه ای چند شغل را چند صباحی در صنایع روبه مرگ حفظ کند، اما آیا آنقدر ارزش دارد که به دنیا اعلام کنیم که آمریکا در مقابله با تغییرات اقلیمی خواهان همکاری با آنها نیست؟ آیا ارزش آن را دارد که در میان دوست و دشمن ما شک و تردید ایجاد شده و چنین قلمداد شود که توافق آنها با آمریکا از انتخابات بعدی فراتر نخواهد رفت؟

حتی اگر جانشین ترامپ برخی از تصمیمات سوداگرایانه وی را لغو کند، اما بازهم آسیب های ناشی از رویکرد ترامپ مبنی بر ترجیح آمریکا بر همه، پابرجا خواهد بود و رئیس جمهور بعدی هرگز نخواهد توانست اعتماد جهان به رهبری، ثبات قدم و شایستگی آمریکا را بازسازی کند.

0 Comments

Submit a Comment

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *