اسکات اسنایدر در یادداشتی که اندیشکده شورای روابط خارجی آمریکا آن را منتشر کرد، نوشت: بر اساس گزارش سازمان زمین شناسی آمریکا، این آزمایش، انفجاری به بزرگی 6.3 درجه تولید کرده است. هم زمان با این آزمایش، کره شمالی از آمریکا خواست تا از «سیاست های خصمانه» خود علیه این کشور دست بردارد. به نظر می رسد، کره شمالی هشدارهای دونالد ترامپ، رئیس جمهور آمریکا را کاملا نادیده گرفته است که گفته بود با «آتش و خشم، و قدرتی محض که جهان هرگز ندیده است»، با تهدیدات کره شمالی مقابله خواهد شد.

اگر رئیس جمهور آمریکا همچنان لفاظی های تهدیدآمیز خود را ادامه دهد، این کشور برای پایان همیشگی تهدید کره شمالی، وارد یک درگیری نظامی خواهد شد که جیمز ماتیس، وزیر دفاع آمریکا، آن را «فاجعه آمیز» توصیف می کند. چرا که چنین جنگی می تواند ریاست جمهوری ترامپ را به تحلیل برده و چشم انداز سیاسی را به شدت دگرگون سازد. این جنگ نه تنها مشکلات سیاسی داخلی ترامپ را کاهش نخواهد داد بلکه به آن خواهد افزود. اگر ترامپ به رئیس جمهور جنگ تبدیل شود، شک و تردید آشکار کنگره درباره رهبری ترامپ بیش از پیش افزایش خواهد یافت.

از سوی دیگر، اگر رئیس جمهور آمریکا از این لحن خود پیروی نکند، همچون یک ببر کاغذی قلمداد شده و از اختیاراتش در استفاده موثر از قدرت ریاست جمهوری، بیش از پیش کاسته خواهد شد، به طوری که احتمالا اعتبار رئیس جمهور آمریکا در جهان لطمه خواهد دید. در مجموع، ترامپ نیز در عدم پیروی از تهدیدات لفظی خود علیه کره شمالی، در عمل تفاوت چندانی با کلینتون و بوش نخواهد داشت.

ترامپ می خواهد با ششمین آزمایش هسته ای کره شمالی، برخوردی متفاوت از اوباما داشته باشد. بنابراین، صدور قطعنامه شورای امنیت سازمان ملل به تنهایی کافی نخواهد بود. از طرف دیگر، دولت ترامپ باید احتیاط کند که از تشدید بحران اجتناب نماید تا بدون آمادگی کافی در دام کره شمالی گرفتار نشود که برای منافع آمریکا مطلوب نیست.

کنگره آمریکا بطور فزاینده ای به دنبال افزایش تحریم های ثانویه علیه کره شمالی و به ویژه علیه همتایان چینی این کشور است که در کره شمالی دارای منافع تجاری هستند. همچنین، استفاده از اقدامات مالی یکجانبه نیز برای قطع ورود پول به کره شمالی مد نظر کنگره آمریکا است، هرچند که تحریم های جاری سازمان ملل عملا کره شمالی را (روی کاغذ) قرنطینه کرده است. درپی ششمین آزمایش هسته ای کره شمالی، چین دلیل چندانی برای مخالفت با اقدامات دفاعی آمریکا ندارد. اما، اعمال این تحریم ها در عمل مستلزم همکاری چینی ها و تا حد کمی هم نیازمند همکاری روس ها و دیگر اعضای جامعه بین المللی است.

در کنار تحریم بخش زغال سنگ و تولیدات غذای دریایی، دولت های چین و روسیه برای موافقت با تحریم نفتی و قطع حمایت از کارگران کره شمالی که در خارج از این کشور کار می کنند، فشار زیادی را متحمل خواهند شد. اگرچه این اقدامات، مشکلات مالی رهبر کره شمالی را دوچندان کرده و موجب انزوای وی خواهد شد، اما به نتیجه رسیدن این اقدامات مستلزم زمان خواهد بود، زیرا شایعات حاکی از آن است که کیم جونگ اون برای گریز از پیامدهای احتمالی تحریم بین المللی نفتی علیه کره شمالی، نفت قابل توجهی ذخیره کرده است، درحالیکه زمان اصلا به نفع ترامپ نیست.

آمادگی برای اقدام نظامی متعارف علیه کره شمالی با موانع عدیده ای مواجه خواهد بود. تخلیه غیرنظامیان مهاجر از کره جنوبی و استقرار نیروهای تکمیلی آمریکا در این کشور، هفته ها (اگر نه ماه ها) زمان خواهد برد و احتمالا موجب اقدامات پیشگیرانه کره شمالی خواهد شد. علاوه بر این، مون جه این، رئیس جمهور کره جنوبی، اصرار دارد که هیچ اقدام نظامی در شبه جزیره کره بدون توافق با سئول انجام نگیرد. با توجه به اینکه حمله تلافی جویانه پیونگ یانگ احتمالا به کشته شدن حتی تا یک میلیون نفر در کره جنوبی منجر خواهد شد بنابراین، کره شمالی امیدوار است که کره جنوبی از اقدام نظامی یکجانبه آمریکا علیه پیونگ یانگ جلوگیری کند. یک حمله فلج کننده پیشگیرانه نیز احتمالا با خطر مشابه حمله تلافی جویانه کره شمالی مواجه خواهد شد.

در نهایت، ترامپ باید با کیم جونگ صحبت کند حتی اگر این اقدام با خطر پذیرش واقعیت کره شمالی به عنوان کشوری هسته ای همراه باشد. روشن است که کره شمالی از این آزمایش ها استفاده می کند تا محیط راهبردی را به نفع خویش شکل دهد. با این حال، شواهد چندانی در مورد تمایل و آمادگی کیم به مذاکره به چشم نمی خورد زیرا وی تابه حال هیچ تعاملی با سایر رهبران بین المللی نداشته است و هیچ نشانه ای از تمایل کره شمالی به مذاکره و آشتی یا توافق وجود ندارد.

ششمین آزمایش هسته ای کره شمالی، آمریکا را به انتخاب راهبردی بین دو گزینه غیرقابل قبول نزدیک تر ساخته است که عبارتند از: پذیرش کره شمالی به عنوان کشوری هسته ای، یا جنگ نظامی «فاجعه آمیز» برای پایان همیشگی تهدید کره شمالی. حتی اگر کره شمالی به عنوان کشوری هسته ای به رسمیت شناخته شود، بازهم معلوم نیست که حس آسیب پذیری کیم برطرف شود. به هیچ قیمتی نباید اجازه داد که این حس آسیب پذیری کیم جونگ به سایر جهان منتقل شود، و این باید هدف اصلی و نهایی ترامپ باشد.