شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «جنگ میان آمریکا و ایران، به‌طور فزاینده‌ای در حال فراتر رفتن از رویارویی صرف میان واشنگتن و تهران است زیرا در پس‌زمینه آن، رقابتی دیگر نیز در حال شکل‌گیری است. اگرچه چین به‌طور مستقیم با آمریکا نمی‌جنگد، اما پیوندهای اقتصادی، فناوری و دیپلماتیکش با ایران، راهبرد واشنگتن را با پیچیدگی مواجه کرده است.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آن‌ها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
سمیح صعب
در حال حاضر هیچ چیز به اندازه اوضاعی که در جنگ سوریه می گذرد اسرائیل را نگران نکرده است. حکومت سوریه با کمک و همراهی ایران قبل از هر کس دیگری می توانند به سود خود معادلات میدانی را دگرگون کنند و این مساله تل آویو را به شدت نگران کرده است. اسرائیل تنها طرف در دنیاست که از فروپاشی شبکه داعش نگران است، و می ترسد که جای خالی آن را ایران پر کند، حالا این گروه تروریستی چه در سوریه فعال باشد چه در عراق.
بعد از آن که بنیامین نتانیاهو، نخست وزیر اسرائیل هئیتی از موساد را به واشنگتن فرستاد تا مراتب نگرانی اسرائیل را از توافق امریکایی – روسی – اردنی بر سر کاهش تنش در جنوب غربی سوریه که مشرف به مرزهای جولان اشغالی است، بیان کند، نتانیاهو خودش به شهر ساحلی – تفریحی سوچی روسیه رفت تا با ولادیمیر پوتین، رئیس جمهوری روسیه ملاقات کند و شخصا پیام نگرانی اسرائیل را از پیروزی ایران در گشودن گذرگاه زمینی از عراق به سوریه و از آن جا به لبنان بیان کند.
به هیچ وجه تصادفی نیست که سفر نتانیاهو با پیشروی های ارتش های عراق و سوریه و لبنان در جنگ های همزمان از تلعفر گرفته تا البادیه سوریه و جرود عرسال و القاع و راس بعلبک هم زمان می شود. این جنگ ها همگی برای شکست داعش است، اتفاقی که اسرائیل آن را دستاوردی استراتژیک برای تهران می بیند، و تکمیل «قوس نفوذ ایران» در خاورمیانه. مضمون پیامی که نتانیاهو برای پوتین برد در این خلاصه می شد که اگر روسیه به ایران فشار نیاورد که از سوریه عقب نشینی کند، اسرائیل به تنهایی برای خنثی کردن نفوذ ایران وارد عمل خواهد شد.
طبیعتا آن چه باعث می شود اسرائیل به تنهایی وارد عمل شود، عدم توانایی داعش در انجام وظیفه اش برای توقف نفوذ ایران و ویران کردن آن چه از ارتش سوریه و نهادهای دولتی سوریه باقی مانده، است، چنین چیزی در قبال عراق نیز مطرح است. همین انتظار را اسرائیل از داعش در جرود عرسال و راس بعلبک و القاع نیز دارد، برای این که به این ترتیب حزب الله در این جبهه با مشغول شدن به جنگ بخشی از نیرویش تضعیف می شود. با زوال این جبهه امید به تضعیف حزب الله نیز از بین می رود.
اسرائیل تلاش می کند که دولت ترامپ را راضی کند که کار داعش را از لحاظ نظامی تمام نکند، نه برای این که به گروه های جهادی از قبیل داعش علاقه مند است، بلکه برای این که داعش باید وظیفه اش را علیه ایران دنبال کند. نتانیاهو بارها به امریکایی ها و روس ها هشدار داده که «ایران خطرناک تر از داعش است» و این بر عهده اسرائیل است که استراتژی امنیتی و نظامی خود را بر اساس این قاعده بنا کند. اسرائیل بر این باور است که خطر گروه های جهادی گذراست اما ایران برای آن خطری استراتژیک است.
از سپتامبر 2015، تاریخی که دخالت هوایی روسیه در سوریه آغاز شد، سفرهای نتانیاهو به روسیه افزایش یافت، با سفر این هفته او، تعداد سفرهای نتانیاهو به مسکو 6 بار شد. در راس دستور العمل تمامی این سفرها دائما شکایت از ایران و نفوذش در سوریه و این که خطرش بیشتر از گروه های جهادی است، بوده است. اما واقعیت ها نشان می دهد که پوتین چندان به دیدگاه های اسرائیل اعتنا نمی کند.
منبع: دیپلماسی ایرانی
0 Comments