شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
شورای راهبردی آنلاین – یادداشت: پیمان مکه که ۷ اوت ۲۰۲۶ میان عربستان، ترکیه و پاکستان امضا شد، بیش از آنکه پاسخی به خلأهای ژئوپلیتیک باشد، در عمل با «معمای بازدارندگی» و «تفاوت ادراک تهدید» روبهروست. در حالی که این پیمان نماد گذار به خوداتکایی منطقهای است، اولین آزمونهای میدانی و پیچیدگیهای روابط با بازیگران منطقهای، مفهوم واقعی آن را مشخص خواهد کرد.
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «روابط آمریکا و ونزوئلا از زمان برکناری نیکلاس مادورو در اوایل ژانویه و در جریان عملیات «عزم راسخ» همچنان در حال تغییر است. دونالد ترامپ از توافقی تاریخی برای بهرهبرداری از ذخایر نفت ونزوئلا خبر داده است. این توافق پیامدهای احتمالی برای آمریکا، ونزوئلا، آینده دلسی رودریگز، رئیسجمهور موقت، و بازیگرانی مانند چین خواهد داشت.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «سفر قریبالوقوع شی جینپینگ، رئیسجمهور چین، به واشنگتن برای دیدار با دونالد ترامپ، رئیسجمهور آمریکا، در تاریخ ۲۴ سپتامبر، در مقطعی حساس از ژئوپلیتیک جهانی صورت میگیرد. این دیدار فراتر از یک تعامل دوجانبه، میتواند تحلیلی درباره تغییر توازن نفوذ دیپلماتیک میان دو اقتصاد بزرگ جهان را به ما ارائه دهد.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «توافق امنیتی سهجانبه میان عربستان، ترکیه و پاکستان، موسوم به پیمان مکه، نگرانیهایی را در هند برانگیخته است. اگرچه مفاد این پیمان هنوز علنی نشده، برخی تحلیلهای سطحی آن را «ناتوی اسلامی» نامیدهاند؛ به این معنا که حمله به یکی از اعضا، حمله به همه اعضا تلقی خواهد شد. با این حال، چنین برداشتی بعید به نظر میرسد، زیرا سه کشور انگیزههای متفاوتی برای ایجاد این ائتلاف و نیز قابلیتهایی متفاوت دارند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «در صنایع فناوری پیشرفته مانند رباتیک، هوافضای تجاری و هوش مصنوعی، توجه عمومی در چین بیشتر بر پیشرفت فناوری و اجرای پروژهها متمرکز است. رقابت میان مناطق نیز عمدتا بر سر این است که کدام منطقه پروژهها را سریعتر اجرا میکند، مقیاس صنعتی بزرگتری دارد و سناریوهای کاربردی بیشتری ایجاد میکند.»
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بیست سال پیش، صرفا اذعان به وجود لابی اسرائیل میتوانست یک پژوهشگر را به یهودستیزی متهم کند. اما امروز، به نوشته الی کلیفتون و یان لوستیک در کتاب «لابی اسرائیل: آمریکا در چنگ یک قدرت خارجی»، نفوذ این لابی به موضوعی انکارناپذیر در سیاست آمریکا تبدیل شده است. به گفته نویسندگان، این لابی نهتنها سیاست واشنگتن را منحرف کرده، بلکه روند افراطیشدن ایدئولوژیک خود اسرائیل را تسریع کرده و اکنون آزادیهای مدنی آمریکاییها را نیز تهدید میکند.»
امیرعلی ابوالفتح در گفتگو با سایت شورای راهبردی روابط خارجی با اشاره به امکان تشکیل باشگاه کشورهای تحریم ستیز در آینده، ادامه داد: «اما تاکنون تشکلی که کشورهای تحریم شده در آن حضورداشته باشند شکل نگرفته است.»
وی تأکید کرد: «درواقع میتوان گفت که شاید بهصورت نانوشته، همکاریهایی بین این کشورها بر مبنای ضرورتهای متقابل درحال شکل گیری است.»
این کارشناس توضیح داد: «وقتی کشوری برای استفاده از دلار یا برای استفاده از نظام بانکی بینالمللی مانند سوئیفت دچار مشکل میشود به سمت کشورهایی میرود که ظرفیتهای جدیدی برایش ایجاد کنند. استفاده از پولهای ملی یا ارزهایی غیر از دلار و یورو، تهاتر و مبادلات پایاپای، سرمایهگذاری مشترک در کشورهایی که زیر فشار تحریم هستند وتشکیل بلوکهای منطقهای ازجمله اقداماتی است که کشورهایی چون ایران که تحت نظام تحریمی قرار دارند میتوانند در دستور کار قرار دهند.»
ابوالفتح با تأکید بر این نکته که آمریکاییها در دهههای اخیر به شکل بیمحابایی تحریمهای خود را گسترش دادهاند، افزود: «این حلقه تحریمی ابتدا فقط دشمنان و رقبای آمریکا را شامل میشد اما امروز متحدان آمریکا نیز زیر فشار تحریم قرار دارند. به عبارتی میتوان گفت که ایالاتمتحده آمریکا بهشدت به تحریم کردن و سیاست تحریمی اعتیاد پیدا کرده و چند ده کشور، تعداد بسیار زیادی شرکت و لیست بالایی از شخصیتهای حقیقی و حقوقی در دنیا در فهرست تحریمی آمریکا قرار گرفتهاند.»
به گفته ابوالفتح هرچقدر وسعت تحریم بیشتر شود همکاریهای ضدتحریمی نیز تشدید میشود.
وی ادامه داد: « زمانی فقط 3 یا 4 تا کشور تحت تحریم بودند و نمیتوانستند کار جمعی انجام دهند اما الان طیفی از کشورها و شرکتها در لیست تحریمی قرار دارند که یکدیگر را پیدا میکنند و برای بالا بردن ظرفیتهای خود جهت رفع نیازهای متقابل تلاش میکنند.»
وی در خصوص آینده این سیاستهای ضدتحریمی نیز توضیح داد: «به نظر میرسد که این همکاریها و سیاستها در آینده تقویت شود؛ چراکه آمریکا نه قصد دارد سیاست تحریمی خود را کنار بگذارد و نه حاضر است از شدت و حدت آن بکاهد. به همین دلیل عمل متقابل در برابر این سیاست آمریکا، تقویت همکاری میان کشورها و نهادهایی است که هرکدام بنا به دلایلی تحریم شدهاند و ضرورت هم ایجاب میکند که این کشورها و نهادها به سمت همکاری با یکدیگر گام بردارند.»
ابوالفتح درنهایت با اشاره به اینکه ایران یکی از کشورهایی است که تحت سختترین نظامهای تحریمی آمریکا قرار دارد، گفت: «همین مسئله این ضرورت را برای ایران ایجاد میکند به سمت همکاری با کشورهای تحریمی دیگر پیش برود تا بتوان نیازهای متقابل را رفع نمود، چراکه دیپلماسی، پشتوانه اقتصادی میخواهد و لازم است که ایران نیز اقتصاد خود را پویا کند.»
0 Comments