ماهواره ملی فجر، ﭼﻬﺎرﻣﯿﻦ ﻣﺎﻫﻮاره ﺑﻮﻣﯽ ﺟﻤﻬﻮری اﺳﻼﻣﯽ اﯾﺮان است که در این چند سال ﺑﻪ ﻓﻀﺎ ﭘﺮﺗﺎب شده است. پیش از این، ماهواره‌های “امید” ، “رصد” و “نوید” در مدار زمین قرار گرفته بودند. جمهوری اسلامی ایران هشتمین کشور پس از روسیه، آمریکا، فرانسه، ژاپن، چین، انگیس و هند محسوب می‎شود که به طور مستقل موفق به پرتاب ماهواره به فضا شده است.

هرچند پرتاب این ماهواره در برنامه ها و طرح های فضایی ایران پیش بینی شده بود، اما مقامات آمریکا تلاش کردند تا مساله موشک ماهواره ‌بر را برجسته کنند. دراین راستا،‌ جنیفر ساکی، سخنگوی وزارت امور خارجه آمریکا در نشستی خبری کوشید برنامه موشکی ایران را تهدیدی برای منطقه جلوه دهد. وی در پاسخ به پرسشی مبنی بر اینکه آیا قرار دادن ماهواره در مدار زمین به دست دانشمندان ایرانی باعث نگرانی دولت آمریکا شده است؟ ادعا کرد: ما پیش از این هم اعلام کرده ایم که برنامه موشکی ایران تهدیدی برای منطقه محسوب می شود و موضوعی است که ما به دقت آن را زیر نظر داریم.

وی درادامه با ادعای اینکه یکی از موضوعاتی که در مذاکرات هسته ای با ایران به آن پرداخته می شود، تلاش های ایران در زمینه توسعه برنامه موشک‌های بالستیک است، تاکید کرد این موضوع مورد بحث قرار گرفته است و همچنان به عنوان یکی از موضوع های مورد گفتگو در مذاکرات مطرح خواهد بود.

در واکنش به ادعاهای این مقام آمریکایی، سید عباس عراقچی، عضو ارشد تیم مذاکره کننده هسته ای ایران پرتاب ماهواره فجر به فضا را در راستای رویکرد درازمدت جمهوری اسلامی ایران برای حضور در فضا و تقویت زیرساخت‌های ارتباطاتی و اطلاعاتی دانست.

وی با اشاره به ماهیت کاملاً علمی و اقتصادی پرتاب ماهواره به فضا گفت: ماهواره بر سفیر که ماهواره فجر را در مدار زمین قرار داده است نیز به دست توانای متخصصان سازمان هوافضای وزارت دفاع به منظور حضور در فضا با اهداف کاملاً صلح‌آمیز طراحی و ساخته شده است.

معاون حقوقی و بین الملل وزارت امورخارجه ایران تصریح کرد برنامه موشکی کشورمان ماهیت کاملا دفاعی دارد و جمهوری اسلامی ایران به هیچ عنوان مسائل دفاعی را قابل مذاکره نمی داند و در مورد آن حاضر به گفت و گو با هیچ طرف خارجی نیست.

آمریکا و برخی کشورهای اروپایی همیشه مدعی بوده اند که پیشرفت ایران در صنایع علوم هوا وفضا، ‌نظیر پرتاب ماهواره از این جهت مایه نگرانی آنهاست که می توان ازفناوری آن برای سلاح های حامل کلاهک اتمی استفاده کرد. این مواضع تکرار همان ادعاهایی است که هنگام ارسال اولین ماهواره تحقیقاتی ایران به فضا گفته شد.

ایران پیش از این در سال 2008 دو موشک- کاوشگر 1 و کاوشگر 2 را به فضا پرتاب کرد و در فوریه 2009 نیزاولین ماهواره ساخت داخل به نام امید را راهی فضا کرد. اولین آزمایش ایران در فرستادن موجودات زنده (میمون) به فضا نیز بعدها محقق شد. مقامات آمریکا در همان زمان مدعی شدند چنین اقداماتی از سوی ایران “اعمال تحریک آمیز” است.

واقعیت این است که جمهوری اسلامی ایران توانسته است با وجود تحریم‌های اقتصادی، فنی، فناوری و سایرمحدودیت‌های ایجاد شده ازسوی غرب، به این سطح از توانایی علمی دست یابد و این تحول عظیم، نقطه پایانی بر انحصارطلبی قدرت‌های جهانی و کشورهای پیشرفته درعرصه‌های علمی وفناوری است.

آنگونه که رهبرمعظم انقلاب اسلامی بارها تاکید کرده اند، ملت ایران هیچگاه به آنچه تا کنون به دست آورده است قانع نخواهد شد و تا رسیدن به اقتدار همه جانبه که پیشرفت علمی لازمه آن به شمار می رود، به تلاش و جهاد بزرگی نیاز دارد. ملت ایران این باور را دارد که می تواند با سرعت این مسیر را طی کند.