سایمون هانسن در مقاله ای تحلیلی که موسسه سیاست استراتژیک استرالیا به چاپ رسانده، با این مقدمه نوشت: فرضیات درباره تهدید سایبری چین فراوان است و تلاش های اعلام شده پکن برای ایجاد یک قدرت سایبری بدون تردید باعث نگرانی در محافل استراتژیک شده است. اقدامات نسبت داده شده به چین درباره جاسوسی سایبری توجه بسیار زیادی را به خود جلب کرده است. در یک نظرسنجی که موسسه لووی (Lowy) در سال 2014 انجام داد، مشخص شد که بیش از نیمی از استرالیایی ها حملات سایبری از جانب دیگر کشورها را یک تهدید برای امنیت ملی خود در نظر می گیرند. هدف اصلی این گزارش کمک به استرالیایی ها و دیگر دست اندرکاران کشوری برای تنظیم سیاست های شان با طرز تفکر چین درباره قدرت سایبری است.

استقرار گروه ISILSG دو گرایش فراگیر را در سیاست گذاری آتی چین در حوزه سایبر مشخص می سازد: همبستگی رهبری سیاسی در خصوص مسایل سایبری و تبدیل کردن اینترنت به بخشی از استراتژی ملی چین. در حالی که باید برای دیدن تاثیرات مدل جدید حکمرانی حزب کمونیست چین (CCP ) منتظر ماند، اما احتمالا برای هماهنگی با دستگاه سیاست پیچیده سایبری چین و تدوین و اجرای یک استراتژی ملی امنیت سایبری می توان کارهای بیشتری انجام داد.

تحلیل اعلامیه های مهم سیاسی نشاندهنده چهار فرض اساسی چین دراین باره است که اینترنت یک ابزار قدرت است.

متقاعد کننده ترین موضوع در تفکر چین درباره قدرت سایبری این است که نخبگان حزب حاکم مشغول حفظ ثبات اجتماعی و کنترل افکار عمومی هستند. رهبران چین در ابتدا از اینترنت رضایت نداشتند و آن را رسانه ای برای انتشار نظرات مخالف و خطرات سیاسی می دانستند. با وجود خطر برانگیخته شدن آنلاین اعتراضات و محقق شدن آنها به صورت آفلاین، نخبگان سیاسی در بهترین استفاده از اینترنت نبوغ نشان داده اند و در حالی که مزایای آن را در اختیار صدها میلیون چینی قرار داده اند طول عمر این رژیم را نیز تحکیم کرده اند. شی جینپینگ اعلام کرده است که اینترنت و امنیت اطلاعات هم شامل امنیت ملی و هم ثبات اجتماعی است.

موضوع دوم تمرکز بر رشد اقتصادی چین است. با در نظر گرفتن اینکه ظهور چین و مشروعیت حزب کمونیست حاکم مبتنی بر توسعه اقتصادی پایدار است و رفاه فردی و جوان سازی ملی را به دنبال دارد، جای تعجب نیست که اینترنت از نگاه نخبگان ابزاری برای کمک به رشد باشد. جینپینگ در این اعلامیه عنوان کرد که نقشه استراتژیک ایجاد قدرت سایبری در جهت هدف ایجاد زیر ساخت شبکه، تقویت نوآوری بومی و توسعه یک اقتصاد اطلاعاتی جامع قرار دارد.

موضوع سوم این است که استراتژی سایبری ملی چین بسیار پیچیده شده است. رویکرد چین به شکلی سنتی انفعالی و متمرکز بر چیزی بوده است که چین آن را یک هنجار بین المللی حاکم از “تهدید سایبری چین” در نظر می گیرد. مقامات این کشور برای رد اتهامات ادعا می کنند که چین هم قربانی حملات سایبری بوده و در عین حال دیگر کشورها به ویژه آمریکا را به انجام این حملات متهم می کنند. اخیرا استراتژی چین بسیار کنشگرانه شده و همکاری و پیشبرد دستور کار خود را در مذاکرات بین المللی درباره فضای سایبر خواستار شده است. این امر امیدوار کننده است زیرا چین خاطر نشان کرده که برای مذاکره و همکاری احتمالی آمادگی دارد اما در عین حال نگران کننده نیز می باشد زیرا دستور کار چین برای اینترنت ضرورتا با دیدگاه استرالیا ناسازگار است.

موضوع چهارم این است که اینترنت مستقیما در جاه طلبی های بزرگ تر چین برای قدرتی بزرگ بودن نمایان می شود. در عصر انتقال سریع داده ها، هیچ انقلاب تکنولوژیک مدرنی مهم تر از اینترنت برای حفظ پیشرفت چین وجود ندارد. در هر حال اینترنت قدرت را در میان توده های این کشور توزیع کرده، راه هایی را برای گسترش و افزایش نفوذ فراهم کرده، و در عین حال به شکلی متناقض قدرت سازمانی این دولت را نیز متمرکز کرده است. این گرایش ها اگر به درستی مدیریت شود تا تضمین طلوع چین ادامه خواهد داشت. قدرت های بزرگ به لحاظ تکنولوژی قدرت هایی پیشرفته هستند و یک اولویت مهم در دهه های پیش رو توسعه بیشتر منابع اطلاعاتی به هم پیوسته ای خواهد بود که راه چین را به سوی مدرنیته باز می کند. “رویای چین”، شعار محبوب رهبری این کشور، برجسته ترین توصیف برای جاه طلبی پکن درباره قدرتی بزرگ بودن است. جینپینگ در اعلامیه اش بیان کرد که ایجاد قدرت سایبری بخشی از اهداف “رویای چین” است.

با توجه به آنچه گفته شد ضروری ترین نیاز استرالیا این است که گفت و گویی واقعی را با چین درباره امنیت سایبر آغاز کند، به ویژه با توجه به اینکه چین امنیت سایبری را در قالب یک مساله استراتژیک سطح بالا درآورده است. همچنین لازم است که ما درباره قدرت سایبری خود بیشتر بیندیشیم . درس اصلی این است که استرالیا باید گزارش معتبر جدیدی را درباره فضای سایبر منتشر کند که سیاست بین المللی ما را در راستای تحولات اخیر ترسیم کند تا به دیگر دولت ها درباره استراتژی ما اطمینان دهد و دستور کار ما را در مذاکرات درباره فضای سایبر پیش برد. اقدامات دیگری نیز می تواند انجام گیرد، از جمله تجدید نظر درباره روابط سایبری استرالیا – چین در چارچوب اتحاد با آمریکا.