فارن پالیسی نوشت: این کشور فضایی موسوم به آسگاردیا-1 (Asgardia-1) در واقع ماهواره‌ای است که اطلاعات شخصی برخی از 300 هزار «شهروند» این «کشور» را در اختیار دارد که ایگور آشوربیلی (Igor Ashurbeyli)، میلیاردر، به فضا اعزام کرده است.

آشوربیلی در مصاحبه اخیر با نشریه فارن پالیسی گفت: آسگاردیا تا کنون توسط سازمان ملل متحد به رسمیت شناخته نشده و شهروندان آن افرادی هستند که فرم درخواست را تکمیل کرده‌اند و هدف «تامین حضور دائمی‌ انسان در فضا است».

آشوربیلی تنها میلیاردر با ایده‌های غیرمعمول در مورد آنچه انسان باید در فضا انجام دهد، نیست. دو نشریه پولیتیکو و نیویورک‌تایمز مقالاتی منتشر کردند که نشان می‌دهد یکی دیگر از سرمایه‌داران بزرگ، رابرت بیگلو (Robert Bigelow) قانونگذاران را متقاعد کرده است که به طور مخفیانه پول لازم برای وادار کردن پنتاگون به جستجوی بشقاب‌های پرنده را تامین کنند.

در واقع، تعدادی از ثروتمندان کلان در حال ترسیم نقشه آینده سیاست فضایی از طریق پول یا نفوذ هستند. برخی از آنها برای منافع تجاری و برخی دیگر به خاطر کنجکاوی علمی ‌در این برنامه هستند. اما دلیل هر چه که باشد، مسابقه فضایی جدیدشان قوانین بازی را تغییر خواهد داد – فضا در حال حاضر در قلمرو دولت است (پیمان فضایی ماورای جو مصوب سال 1967 برای کشورها، و نه قطب‌های تجاری، نگاشته شده است) و بنابراین دخالت افراد ثروتمند در این امر ماهیت همه آن چه را که در خارج از این جهان است، تغییر می‌دهد.

برخی از برنامه‌های آنها عبارتند از:

زندگی در مریخ:الون موسک (Elon Musk) که بنیانگذار، مدیرعامل و مدیر فنی SpaceX است، وسایل نقلیه پرتاب شونده می‌سازد. این شرکت در حال تلاش برای پیشبرد فنآوری موشک، کاهش هزینه‌ فضانوردی، به ویژه با استفاده مجدد از موشک‌ها و مهاجرت به مریخ است. اما برخی انگیزه موسک را برای فرار از زمین بیشتر تجاری و کمتر زیست محیطی می بینند. طبق نظر پاتریک مک‌کری (Patric McCray) از دانشگاه کالیفرنیا، دور شدن از زمین در دهه 1970به نوعی در مورد بازگشت به آن – یعنی فرار از دولتها و ادیان و حرکت به سمت آگاهی زیست محیطی – بود. مک‌کری به فارن پالیسی گفت: “بخشی که برای من عجیب و یا شاید ناامید کننده است این که ایده‌های اصلی در مورد انتقال تعداد زیادی از افراد از این سیاره به فضا بیشتر جنبه زیست محیطی و تلاش برای بهبود کل جامعه بود. من واقعا چنین چیزی را در توصیف الون موسک  از سکونت بر روی مریخ نمی بینم.”

گردشگری فضایی: وجود Blue Origin   نیز که در سال 2000 توسط جف بزوس (Jeff Bezos) تأسیس شد، تا حدودی برای کاهش هزینه سفر فضایی با استفاده مجدد از موشک است، اما این شرکت علاقه مند به پرواز فضایی انسان در زیر مدار زمین است. در 12 دسامبر، Blue Origin  یک موشک توریستی جدید موسوم به Shepard را که حامل یک آدمک آزمایشی بود، برای اولین بار در بیش از یک سال به فضا پرتاب کرد.

Blue Origin در واقع یک نسخه قدیمی‌تر از موشک قابل استفاده مجدد را به فضا پرتاب کرد و قبل از این که  SpaceX دست به تمرین مشابهی بزند، آن را سالم به زمین بازگرداند، اما موشک SpaceX  بلندتر و پرواز آن طولانی تر بود، اما هیچ یک از این موارد  بزوس را از تبریک گفتن به SpaceX به خاطر فرود Falcon بر روی زمین در دسامبر 2015 منصرف نکرد. ریچارد برانسون (Richard Branson)، بنیانگذار Virgin Galactic در ماه اکتبر در برنامه  Squawk Box  در CNBC  گفت: “الون به طور قطع شیفته سفر به مریخ است و فکر می‌کنم این ماموریت زندگی او است. ما [درVirgin Group ] و جف بیشتر به چگونگی استفاده از فضا به نفع زمین علاقه‌مند هستیم. Virgin Galactic به دنبال ارسال فضاپیمای دارای سرنشین به ارتفاعات بیش از 50 مایلی بالای سطح زمین در ماه‌های آینده است.

اگر بیگلو روش خود را در پیش گیرد، شاید که توریسم فضایی شامل اقامت در یک هتل فضایی شود. بیگلو کسی است که پنتاگون را واداشت تا برای جستجوی بشقاب‌های پرنده هزینه صرف کند.  Bigelow Aerospace امید زیادی به فرستادن یک هتل تا شو به مدار ماه دارد. این شرکت در حال حاضر دارای یک ماژول تجاری در خارج از ایستگاه بین المللی فضایی است که در آن حداقل برای سه سال دیگر باقی خواهد ماند.

رویاهای Alfa Centauri: پیروان یوری میلنر (Yuri Milner) می‌گویند که بر خلاف بزوس، برانسون و موسک، میلنر نمی‌خواهد از فضا پول درآورد. در عوض، 100 میلیون دلار را به ابتکارات پیشرفت استارشات (Breakthrough Starshot Initiative) اختصاص داده است تا دانشمندان را ترغیب کند یک تیم کاوش بهAlpha Centauri  ، نزدیکترین منظومه ستاره‌ای به منظومه شمسی، بفرستد. او نیز روس است و بنابراین عده‌ای وی را به عنوان الگویی از شیوه ای  که در آن دخالت ثروتمندان بزرگ می‌تواند به هماهنگی بیشتر بین کشورهای حتی غیر دوست کمک کند، مورد ستایش قرار گرفت. آوی لوب (Avi Loeb)، رئیس بخش نجوم دانشگاه‌ هاروارد و کمیته مشورتی برای ابتکارت پیشرفت استارشات گفت: “دوری جستن از سیاست و حرکت به سوی یک رویکرد علمی-تجاری، که بیشتر جنبه جهانی دارد، یک نعمت است”.

فضا در حال حاضر یکی از تنها عرصه‌هایی است که روسیه و ایالات متحده در آن خوب بازی می‌کنند. دو کشور موافقت کردند تا با همکاری با یکدیگر اولین ایستگاه فضایی را برای دور زدن مدار ماه در اواخر ماه سپتامبر بسازند. اگر شهروندان ثروتمند جای دولت را بگیرند، این طرح ممکن است کنار گذاشته شود. جیم بریدنستین (Jim Bridenstine) گزینه ترامپ برای ریاست ناسا، پیش‌تر گفته بود رابطه روسیه و ایالات متحده را در فضا بررسی خواهد کرد. آدام روت (Adam Routh) از «مرکز امنیت جدید آمریکا» می‌گوید که می‌تواند جهانی را تصور کند که در آن بازرگانان فضا از خود می‌پرسند: «سود خالص برای همکاری با روس‌ها چقدر است؟»

استخراج منابع سیارک‌ها: لری پیج (Larry Page) و اریک اشمیت (Eric Schmit)، مدیرعامل و مدیراجرایی شرکت Alphabet، هر دو در شرکت Planetary Resources که ماموریت آن حفاری سیارک‌ها است، سرمایه‌گذاری کرده‌اند و “تریلیاردها دلار به تولید ناخالص جهانی اضافه می کنند و به شکوفایی بشریت کمک می کنند.”

ملل فضایی: این امر ما را به  آشوربیلی باز می گرداند که نمی‌خواهد همکاری دولت را افزایش دهد، بلکه می‌خواهد به طور کلی به همکاری با دولت پایان دهد. وی می گوید: “یک بشریت، یک وحدت” وجود دارد. هر فرد 18 سال به بالا در هر نقطه از جهان می‌تواند برای شهروندی در آسگاردیا، اولین کشور فضایی، درخواست کند. آشوربیلی در نظر دارد روزی کشتی بازنشستگان را در فضا قرار دهد و در نهایت به ماه مهاجرت کند. ماهواره آسگاردیا از Wallops Flight Facility ناسا به فضا پرتاب شد و اطلاعات “شهروندان” آسگاردیا  را در فضا و به دور از قوانین و مقررات کشورهای متخاصم نگهداری می‌کند. آشوربیلی هزینه این اقدام را فاش نمی کند، اما گفته می‌شود این هزینه را به صورت شخصی پرداخت می‌کند.