جدیدترین مطالب
راهبرد آینده آمریکا در عراق: کنترل کمتر برای حفظ بهتر نفوذ
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آنها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
أحدث المقالات
راهبرد آینده آمریکا در عراق: کنترل کمتر برای حفظ بهتر نفوذ
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «علی الزیدی، نخست‌وزیر عراق در تاریخ ۳۰ سپتامبر روز پایان ماموریت نیروهای ائتلاف بین‌المللی برای مبارزه با داعش در عراق را گرامی داشت. اول اکتبر فرصتی برای واشنگتن بود تا به‌جای پایان دادن به رابطه با عراق، آن را از نو تعریف کند. چالش آمریکا، گذار از کنترل به نفوذ است. اهرم‌های مستقیم واشنگتن در عراق با خروج نیروهای آمریکایی از این کشور کاهش می‌یابد، اما آمریکا همچنان ابزارهایی مانند نظام مالی مبتنی بر دلار، تحریم‌ها، تبادل اطلاعات و فروش تجهیزات دفاعی را در اختیار دارد. بااین‌حال، استفاده از این ابزارها برای تاثیرگذاری بر تصمیمات عراق با استفاده از آنها برای کنترل این کشور تفاوت دارد؛ رویکرد دوم احتمالا شکست خواهد خورد.»
رقابت راهبردی آمریکا و چین در جنوب جهانی در عرصه فناوری
شورای راهبردی آنلاین- رصد: «رقابت آمریکا و چین برای رهبری جهانی در عرصه علم و فناوری، به جنوب جهانی گسترش یافته است؛ منطقه‌ای که کشورهای آن در پیگیری منافع توسعه‌ای و اقتصادی خود، لزوما حاضر به همسویی با یکی از دو قدرت نیستند. گزارشی راهبردی با تاکید بر اهمیت این کشورها در رقابت این دو قدرت در عرصه فناوری، استدلال می‌کند که آمریکا برای حفظ موقعیت خود باید همکاری‌ها در عرصه فناوری، سرمایه‌گذاری و اعتمادسازی با کشورهای جنوب جهانی را تقویت کند و در عین حال، از اتکای بیش از حد به ابزارهای قهری بپرهیزد.»
علت تداوم سوء تفاهم غرب در درک اهمیت و جایگاه بریکس
شورای راهبردی آنلاین-رصد: «بریکس، که در ابتدا به آن با نگاه طنزآمیز و به‌عنوان نوعی «انبوه نام‌های اختصاری توخالی» در عصر جهانی‌شدن برخورد شد و بعدها نسخه‌ای ضعیف‌تر از باشگاه‌های جهانی مانند گروه ۷ تلقی شد، در سال‌های اخیر، به‌ویژه از سوی دونالد ترامپ، به‌عنوان تهدیدی بالقوه برای سلطه دلار آمریکا مورد توجه قرار گرفته و رسانه‌های غربی نیز در آستانه اجلاس ۲۰۲۶ بر اختلافات داخلی آن تمرکز کرده‌اند. با این حال، همه این برداشت‌ها اهمیت واقعی بریکس یعنی نقش آن به‌عنوان الگویی اولیه از نظم چندقطبی در حال ظهور را نادیده می‌گیرند.»
نسخه انديشکده آمريکايي براي لبنان:
طرح قیمومیت بین‌المللی اقتصاد لبنان!
شورای راهبردی آنلاین – رصد: همزمان با افت و خيز تحولات در لبنان، توصيه‌های مراکز فکری غربی برای مداخله در روند خواسته‌هاي مردمي علنی‌تر از هر زمان ديگری مطرح مي‌شود. انديشکده آمريکايي کارنگي در اين راستا قرار دادن اقتصاد لبنان تحت نوعی قیمومیت بین المللی را خواستار شده است.
مایکل یونگ در تحلیلی که بر روی پايگاه اينترنتي انديشکده کارنگی قرار گرفت، نوشت: چند هفته است که بیش از یک میلیون لبنانی در اعتراض به طبقه سیاسی و نحوه مدیریت کشورشان توسط آنها به خیابان‌ها ریخته‌اند.
آنها استعفای دولت و جایگزینی آن توسط تکنوکرات‌های غیر سیاسی، پایان ریاضت اقتصادی در حالی که لبنان با یک بحران بزرگ اقتصادی روبروست و پاسخگویی در برابر فساد عمیق سیاستمداران را خواستارند.
وقتی نخست وزیر حریری استعفای خود و دولت را به رئیس جمهور میشل عون تسلیم کرد، خواسته‌های معترضان به ثمر نشست. حریری یک بسته مبهم اصلاحات را ارائه داده بود که از سوی معترضان رد شد.
هر دولت جدیدی که در لبنان روی کار بیاید، چالشی اساسی پیش رو خواهد داشت. در حالی که ممکن است یک دولت تکنوکرات از پشتوانه مردمی برخوردار باشد، اما باید علیه منافع شخصی نیروهای سیاسی اقدام کند که دولتی را کنترل می‌کنند که تصمیمات حکومتی را اجرا می‌کند. برعکس، طبقه سیاسی هیچ نفعی از موفقیت چنین دولتی نخواهد برد.
پیامد چنین امری یک پارادوکس است: در حالی که طبقه سیاسی لبنان را با بی رحمی غارت کرده است، اما باید تدابیری را دنبال کند که برای نجات اقتصاد تصویب شده است و نباید مانع آنها شود. به علاوه تصویب آن برای گرفتن رای اعتماد پارلمان برای هر دولتی ضروری خواهد بود. با این حال هیچکس نباید انتظار داشته باشد که سیاستمداران از دولتی حمایت کنند که انتظار می رود به مسائلی شکل دهد که با روش کار آنها مغایرت دارد.
یک مساله که ممکن است طبقه سیاسی را به اقدام وادار کند، رویکرد مداخله گرایانه کشورهای اهدا کننده است که سال گذشته در کنفرانس بین المللی معروف به سدر متعهد شدند به لبنان کمک کنند. این کشورها درخواست کردند لبنان به اصلاحات اقتصادی بپردازد؛ اقدامی که طبقه سیاسی با اکراه و به کندی آن را اجرا کرده است.
با استعفای حریری، اکنون زمان خوبی فرا رسیده تا کشورهای سدر خط مشی جدی‌تری را در خصوص اتخاذ تدابیر اصلاحی اقتصادی از طریق یک دولت جدید دنبال کنند. اهرمی که این کشورها از آن بهره مند هستند اهرمی قابل توجه است، زیرا سقوط ارزش لیره در آستانه دست زدن دولت به اصلاحات و نیاز فوری لبنان به جریانات پول نقد برای ثبات دادن به وضعیت متزلزل مالی این کشور امری اجتناب ناپذیر به نظر می‌رسد.
یک لبنان ورشکسته احتمالا با اجرای اصلاحات واقعی فاصله زیادی خواهد داشت و جامعه اهداکننده باید از این وضعیت بهره ببرد تا یک نقشه راه مشخص را تحمیل کند که اعتراضات هفته‌های اخیر را در نظر داشته باشد. قرار دادن بار تمام فشارهای مالی بر شانه مردم لبنان یک فاجعه خواهد بود و با توجه به این امر باید راه‌هایی را برای برای افزایش درآمد از طریق منابع جایگزین پیدا کرد. شاید قرار دادن اقتصاد تحت نوعی قیمومیت بین المللی بتواند به شکل موثری مفید واقع شود.
0 Comments